07-08-2019

KIO 1383/19, KIO 1396/19

Sygn. akt: KIO 1383/19, KIO 1396/19

WYROK

z dnia 7 sierpnia 2019 r.

Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:

Przewodniczący: Monika Szymanowska Członkowie: Klaudia Szczytowska-Maziarz

Andrzej Niwicki

Protokolant: Norbert Sierakowski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 31 lipca 2019 r. i 2 sierpnia 2019 r. w Warszawie

odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej:

I. w dniu 19 lipca 2019 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia konsorcjum Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. w Radomiu, Thales AVS

France SAS w Merignac (Francja) i Thales Polska Sp. z o.o. w Warszawie, sygn. akt:

KIO 1383/19,

II. w dniu 19 lipca 2019 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie

zamówienia konsorcjum Elbit Systems Ltd. w Haifa (Izrael), RUAG Defence France

SAS w Terssac (Francja) i Autocomp Management Sp. z o.o. w Szczecinie, sygn. akt:

KIO 1396/19,

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Skarb Państwa – Inspektorat Uzbrojenia

w Warszawie, przy udziale:

 wykonawcy SAAB AB w Linköping (Szwecja) zgłaszającego przystąpienie w sprawie

o sygn. akt: KIO 1383/19 i KIO 1396/19 po stronie zamawiającego,

 wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum Elbit

Systems Ltd. w Haifa (Izrael), RUAG Defence France SAS w Terssac (Francja)

i Autocomp Management Sp. z o.o. w Szczecinie zgłaszających przystąpienie

w sprawie o sygn. akt: KIO 1383/19 po stronie zamawiającego,

2

 wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum Polska

Grupa Zbrojeniowa S.A. w Radomiu, Thales AVS France SAS w Merignac (Francja)

i Thales Polska Sp. z o.o. w Warszawie zgłaszających przystąpienie w sprawie o sygn.

akt: KIO 1396/19 po stronie zamawiającego,

orzeka:

I. W przedmiocie odwołania sygn. akt: KIO 1383/19:

1. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie dotyczącym oferty wykonawców

wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum Cubic Defense

Applications Inc. w San Diego (USA), Unitronex Poland Sp. z o.o. w Warszawie,

„Siltec” Sp. z o.o. w Pruszkowie, Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława

Dąbrowskiego w Warszawie,

2. uwzględnia odwołanie w zakresie zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy

SAAB AB w Linköping (Szwecja), której treść nie odpowiada treści specyfikacji

istotnych warunków zamówienia i nakazuje zamawiającemu unieważnienie

czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, dokonanie powtórzenia czynności

badania i oceny ofert, w tym na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. odrzucenie

oferty wykonawcy SAAB AB w Linköping (Szwecja),

3. oddala odwołanie w pozostałym zakresie,

4. kosztami postępowania odwoławczego obciąża przystępującego po stronie

zamawiającego wykonawcę SAAB AB w Linköping (Szwecja) i:

4.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę

w wysokości 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero

groszy) uiszczoną przez konsorcjum Polska Grupa Zbrojeniowa S.A.

w Radomiu, Thales AVS France SAS w Merignac (Francja), Thales Polska

Sp. z o.o. w Warszawie tytułem wpisu od odwołania,

4.2. zasądza od wykonawcy SAAB AB w Linköping (Szwecja) na rzecz

konsorcjum Polska Grupa Zbrojeniowa S.A. w Radomiu, Thales AVS

France SAS w Merignac (Francja), Thales Polska Sp. z o.o. w Warszawie

kwotę w wysokości 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero

groszy) stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania.

3

II. W przedmiocie odwołania sygn. akt KIO 1396/19:

1. umarza postępowanie odwoławcze w zakresie dotyczącym oferty wykonawców

wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum Cubic Defense

Applications Inc. w San Diego (USA), Unitronex Poland Sp. z o.o. w Warszawie,

„Siltec” Sp. z o.o. w Pruszkowie, Wojskowa Akademia Techniczna im. Jarosława

Dąbrowskiego w Warszawie,

2. uwzględnia odwołanie w zakresie przyznania wykonawcy SAAB AB w Linköping

(Szwecja) nieprawidłowej liczby punktów w kryterium długość okresu gwarancji

oraz w zakresie zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy SAAB AB w Linköping

(Szwecja), której treść nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków

zamówienia i nakazuje zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty

najkorzystniejszej, dokonanie powtórzenia czynności badania i oceny ofert, w tym

na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. odrzucenie oferty wykonawcy SAAB AB

w Linköping (Szwecja),

3. oddala odwołanie w pozostałym zakresie,

4. kosztami postępowania odwoławczego obciąża w 1/3 części kosztów

przystępującego po stronie zamawiającego wykonawcę SAAB AB w Linköping

(Szwecja) i w 2/3 części kosztów konsorcjum Elbit Systems Ltd. w Haifa (Izrael),

RUAG Defence France SAS w Terssac (Francja), Autocomp Management

Sp. z o.o. w Szczecinie i:

4.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę

w wysokości 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero

groszy) uiszczoną przez konsorcjum Elbit Systems Ltd. w Haifa (Izrael),

RUAG Defence France SAS w Terssac (Francja), Autocomp Management

Sp. z o.o. w Szczecinie tytułem wpisu od odwołania,

4.2. zasądza od wykonawcy SAAB AB w Linköping (Szwecja) na rzecz

konsorcjum Elbit Systems Ltd. w Haifa (Izrael), RUAG Defence France

SAS w Terssac (Francja), Autocomp Management Sp. z o.o. w Szczecinie

kwotę w wysokości 6 200 zł 00 gr (słownie: sześć tysięcy dwieście złotych

zero groszy) stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wpisu od

odwołania i wynagrodzenia pełnomocnika.

4

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od dnia jego

doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do

Sądu Okręgowego w Warszawie.

Przewodniczący:

…………………………

Członkowie:

…………………………

…………………………

5

U z a s a d n i e n i e

wyroku z dnia 7 sierpnia 2019 r. w sprawach o sygn. akt: KIO 1383/19, KIO 1396/19

Zamawiający Skarb Państwa – Inspektorat Uzbrojenia, ul. Królewska 1/7 00-909

Warszawa, prowadzi postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn.: ”Dostawa,

instalacja i uruchomienie taktycznych systemów symulacji pola walki”, o numerze nadanym

przez zamawiającego IU/170/X-36/ZO/NZO/DOS/Z/2015, o ogłoszeniu o zamówieniu

publicznym opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 19 grudnia

2015 r., pod numerem nr 2015S 246-447263), zwane dalej jako „postępowanie”.

Izba ustaliła, że postępowanie, wszczęte 19 grudnia 2015 r., jest prowadzone w trybie

negocjacji z ogłoszeniem, w oparciu o przepisy Działu III Rozdziału 4a – zamówienia

w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa, art. 131h ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r.

Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.), zwanej dalej jako „p.z.p.”

Odwołanie w sprawie o sygn. akt: KIO 1383/19:

W dniu 19 lipca 2019 r. odwołanie wobec czynności i zaniechań zamawiającego

w postępowaniu wnieśli wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia

konsorcjum Polska Grupa Zbrojeniowa S.A., ul. J. Malczewskiego 24, 26-609 Radom, Thales

AVS France SAS, 75-77 Avenue Marcel Dassault, 33700 Merignac, Francja i Thales Polska

Sp. z o.o., ul. Gen. Józefa Zajączka 9, 01-518 Warszawa (dalej zwani jako „odwołujący”).

W odwołaniu zostały postawione zamawiającemu następujące zarzuty naruszenia

(pisownia oryginalna):

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 Pzp oraz w zw. z art. 87 ust. 1 Pzp poprzez

zaniechanie odrzucenia oferty CUBIC, mimo iż oferta tego wykonawcy jest niezgodna

z treścią SIWZ w zakresie opisanym w niniejszym odwołaniu i prowadzenie

z wykonawcą negocjacji zmierzających do zmiany treści oferty złożonej przez niego;

2. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 87 ust. 2 pkt 2 Pzp i art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp oraz art.

89 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty

CUBIC, mimo iż oferta tego wykonawcy zawiera nieprawidłowe wyliczenie ceny

ofertowej i jako taka pozostaje sprzeczna z treścią SIWZ oraz poprawienie tej

nieprawidłowości jako oczywistej omyłki rachunkowej w sytuacji, gdy omyłka

popełniona przez CUBIC nie może zostać, zwłaszcza w świetle samych oświadczeń

CUBIC, uznana za oczywistą omyłkę rachunkową i jednocześnie nie mogła być

poprawiona w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp jako tzw. inna omyłka;

3. art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp w zw. z art. 7 Pzp, art. 90 ust. 3 Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt

4 Pzp i w zw. z art. 7 Pzp oraz art. 90 ust. 2 Pzp, poprzez zaniechanie odrzucenia oferty

CUBIC, mimo że oferta tego wykonawcy zawiera rażąco niską cenę w stosunku do

6

przedmiotu zamówienia, a ocena wyjaśnień ceny złożonych przez CUBIC wraz

z dostarczonymi dowodami nie potwierdza rynkowego charakteru ceny CUBIC (także

z uwagi na ich ogólność), a wręcz przeciwnie, stanowi potwierdzenie, że wykonawca

ten nie uwzględnił w cenie ofertowej wszystkich kosztów realizacji zamówienia. Taka

ocena wyjaśnień CUBIC i zaniechanie odrzucenia oferty tego wykonawcy, mimo iż nie

udźwignął on spoczywającego na nim ciężaru dowodu, świadczy o tym, że

Zamawiający zaniechał przeprowadzenia pogłębionej, merytorycznej analizy

wyjaśnień złożonych przez Wykonawcę i poprzestał na jedynie formalnej ich ocenie;

4. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty SAAB,

mimo iż oferta tego wykonawcy jest niezgodna z treścią SIWZ w zakresie opisanym

w niniejszym odwołaniu;

5. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 87 ust. 2 pkt 2 Pzp i art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp oraz art.

89 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty

SAAB, mimo iż oferta tego wykonawcy zawiera nieprawidłowe wyliczenie ceny

ofertowej i jako taka pozostaje sprzeczna z treścią SIWZ oraz poprawienie tej

nieprawidłowości jako oczywistej omyłki rachunkowej w sytuacji, gdy omyłka

popełniona przez SAAB nie może zostać uznana za oczywistą omyłkę rachunkową

i jednocześnie nie mogła być poprawiona w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp jako tzw. inna

omyłka;

6. art. 8 ust. 3 w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp i art. 7 ust. 1 Pzp, poprzez automatyczną,

niepoprzedzoną należną analizą okoliczności faktycznych i stanu prawnego odmowę

ujawnienia informacji, które ELBIT oraz SAAB zastrzegli jako stanowiące tajemnicę

przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej

konkurencji i uznanie tego zastrzeżenia za skuteczne w sytuacji, gdy wykonawcy ci nie

wykazali w sposób należyty, że zastrzegane przez nich informacje mają walor

tajemnicy przedsiębiorstwa, czym Zamawiający w znacznym stopniu ogranicza realną

możliwość skorzystania przez Odwołującego z przysługujących mu na mocy Pzp

środków ochrony prawnej;

7. art. 7 ust. 1 Pzp przez prowadzenie niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia

w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania

wykonawców, a także zasad przejrzystości i proporcjonalności.

Wobec powyższego wniesiono o uwzględnienie odwołania w całości oraz nakazanie

zamawiającemu dokonania następujących czynności:

 unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,

 ponownego badania i oceny ofert złożonych w postępowaniu, a w ramach tej czynności

odrzucenie ofert złożonych przez CUBIC i SAAB, z uwagi na niezgodność ofert

7

z postanowieniami SIWZ, wskazaną w odwołaniu oraz rażąco niską cenę w stosunku

do przedmiotu zamówienia,

 wybór jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez odwołującego,

ewentualnie, tj. na wypadek przyjęcia przez Izbę, że na obecnym etapie postępowania nie

zachodzą podstawy do nakazania zamawiającemu odrzucenia oferty SAAB, wniesiono

o nakazanie zamawiającemu ponownego badania i oceny ofert złożonych w postępowaniu,

a w ramach tej czynności odrzucenie oferty złożonej przez CUBIC oraz udostępnienie

wyjaśnień złożonych przez SAAB i ELBIT w trybie art. 90 ust. 1 Pzp.

Ponadto wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów załączonych do

odwołania oraz przedstawionych na rozprawie, na okoliczności wskazane w ich uzasadnieniu

oraz o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania

odwoławczego, według norm przewidzianych przepisami prawa, w tym kosztów wpisu od

odwołania.

W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia odwołujący, w zakresie zarzutów

dotyczących oferty wykonawcy SAAB, wskazał co następuje.

I. Zarzuty dotyczące niezgodności oferty z SIWZ:

1. Dysk twardy Stacji Graficznej SG zaoferowany przez SAAB.

Zamawiający w Tabeli 4. „Wymagania techniczne oferowanych podzespołów Stacji

Graficznej SG" poz. 4. „Dysk twardy", str. 13 Załącznika nr 5 do SIWZ - Formularza Oferty

(w wersji uwzględniającej zmiany wynikające z pisma Zamawiającego znak

IU/STLąd/12452/18 z dnia 18.10.2018 r.) wprowadził następujące wymogi odnoszące się do

3 zamawianych dysków: 1 x 1000 GB SSD i 2x6TB SATA3 7200 rpm- dyski HDD

zamontowane w wyjmowanych kieszeniach.

W ocenie Odwołującego, wobec powyższego, należało zaoferować 1 dysk

o pojemności 1000 GB, który jak wynika z użytego przez Zamawiającego określenia SSD (ang.

solid-state drive) ma być dyskiem półprzewodnikowym oraz 2 dyski o pojemności 6 TB, które

mają być dyskami magnetycznymi HDD (ang. hard disk drive). Wykonawca SAAB

w Formularzu cenowym oświadczył, że oferowana przez niego Stacja Graficzna SG spełnia

powyższy wymóg SIWZ (str. 15 oferty, Tabela 4, poz. 4). Jednakże z dodatkowych informacji

odnośnie do oferowanego sprzętu, zawartego w Tabeli 2 oferty wynika, że zaoferowane przez

Odwołującego dyski wymogów tych nie spełniają. W pkt 14 oferty, Tabeli 2, poz. 4, Wykonawca

SAAB oświadczył, że oferuje następujące 3 dyski twarde: 1*1TB 7200 RPM SATA 3.5in -

Z5J60AV i 2*6TB 7200 SATA Enterprise 3.5in 3rd - Z5J87AV.

Zdaniem Odwołującego opis pierwszego z wymienionych przez SAAB dysków

świadczy o tym, że nie jest to dysk SSD, jak wymagał tego Zamawiający, a dysk typu HDD.

Dwa dyski wymienione w dalszej kolejności stanowią dyski HDD i są zgodne z wymaganiami

Zamawiającego. Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, ze dysk SSD, zamiast obrotowych

8

talerzy magnetycznych, które występują w dyskach typu HDD, posiada do zapisu pamięć flash,

która jest nieruchoma. Tym samym, w odniesieniu do dysku SSD, nie może być mowy

o prędkości obrotu oznaczanej jako RMP), czy rozmiarze dysku (oznaczanej w calach,

skrótem „in"). Skoro więc w budowie dysków SSD nie występują obrotowe talerze

magnetyczne, to przy jego opisie producenci nie posługują się parametrami: prędkość

obrotowa (RPM - rounds per minute - obroty na minutę), rozmiar talerza magnetycznego

wyrażonym w calach (np. 3.5in). Użycie tych oznaczeń, przy podanym przez SAAB dysku (poz.

1) świadczy zatem o tym, że zaoferowany dysk jest dyskiem HDD - w sytuacji, gdy

Zamawiający wymagał dysku SSD. Przy opisie dysku podano mianowicie wartość

7200 obrotów na minutę (RPM), a ponadto wskazano rozmiar ruchomych dysków: 3.5 cala

(inch). Również inne dowody, w tym informacje powszechnie dostępne w Internecie,

potwierdzają, że model Z5J60AV stanowi dysk HDD, a nie dysk SSD (link).

Mając na uwadze powyższe, według Odwołującego - w sytuacji zaoferowania

urządzenia zgodnego z SIWZ - nie może być mowy o omyłce wykonawcy, przy wpisywaniu do

Tabeli parametrów oferowanego urządzenia, o czym świadczyć miałyby inne elementy oferty.

Tym samym nie jest możliwe poprawienie omyłki wykonawcy (np. poprzez wykreślenie

jednego z omyłkowo wskazanych parametrów). Dobór urządzeń spełniających wymagania

SIWZ leżał po stronie wykonawców i co za tym idzie omyłkę SAAB można byłoby poprawić

wyłącznie dobierając inne urządzenie od zaoferowanego przez Wykonawcę. Takie działanie

w świetle przepisów Pzp jest jednak działaniem niedopuszczalnym, w szczególności nie mieści

się w czynnościach dopuszczonych przez art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp.

Odwołujący dodał, że dyski SS - dzięki przyjętemu rozwiązaniu technicznemu - są

dyskami wydajniejszymi i trwalszymi, od standardowych dysków magnetycznych HDD

(z talerzami). Standardowy dysk magnetyczny HDD (ang. hard disk drive) jest oparty na

konstrukcji zespołu ruchomych dysków, stanowiących nośnik danych, w zamkniętej obudowie,

w której znajdują się głowice odpowiedzialne za odczyt i zapis danych. Stąd parametry

określające podtyp tego dysku to rozmiar i prędkość obrotowa talerzy, czyli elementy

charakterystyczne dla tego typu urządzenia. Z uwagi na brak ruchomych części i nowszą

technologię, wymagany przez Zamawiającego dysk SSD charakteryzuje się nawet

kilkadziesiąt razy krótszym czasem dostępu i większą odpornością, a w konsekwencji

bezawaryjnością pracy, co w znaczący sposób odróżnia go od starszej technologii HDD. Zalet

SSD jest więcej: dyski te oferują niższy poziom hałasu, większy zakres temperatur, w jakich

pracuje urządzenie, a także mniejszy rozmiar, w porównaniu do HDD. Nie można więc przyjąć,

że wykonawca zaoferował Zamawiającemu rozwiązanie równoważne. HDD to urządzenie,

które nie spełnia wymogu SSD i tym samym oferta obejmująca urządzenie HDD jest niezgodna

z treścią SIWZ. Nie ma w tym zakresie możliwości traktowania HDD jako rozwiązania

równoważnego SSD, czy też wezwania do wyjaśnienia tej treści oferty, ponieważ Wykonawca

9

SAAB w jednoznaczny sposób sformułował ją w sposób niespełniający wymagań

Zamawiającego, co skutkuje koniecznością odrzucenia oferty tego Wykonawcy.

2. Stacja Graficzna zaoferowana przez SAAB nie posiada wymaganej SIWZ liczby zatok.

Zamawiający w Tabeli 4. „Wymagania techniczne oferowanych podzespołów Stacji

Graficznej SG w poz. 1, str. 12 Załącznika nr 5 do SIWZ - Formularza Oferty (w wersji

uwzględniającej zmiany wynikające z pisma Zamawiającego znak IU/STLąd/12452/18 z dnia

18.10.2018 r.) wprowadził następujący wymóg odnośnie do płyty głównej: Na płycie głównej

min. 8 x SATA z obsługą RAID (…).

Zdaniem Odwołującego wymóg ten oznacza, że Stacja Graficzna SG ma umożliwić

podłączenie minimum 8 dysków twardych - za pomocą SATA (ang. Serial Advanced

Technology Attachment), tj. magistrali komputerowej służącej do łączenia stacji z dyskami

twardymi, poprzez posiadanie co najmniej 8 tzw. zatok (ang. bays; czyli złącz, za pomocą

których podłącza się poszczególne dyski twarde do komputera). Żądana przez

Zamawiającego funkcjonalność ma istotne znaczenie, bowiem umożliwia rozszerzenie

pamięci Stacji do minimum 8 dysków twardych, co znacząco zwiększa jej funkcjonalność.

Wykonawca SAAB zaoferował Zamawiającemu płytę główną HP Z8 G4 WKS, kod

producenta: Z3Z16AV (str. 13 oferty). Zgodnie ze specyfikacją techniczną producenta (link)

SAAB zaoferował rozwiązanie posiadające tylko 4 zatoki na dyski twarde, a zatem

niespełniające wymagań SIWZ. Sam fakt posiadania 8 portów SATA nie pozwala

Zamawiającemu na skorzystanie z rozszerzenia funkcjonalności komputera poprzez

podłączenie dodatkowych 8 dysków, ponieważ w stacji znajdują się tylko 4 zatoki, a więc

4 dodatkowe dyski nie mogą zostać fizycznie podłączone. Fakt, że niespełnienie wymogów

dot. liczby zatok SATA stanowi niezgodność oferty z SIWZ, według Odwołującego, potwierdza

uchwała Izby z 16.09.2014 r. sygn. akt KIO/KD 77/14.

3. Stacja SD SAAB nie posiada wymaganej liczby portów USB.

Zamawiający w pkt 3.11 SIWZ wskazał, że sprzęt informatyki i oprogramowanie

stanowiące wyposażenie systemu musi spełniać minimalne wymagania określone w „Wykazie

obowiązujących standardów sprzętu informatyki i oprogramowania do stosowania w resorcie

obrony narodowej" w wersji aktualnej w dniu składania ofert, zgodnie z Decyzją nr 207/MON

Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2009 r. (Dz. Urz. Ministra Obrony Narodowej

Nr 13 poz. 145). Na str. 43 Wykazu obowiązujących standardów sprzętu informatyki

i oprogramowania do stosowania w resorcie obrony narodowej z dnia 10 stycznia 2018 r.,

aktualnego w dniu składania ofert, w odniesieniu do pkt 2.2.3 Stacja robocza SD, w pozycji

„Wymagania dodatkowe”, pkt 1 wskazano: „wbudowane porty nie mniej niż 11 x USB, w tym

10 portów wyprowadzonych na zewnątrz komputera: nie mniej niż 4 z przodu obudowy w tym

2 x USB 3.0 (dopuszczalne złącza Type-C) i 6 z tyłu w tym 4 x USB 3.0 (...)”.

10

Wykonawca SAAB zaoferował Zamawiającemu płytę główną Stacji Roboczej:

HP Z2 TWR G4 WKS, kod producenta 2YW27AV (str. 13 oferty). Zgodnie ze specyfikacją

techniczną producenta (link). Stacja SD oferowana przez SAAB posiada tylko 3 porty USB

z przodu obudowy, a więc nie spełnia pkt 3.11 SIWZ w zw. z wykazem obowiązujących

standardów sprzętu informatyki i oprogramowania do stosowania w resorcie obrony

narodowej. Do tej kwestii, zdaniem Odwołującego, odnosi się uchwała Izby KIO/KD 77/14.

4. Stacja SD SAAB nie posiada wymaganego złącza PCI 32bit.

Zamawiający w Tabeli 3, poz. 1 „Wymagania techniczne oferowanych podzespołów

Stacji Roboczej SD" str. 11 Załącznika nr 5 do SIWZ - Formularza Oferty (w wersji

uwzględniającej zmiany wynikające z Pisma Zamawiającego znak IU/STLąd/12452/18 z dnia

18.10.2018 r.) wprowadził wymóg, aby płyta główna posiadała jedno niezajęte złączę PCI

32bit. Omawiane złącze (ang. Peripheral Component Interconnect) to magistrala komputerowa

do przyłączania kart rozszerzeń do płyty głównej, np. karty graficznej, dźwiękowej czy

sieciowej. Jest to istotny wymóg pozwalający Zamawiającemu na rozbudowanie stacji

i zwiększenie jej funkcjonalności w razie potrzeb.

Wykonawca SAAB zaoferował Zamawiającemu płytę główną Stacji Roboczej:

HP Z2 TWR G4 WKS, kod producenta: 2YW27AV (str. 13 oferty), co zgodnie z linkiem

podanym w odwołaniu, według Odwołującego, nie posiada wymaganego złącza PCI 32bit,

a więc nie spełnia wymogów Załącznika nr 5 do SIWZ. O sytuacji braku złącza PCI Izba

orzekała w wyroku z 04.11.2014 r. sygn. akt KIO 2170/14. Brak złącza ogranicza możliwość

rozszerzenia oferowanego sprzętu i jednocześnie świadczy o niespełnieniu wymogów SIWZ.

Dalej Odwołujący wskazał, że w postępowaniu wykonawcy mieli prawo zaoferować

sprzęt w wersji podstawowej lub zmodyfikowany w taki sposób, by spełniał wymogi SIWZ.

Wówczas, co oczywiste, Wykonawca musiałby jednoznacznie określić w ofercie przy

podawaniu oznaczenia, np. płyty głównej, że jest to podzespół „zmodyfikowany do wymagań

SIWZ" czy też „dostosowany do potrzeb Zamawiającego".

W konsekwencji powyższego brak adnotacji tego typu świadczy o zaoferowaniu przez

Wykonawcę rozwiązania w wersji podstawowej - katalogowej producenta. Jeżeli taka wersja

urządzenia jest niezgodna z wymogami SIWZ, a z taką sytuacją mamy do czynienia

w niniejszej sprawie, nie sposób twierdzić, że ta niezgodność zostanie usunięta poprzez

zmodyfikowanie wersji podstawowej urządzenia - jej dopasowanie do wymogów SIWZ.

Wprowadzenie do oferty takiej możliwości byłoby zmianą jej treści (Wykonawca nie zaoferował

urządzeń w wersji zmodyfikowanej, lecz podstawowej) - zmianą niedopuszczalną w świetle

art. 87 ust. 1 Pzp (musiałaby ona wystąpić w wyniku niedozwolonych tym przepisem negocjacji

z wykonawcą, w wyniku których ustalono by dopiero, że owa modyfikacja jest konieczna oraz

jakie elementy wymagają modyfikacji i w jakim zakresie wymagają modyfikacji).

11

Odwołujący zaznaczył również, że działania takie nie mieściłyby się w dyspozycji art.

87 ust. 2 Pzp - nie chodzi tu o poprawienie oczywistej omyłki pisarskiej, oczywistej| omyłki

rachunkowej lub innej omyłki. W zakresie innej omyłki, Zamawiający nie ma możliwości

samodzielnego ustalenia, wyłącznie na podstawie treści złożonej przez wykonawcę oferty, że

w celu doprowadzenia do zgodności zaoferowanego rozwiązania z SIWZ konieczna i zarazem

dopuszczalna (możliwa do zaakceptowania przez producenta) byłaby modyfikacja

rozwiązania podstawowego (a może raczej należałoby dobrać inne urządzenie, połączyć dwa

rozwiązania podstawowe itp.), ani tym bardziej jak ostatecznie taką modyfikację należałoby

przeprowadzić.

Każda próba modyfikacji powyższych oświadczeń SAAB stanowiłaby więc de facto

negocjacje po terminie otwarcia ofert, niedozwolone na gruncie ustawy Pzp. Ponadto każda

z tych zmian stanowiłaby zmianę istotną, której dokonanie jest zabronione. Dobór urządzeń

leżał po stronie wykonawców i to oni musieli podjąć decyzję, jakie rozwiązania techniczne

zaoferować Zamawiającemu. Zamawiający nie może zastąpić ich w tym działaniu (sam dobrać

właściwe urządzenia) lub mimo odmiennych oświadczeń wykonawcy założyć, że zaoferowane

rozwiązania spełniają jednak wymogi SIWZ.

Następnie odwołujący podniósł, iż gdyby Zamawiający nie postawił wymogów, aby

w Formularzu ofertowym wskazać konkretne oznaczenia podzespołów, a jedynie oświadczyć,

że spełniają one wymagania z SIWZ, wówczas nie miałoby znaczenia, czy Wykonawca

zamierza zaoferować rozwiązanie fabryczne czy dostosowane. Jednak w niniejszym

postępowaniu Zamawiający wprowadził taki wymóg i ma on konsekwencje równe dla

wszystkich wykonawców - nie mogli oni wskazać „jakiegokolwiek"' sprzętu z założeniem, że

będzie można go „dostosować" już po wyborze oferty, w drodze negocjacji z Zamawiającym.

Wręcz przeciwnie, Zamawiający po to żądał określenia podzespołów, żeby możliwe było

zweryfikowanie spełniania szczegółowych wymogów technicznych.

W tej sytuacji, zdaniem Odwołującego, przyjąć należy, że oferta Wykonawcy SAAB jest

niezgodna z treścią SIWZ, przy czym jest to niezgodność istotna, merytoryczna (nie tylko

niezgodności o charakterze formalnym), niemożliwa do usunięcia przy zastosowaniu instytucji

poprawy omyłki, o której mowa w art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp, czy też wyjaśnienia tej niezgodności

w trybie art. 87 ust. 1 Pzp.

II. Omyłka w wyliczeniu ceny.

Według Odwołującego Wykonawca SAAB popełnił w swoim Formularzu omyłkę

w wyliczeniu ceny ofertowej (wartość brutto całej umowy) podobną do tej, jaką popełnił

wykonawca CUBIC, z tym zastrzeżeniem, że SAAB nie podał również w swoim Formularzu

(rozbiciu) łącznej ceny odpowiednio za LSS, KSSPW i STWPW, co dodatkowo utrudnia

rozstrzygnięcie, jakie były intencje wykonawcy i czy w ślad za tym poprawnie wyliczył on cenę

12

ofertową, czy cenę za LSS, KSSPW i STWPW w rozbiciu na lata wykonywania umowy (i tylko

te wartości powinny być zsumowane).

Odwołujący podniósł, iż zgodnie z Formularzem stanowiącym Załącznik nr 5 do SIWZ

wykonawcy zobowiązani byli podać rozbicie ceny ofertowej na następujące zakresy: LSS,

KSSPW i STWPW, z dodatkowym rozbiciem na poszczególne lata realizacji umowy.

Dodatkowo Zamawiający oczekiwał, by dla poszczególnych zakresów podać (wyodrębnić)

cenę za szkolenia, które ma przeprowadzić wykonawca. Sposób skonstruowania Formularza

cenowego sugerował przy tym, że wartość podawana przez wykonawcę dla zakresów LSS,

KSSPW i STWPW winna jednak obejmować koszt szkoleń (w Formularzu Zamawiający

posłużył się sformułowaniem „w tym"). Dodatkowo wymagane było podanie Łącznej wartości

odpowiednio LSS, KSSPW i STWPW (wliczając szkolenia i DT).

Wykonawca SAAB podał w swoim Formularzu cenowym ceny dla ww. elementów, przy

czym nie jest wiadome, w jaki sposób wykonawca na podstawie tych danych ustalił cenę

ofertową (Wartość brutto całej umowy). Analiza Formularza cenowego nie daje odpowiedzi na

pytanie, czy Wykonawca w rozbiciu ceny za LSS, KSSPW i STWPW na poszczególne lata

realizacji umowy uwzględnił koszt szkoleń i dokumentacji technicznej (DT), jak wymagał tego

Formularz, a następnie jeszcze dodatkowo doliczył (drugi raz) te same wartości do łącznej

ceny, czy wskazane pozycje rozliczeniowe ceny szkoleń i DT nie obejmują i są ujęte wyłącznie

(wbrew oczekiwaniom Zamawiającego) w pozycjach noszących tytuły, odpowiednio.

„Szkolenie" i „DT".

W tej sytuacji, w celu doprowadzenia do zgodności wyliczeń wynikających

z Formularza cenowego można było przyjąć dwa rozwiązania. Założenie 1 - cena ofertowa

(łączna wartość brutto umowy) podana przez SAAB jest prawidłowa, a co za tym idzie SAAB

ceny szkoleń (wbrew wymogom Formularza) nie włączył do cen podanych za zakres: LSS,

KSSPW i STWPW ustalonych dla poszczególnych lat - w tej sytuacji Zamawiający powinien

był poprawić wartości podane dla LSS, KSSPW i STWPW ustalone na poszczególne lata,

doliczając do nich cenę szkoleń, albo założenie 2 - Wykonawca włączył cenę szkoleń do

rozbicia LSS, KSSPW i STWPW na poszczególne lata (zgodnie z wymaganiami Formularza),

a następnie - przy wyliczeniu ceny ofertowej - cenę szkoleń (z racji podawania ich w tej samej

kolumnie poddawanej sumowaniu) ponownie doliczył do ceny ofertowej. Przy tym założeniu

to łączna wartość brutto całej umowy została obliczona z dwukrotnym wliczeniem cen szkoleń,

a więc błędnie. W sytuacji popełniono błąd w obliczaniu ceny i nie jest wiadome, w jaki sposób

błąd ów należałoby poprawić, obowiązkiem Zamawiającego było odrzucenie oferty wykonawcy

na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp.

W opinii Odwołującego Zamawiający nie mógł wskazanej omyłki poprawić jako

oczywistej omyłki rachunkowej. Wynika to nie tylko z uwagi na różne możliwości poprawienia

13

omyłki, ale także i z tego względu, że przy wyborze sposobu jej poprawienia przez

Zamawiającego, cena oferty obniżyła się o prawie 6 mln zł, co jest istotną zmianą.

Zamawiający opisaną wadę oferty poprawił w trybie art. 87 ust. 1 pkt 2 Pzp, tj. jako

oczywistą omyłkę rachunkową. W ocenie Odwołującego ten tryb poprawienia omyłki nie mógł

znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie. Formularz cenowy nie wskazywał w sposób

jednoznaczny, które pozycje należy zsumować w celu wyliczenia Wartości brutto całej umowy,

tj. czy należy zsumować trzy pozycje opisane jako Łączna wartość odpowiednio LSS, KSSPW

i STWPW, czy zliczyć należy ceny podane w rozbiciu tych zakresów na poszczególne lata

realizacji umowy. Co przy tym istotne w niniejszej sprawie, w zależności od zastosowanego

obliczenia otrzymywało się różny wynik matematyczny. Zamawiający nie mógł więc wpierw

w sposób oczywisty i jednoznaczny ustalić, jaki błąd w istocie popełnił wykonawca w ofercie,

a kolejno nie dysponując „wzorcem" działania matematycznego, nie mógł pod ten wzorzec

podstawić danych SAAB i poprawnie go zastosować.

Odwołujący dodał, że Zamawiający mógł rozważać jedynie zastosowanie art. 87 ust.

2 pkt 3 Pzp, tj. poprawienie sprzeczności w Formularzu, jako tzw. innej omyłki. Rozważania te

winny jednak prowadzić do wniosku, że omyłka nie może zostać poprawiona, bowiem, jak

wskazano powyżej, istnieją co najmniej dwa, równie logiczne sposoby poprawienia omyłki

i Zamawiający, bez dodatkowych negocjacji z wykonawcą, nie może wybrać jednego i tych

sposobów.

W dalszej kolejności Odwołujący zaznaczył, że dalsze zarzuty zostały postawione na

wypadek nieuwzględnienia przez Izbę powyżej opisanych zarzutów, odnoszących się do oferty

SAAB i uwzględnienia przez Izbę zarzutów odwołania złożonego przez ELBIT (KIO 1396/19)

i przywrócenia tego Wykonawcy do Postępowania.

Odwołujący dodał, że w sytuacji uwzględnienia przez Izbę zarzutu naruszenia przez

Zamawiającego art. 8 ust. 3 Pzp, Izba winna nakazać unieważnienie czynności wyboru

najkorzystniejszej oferty i ponowienie badania i oceny ofert, w ramach której to Zamawiający

miałby możliwość udostępnienia Odwołującemu żądanych przez niego dokumentów - dopiero

tak przeprowadzona procedura badania i oceny ofert otworzy Odwołującemu termin do

złożenia odwołania w oparciu o okoliczności faktyczne wynikające z dokumentów obecnie

zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorstwa wykonawców i zagwarantuje Odwołującemu

realną możliwość skorzystania ze środków ochrony prawnej.

III. Zarzut dotyczący zaniechania udostępnienia przez zamawiającego wyjaśnień ELBIT

i SAAB.

Odwołujący podniósł, iż z analizy udostępnionych mu załączników do protokołu

postępowania wynika, że Zamawiający nie udostępnił mu następujących dokumentów:

14

1) wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny wykonawcy ELBIT - pisma z dnia

12.12.2018 r. oraz pisma z dnia 30.01.2019 r. - Zamawiający udostępnił Odwołującemu

jedynie uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa,

2) wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny wykonawcy SAAB - pismo z dnia

12.12.2018r. - Zamawiający udostępnił Odwołującemu jedynie uzasadnienie

zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa,

3) kolejnych wyjaśnień w zakresie rażąco niskiej ceny wykonawcy SAAB (wezwaniem

z dnia 16.01.2019 r. Zamawiający wezwał SAAB do złożenia kolejnych wyjaśnień

rażąco niskiej ceny; pismem z dnia 24.01.2019 r. SAAB zawnioskował o wydłużenie

terminu na złożenie wyjaśnień rażąco niskiej ceny do dnia 8 lutego 2019 r.; pismem

z dnia 28.01.2019 r. Zamawiający wyraził zgodę na wydłużenie terminu, jednak nie

udostępnił Odwołującemu ani złożonych wyjaśnień rażąco niskiej ceny ani

zastrzeżenia ich jako tajemnicy przedsiębiorstwa).

W opinii Odwołującego Wykonawca ELBIT i Wykonawca SAAB nie sprostali

obowiązkowi wykazania, że zastrzegane przez nich informacje stanowią tajemnicę

przedsiębiorstwa, ograniczając się do przedstawienia lakonicznych, ogólnikowych

i gołosłownych uzasadnień. W uzasadnieniach objęcia informacji tajemnicą gospodarczą

Wykonawcy - w zasadzie wyłącznie - powołali się na podstawy prawne zastrzegania informacji

jako tajemnicy przedsiębiorstwa oraz na cytaty z orzecznictwa i doktryny.

W uzasadnieniu zastrzeżenia tajemnicy wyjaśnień rażąco niskiej ceny ELBIT wskazuje

(dokument z dnia 12.12.2018 r.), że informacje zastrzegane mają charakter handlowy,

techniczny oraz organizacyjny. Podnosi, że zawarte w wyjaśnieniach ceny informacje stanowią

kalkulacje cenowe, informacje nt. organizacji i sposobu pracy, oferty cenowe, kopie umów

i porozumień, informacje nt. planów i zamierzeń, w tym w zakresie serwisu i dostaw na terenie

Polski. Wyjaśnienia zawierają ponadto, jak wskazuje ELBIT, opisy technologii i ujawniają

kontakty handlowe oraz czynniki cenotwórcze. Treść zastrzeżeń zamyka się na trzech

stronach (w zakresie wyjaśnień złożonych dnia 30.01.2019 r. ELBIT wskazuje podobnie,

odnosząc się jedynie do informacji zawartych w tym dokumencie) i sprowadza się w zasadzie

do opisania, jakie informacje są zastrzegane.

Zdaniem Odwołującego nie sposób z treści tego uzasadnienia wyczytać, na czym

dokładnie, zdaniem Wykonawcy, polega wartość gospodarcza tych informacji - ta okoliczność

nie jest przez wykonawcę wykazana, bowiem sam rodzaj informacji zastrzeganych nie

przesądza jeszcze o tym, że dana informacja ma, w konkretnych okolicznościach faktycznych,

wartość gospodarczą i jaka ta wartość jest. Wyjaśnienia nie wskazują przy tym, aby informacje

objęte zastrzeżeniem miały walor stałości, tj. aby mogły być wykorzystane w przyszłej

działalności Wykonawcy i nie służyły tylko wykazaniu „rynkowego" charakteru ceny w tym

konkretnym postępowaniu, z uwzględnieniem wymagań danej SIWZ.

15

Odwołujący zauważył dalej, że w przypadku wykonawcy SAAB (zastrzeżenie tajemnicy

przedsiębiorstwa, pismo z dnia 12.12.2018 r.) Wykonawca ten cytuje art. 11 ust. 2 u.z.n.k. oraz

podnosi, że w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny przedstawił kalkulacje, informacje nt.

funkcjonowania oferowanych systemów, opisał z jakich modułów sprzętowych oraz

oprogramowania korzysta. Zdaniem SAAB, prezentowane informacje mają wartość

technologiczną i gospodarczą (pozwalają uzyskać przewagę konkurencyjną) i wartość

gospodarczą, jednak poza takim stwierdzeniem (ogólnym i gołosłownym) Wykonawca nie

wskazuje w jaki sposób ujawnienie tych informacji mogłoby pogorszyć jego pozycję

konkurencyjną i doprowadzić do powstania po jego stronie szkody. Nie wiadomo więc, z czego

tak naprawdę ma wynikać wartość gospodarcza zastrzeganych informacji. SAAB podał także,

że informacji tych nie udostępnił oraz że dostęp do nich ma ograniczone, wąskie grono

pracowników, jednak te informacje nie są poparte żadnymi dowodami, np. w postaci

dokumentów zawierających wewnętrzne regulacje dotyczące zachowania informacji

w poufności, zobowiązania do zachowania w poufności.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Odwołującego, zastrzeżenie informacji jako

tajemnica przedsiębiorstwa przez ELBIT i SAAB jest w dużej mierze gołosłowne, gdy

tymczasem każdy wykonawca powinien sprecyzować i wykazać już w ramach uzasadnienia

załączonego do oferty, w jaki sposób odtajnienie konkretnych informacji osłabiłoby jego

pozycję rynkową.

Odwołujący podniósł dalej, że obaj Wykonawcy nie powołali w treści zastrzeżeń

żadnych przekonujących argumentów, które uprawdopodobniałyby, że ujawnienie

konkretnych, zastrzeżonych przez nich informacji, może doprowadzić do powstania po ich

stronie szkody. Nie wskazano zatem na istnienie związku przyczynowo - skutkowego

pomiędzy ujawnieniem określonego rodzaju zastrzeganej informacji, a możliwością powstania

szkody. Nie wskazano na żadne dowody, które miałyby potwierdzać podjęcie działań

służących ochronie zastrzeganych informacji (SAAB). Poziom ogólności zastrzeżeń jest przy

tym tak duży, że mogłyby one stanowić uzasadnienie do zastrzeżenia w zasadzie

jakichkolwiek informacji.

Zatem, według Odwołującego, nie została wykazana kluczowa okoliczność, że

zastrzegane informacje spełniają wymagania definicji „tajemnicy przedsiębiorstwa", w tym

w szczególności, że posiadają wartość gospodarczą i jakie mają przełożenie na pozycję

konkurencyjną tych Wykonawców. Ponadto wprost pojawiają się sformułowania wskazujące

na fakt, że niektóre z tych informacji odnoszą się wyłącznie do tego konkretnego

postępowania.

W opinii Odwołującego wadliwe zastrzeżenie tajemnicy potwierdził również

Zamawiający, który w odniesieniu do wyjaśnień rażąco niskiej ceny ELBIT ( w piśmie z dnia

11.01.2019 r.) stwierdził, że „(...) w wyniku niedochowania ustawowych wymogów dotyczących

16

zastrzegania tajemnicy przedsiębiorstwa, w odniesieniu do wymienionych na wstępie

niniejszego Zawiadomienia dokumentów, a także samego uzasadnienia zastrzeżenia (str. 1 -

4 wyjaśnień) Zamawiający uznaje dokonane zastrzeżenia za nieskuteczne i informacje te będą

udostępnione w terminie określonym w art. 96 ust. 3 ustawy Pzp, tj. od dnia wyboru

najkorzystniejszej oferty lub unieważnienia postępowania". Zamawiający postanowił więc

odtajnić zastrzeżenie tajemnicy, jak również część dokumentów składających się na

wyjaśnienia rażąco niskiej ceny (przy czym ostatecznie, po dokonaniu wyboru

najkorzystniejszej oferty udostępnił jedynie treść zastrzeżeń tajemnicy przedsiębiorstwa, bez

jakichkolwiek dokumentów stanowiących wyjaśnienia rażąco niskiej ceny). Ta decyzja

Zamawiającego nie była przedmiotem zaskarżenia przez ELBIT i w udostępnionych

Odwołującemu dokumentach brak informacji, by była ona z własnej inicjatywy Zamawiającego

zmieniona. Tym bardziej więc dziwi to, że mimo takiej decyzji, Zamawiający ostatecznie

wyjaśnień ceny złożonych przez ELBIT nie udostępnił.

Odwołujący dodał, że Wykonawca ELBIT, jako dowody podjęcia niezbędnych działań

w celu zachowania informacji w poufności (co zdaniem Odwołującego nie jest równoznaczne

z zachowaniem w tym zakresie należytej staranności), przedstawił wyciąg z umów o zakazie

konkurencji, umowy o zachowaniu poufności oraz wyciąg z umowy konsorcjum i w sposób

dość niewyraźny wspomniał o wewnętrznych regulacjach w ramach prowadzonej polityki

bezpieczeństwa i poufności informacji oraz fizycznych i prawnych środkach ochrony. Przy

czym odniesiono się do jednego podmiotu, natomiast konsorcjum składa się z trzech

podmiotów. Jest więc wątpliwym, aby wszystkie podmioty tworzące konsorcjum działały

w oparciu o jedną politykę bezpieczeństwa i te same procedury. Tymczasem SAAB w ogóle

nie udowodnił, że podejmuje jakiekolwiek działania w zakresie ochrony swych informacji.

Wobec powyższego, zdaniem Odwołującego, nieujawnienie przez Zamawiającego

informacji zastrzeżonych przez ELBIT i SAAB jako tajemnica przedsiębiorstwa narusza prawo.

Zamawiający nie udźwignął spoczywającego na nim obowiązku właściwego zbadania

zasadności zastrzeżenia tajemnicy, dokonanej przez Wykonawców. Analiza w tym zakresie

powinna być wszechstronna i odnosić się zarówno do treści zawartych w zastrzeżonych

informacjach, jak i okoliczności towarzyszących zastrzeżeniu tajemnicy przedsiębiorstwa.

Odwołujący podkreślił również, że w jego ocenie nie doszło do wystąpienia okoliczności

wskazanych w art. 131v pkt 1 Pzp. Świadczy o tym zarówno zakres, jak i charakter,

zastrzeżonych przez ELBIT i SAAB informacji, w szczególności fakt, że informacje

opracowane zostały na podstawie danych wynikających z opisu przedmiotu zamówienia, które

dostępne są dla wszystkich przedsiębiorców biorących udział w postępowaniu. Zamawiający

również takiej podstawy prawnej, dla odmowy udostępnienia żądanych dokumentów, nie

wskazał.

17

Odwołanie w sprawie o sygn. akt: KIO 1396/19:

W dniu 19 lipca 2019 r. odwołanie wobec czynności i zaniechań zamawiającego

w postępowaniu wnieśli wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia

konsorcjum Elbit Systems Ltd., P.O.B. 539 Haifa 31053 Izrael, RUAG Defence France SAS,

Zone Albipôle, Chemin Jean Thomas, 81150 Terssac, Francja, Autocomp Management

Sp. z o.o., ul. 1 Maja 36,71-627 Szczecin (dalej zwani jako „odwołujący”).

W odwołaniu zostały postawione zamawiającemu następujące zarzuty naruszenia

(pisownia oryginalna):

A. W odniesieniu do oferty Konsorcjum Cubic:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp poprzez zaniechanie

odrzucenia oferty Konsorcjum Cubic mimo:

a) niewskazania w ofercie wartości dokumentacji technicznej (DT),

b) błędów w zakresie wartości szkoleń,

c) błędów w określeniu wartości umowy w rozbiciu na lata realizacji.

2. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 87 ust. 1-2 Pzp oraz art. 87 ust. 2 pkt 2 Pzp

w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum

Cubic oraz prowadzenie z Konsorcjum Cubic negocjacji dotyczących złożonej

oferty, w konsekwencji których dokonana została niedozwolona zmiana treści

oferty, błędnie zakwalifikowana jako poprawienie oczywistych omyłek

rachunkowych lub wyjaśnienie treści oferty,

3. art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp poprzez zaniechanie

odrzucenia oferty Konsorcjum Cubic, mimo iż zawiera błędy w obliczeniu ceny

w zakresie wartości DT, wartości szkoleń oraz łącznych wartości oferowanych

systemów, a w konsekwencji w zakresie zaoferowanej ceny (w tym z rozbiciem

na lata realizacji),

4. art. 89 ust. 1 pkt 4 Pzp oraz art. 90 ust. 2-3 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty wykonawcy Konsorcjum Cubic, pomimo że przedmiotowa oferta zawiera

rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia,

5. art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 15 ust. 1 ustawy

z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej: „UZNK”)

poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum Cubic pomimo, iż jej

złożenie stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji,

6. art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 Pzp poprzez zaniechanie

odrzucenia oferty Konsorcjum Cubic oraz wybór tej oferty jako

najkorzystniejszej pomimo zaoferowania przez tego wykonawcę podzespołu w

postaci zasilacza do Stacji Roboczej SD niezgodnego z treścią specyfikacji

18

istotnych warunków zamówienia obowiązującej w Postępowaniu (dalej:

„SIWZ”),

7. 24 ust. 2 pkt 2 Pzp w zw. art. 131e ust. 1 pkt 1 Pzp, poprzez zaniechanie

wykluczenia Konsorcjum Cubic, pomimo, iż gwarancja wadialna złożona

z ofertą tego wykonawcy nie zabezpiecza oferty Konsorcjum Cubic.

B. W odniesieniu do oferty Odwołującego:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez bezprawne odrzucenie

oferty Odwołującego oparte na błędnej ocenie, że treść tej oferty jest niezgodna

z treścią SIWZ w zakresie wskazanym w uzasadnieniu jej odrzucenia,

2. art. 65 § 1 Kodeksu cywilnego („Kc”) w zw. z art. 14 ust. 1 Pzp poprzez błędną

wykładnię oświadczenia woli Odwołującego zawartego w ofercie oraz błędną

wykładnię treści SIWZ i w konsekwencji przyjęcie, że oferta jest niezgodna

z treścią SIWZ;

3. art. 90 ust. 1 - 3 Pzp oraz art. 87 ust. 1 Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp oraz

art. 7 ust. 1 Pzp poprzez:

3.1 bezprawne przyjęcie, że wyjaśnienia Odwołującego mające na celu

wykazanie podstaw kalkulacji ceny i składane po terminie składania ofert

mogą stanowić podstawę odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt

2 Pzp w oparciu o informacje nie wymagane w SIWZ na etapie składania

ofert, a dopiero na etapie realizacji umowy oraz nie żądane od innych

wykonawców i nie stanowiące wiążącej oferty Odwołującego, co

poskutkowało bezprawnym odrzuceniem oferty Odwołującego oraz

rażącym naruszeniem zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania

wykonawców, przejrzystości oraz proporcjonalności,

3.2 prowadzenie postępowania wyjaśniającego w złej wierze, polegające na

celowym wielokrotnym wzywaniu Odwołującego do potwierdzenia nie

wymaganych treścią SIWZ okoliczności, skutkujących w ocenie

Zamawiającego niezgodnością treści oferty z treścią SIWZ, pod pozorem

wyjaśniania podstaw kalkulacji ceny oraz bez sprecyzowania

rzeczywistego celu wyjaśnień, podstaw wątpliwości, w tym własnej

interpretacji Zamawiającego wyjaśnień i postanowień SIWZ, co

wprowadziło w błąd Odwołującego, działającego w dobrej wierze, co do

motywów i celu postępowania wyjaśniającego,

4. ewentualnie, w przypadku uznania, że treść oferty Odwołującego jest

niezgodna z treścią SIWZ, zarzucam naruszenie art. 87 ust. 2 pkt 3) Pzp

poprzez bezprawne zaniechanie poprawienia w ofercie Odwołującego innych

omyłek polegających na niezgodności treści oferty z SIWZ, niepowodujących

19

istotnych zmian w treści oferty, w zakresie sposobu spełnienia wymagań z pkt

7.12.6 WZTT dla KSSPW, pkt 7.7.10 WZTT dla LSS oraz pkt 7.2.5 WZTT dla

LLS, względnie zaniechania wezwania do wyjaśnień w trybie art. 87 ust. 1 Pzp.

C. W odniesieniu do oferty Saab:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp przez zaniechanie odrzucenia

oferty Saab pomimo niezgodności treści oferty tego Wykonawcy z SIWZ

w zakresie udzielonych gwarancji w wymiarze sześćdziesiąt (60) miesięcy

i jeden (1) dzień,

2. art. 89 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 3 ust. 1-2 i art. 15 ust. 1 pkt 5 UZNK i ust.

7 ust. 1 Pzp, przez zaniechanie odrzucenia oferty Saab, pomimo, że jej

ukształtowanie w zakresie udzielonych w pkt 6 formularza ofertowego gwarancji

w wymiarze sześćdziesiąt (60) miesięcy i jeden (1) dzień, stanowiło czyn

nieuczciwej konkurencji polegający na zaoferowaniu okresu gwarancji w żaden

sposób nie odpowiadającego uzasadnionym oczekiwaniom klienta

(Zamawiającego), który to okres powinien być adekwatnie promowany

w ramach przewidzianych kryteriów oceny ofert, ale w sposób naruszający

dobre obyczaje obliczony jedynie na uzyskanie jak największej punktacji

w ramach kryterium oceny ofert „długość okresu gwarancji” i w ten sposób

uzyskanie nieuczciwej przewagi konkurencyjnej oraz pozbawienie możliwości

uzyskania zamówienia przez innych wykonawców, przedstawiających rzetelne

oferty w tym zakresie;

3. art. 91 ust. 1 Pzp w zw. z art. 87 ust. 1 Pzp w zw. z art. 131 k ust. 2 Pzp i art.

7 ust. 1 Pzp, przez przyznanie Saab w ramach kryteriów oceny ofert w zakresie

długości okresu gwarancji, maksymalnej wartości punktowej - odpowiednio za

systemy KSSPW, STWPW, LSS - pomimo, że Saab nie zaoferował minimum

61-miesięcznego okresu gwarancji, który był niezbędny dla uzyskania

maksymalnej punktacji w ramach tych kryteriów,

4. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Saab, pomimo iż jej treść jest niezgodna z treścią SIWZ w zakresie

zaoferowanych:

4.1 podzespołu płyty głównej do Stacji Roboczej SD oraz do Stacji Graficznej

SG,

4.2 podzespołów karty sieciowej i graficznej do Stacji Roboczej SD i Stacji

Graficznej SG,

4.3 podzespołu pamięć RAM dla Stacji Roboczej SD,

4.4 podzespołu dysku twardego dla Stacji Graficznej SG,

20

5. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Saab mimo:

5.1 nie wskazania w ofercie wartości dokumentacji technicznej (DT),

5.2 nie wskazania wartości łącznej poszczególnych oferowanych systemów,

5.3 błędów w zakresie zaoferowanych wartości szkoleń.

6. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 87 ust. 1-2 Pzp oraz art. 87 ust. 2 pkt 2 Pzp

w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Saab oraz

prowadzenie z Saab negocjacji dotyczących złożonej oferty, w konsekwencji

których dokonana została niedozwolona zmiana treści oferty, błędnie

zakwalifikowana jako poprawienie oczywistych omyłek rachunkowych lub

wyjaśnienie treści oferty,

7. art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Saab, mimo iż zawiera błędy w obliczeniu ceny w zakresie wartości DT,

wartości szkoleń oraz łącznych wartości oferowanych systemów,

a w konsekwencji w zakresie zaoferowanej ceny (w tym z rozbiciem na lata

realizacji).

D. W odniesieniu do Konsorcjum PGZ:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Konsorcjum PGZ, pomimo iż jej treść jest niezgodna z treścią SIWZ

w zakresie zaoferowanego podzespołu zasilacza do Stacji Roboczej SD,

2. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. art. 87 ust. 1-2 i art. 7 ust. 1 Pzp poprzez

zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum PGZ pomimo niewskazania przez

tego wykonawcę w ofercie wartości dokumentacji technicznej (DT)

i prowadzenie negocjacji w tym zakresie skutkujących uzupełnieniem treści

oferty po terminie składania ofert,

3. art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Konsorcjum PGZ, mimo iż zawiera błędy w obliczeniu ceny w zakresie

wartości DT.

E. W odniesieniu do Konsorcjum Rheinmetall:

1. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Rheinmetall, pomimo iż jej treść jest niezgodna z treścią SIWZ w zakresie

zaoferowanego podzespołu zasilacza do Stacji Roboczej SD i Stacji Graficznej

SG,

2. art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp w zw. art. 87 ust. 1-2 i art. 7 ust. 1 Pzp poprzez

zaniechanie odrzucenia oferty Rheinmetall pomimo niewskazania przez tego

wykonawcę w ofercie wartości dokumentacji technicznej (DT), wartości szkoleń

21

oraz łącznych wartości oferowanych systemów i prowadzenie negocjacji w tym

zakresie skutkujących uzupełnieniem treści oferty po terminie składania ofert,

3. art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia

oferty Rheinmetall, mimo iż zawiera błędy w obliczeniu ceny w zakresie

wartości DT.

Wobec powyższego wniesiono uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu

dokonania następujących czynności w postępowaniu:

 unieważnienia wyboru oferty Konsorcjum Cubic,

 unieważnienia odrzucenia oferty odwołującego, ponadto ewentualnie - w przypadku

uznania, że treść oferty odwołującego jest niezgodna z treścią SIWZ - także nakazanie

poprawienia omyłek w ofercie odwołującego na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp,

 powtórzenia czynności badania i oceny ofert,

 odrzucenia ofert złożonych przez Konsorcjum Cubic, SAAB, Konsorcjum PGZ

i Rheinmetall oraz wykluczenia Konsorcjum Cubic z postępowania, ewentualnie -

w przypadku braku uwzględnienia zarzutów i wniosków skutkujących odrzuceniem

oferty SAAB - obniżenia punktacji przyznanej ofercie Saab w ramach kryterium długość

okresu gwarancji przez przyznanie za KSSPW - 0,4 punktu, za STWPW - 0,2 punktu,

za LSS - 0,2 punktu; lub przyznanie w ramach tego kryterium ofercie Saab 0 (zero)

punktów.

W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia odwołujący, w zakresie zarzutów

dotyczących swojej oferty, wskazał co następuje.

1. Bezprawne odrzucenie oferty Odwołującego.

a) Wykładnia treści SIWZ oraz treści oferty Odwołującego.

W ocenie Odwołującego Zamawiający odrzucił jego ofertę, na podstawie złożonych

w toku postępowania dodatkowych informacji, niewymaganych treścią SIWZ i nie

stanowiących wiążącej oferty Odwołującego (nie składających się na treść oferty). Informacje

te będą wymagane dopiero w projekcie wykonawczym (§ 8 wzoru umowy), na etapie

spełnienia świadczenia i będą przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami, a wcześniejsze

przekazanie ich na żądanie Zamawiającego może być rozpatrywane co najwyżej jako

koncepcja, wstępnie planowany sposób realizacji umowy, w zakresie dwóch drobnych,

niekluczowych aspektów technicznych.

Zamawiający nie wskazał w uzasadnieniu odrzucenia jakiegokolwiek punktu oferty

Odwołującego, które byłyby niezgodne z treścią wymienionych punktów WZTT.

W rzeczywistości bowiem nie można doszukać się takiej niezgodności w treści wiążącej oferty

Odwołującego. Już sam ten fakt przesądza o bezprawności działania Zamawiającego.

Odwołujący dodał, że Zamawiający rażąco naruszył przepisy Pzp, w sposób nieuprawniony

i arbitralny rozszerzając - po terminie składania ofert oraz jedynie w stosunku do

22

Odwołującego – wymogi, co do informacji żądanych na etapie postępowania od wykonawców

oraz nadając im przymiot treści oferty (co stanowiłoby jej nielegalną modyfikację) oraz

nieprawidłowy skutek niezgodności z treścią SIWZ, i w konsekwencji odrzucenie oferty

Odwołującego.

Odwołujący podkreślił, że autorem wymogów co do treści oferty jest Zamawiający.

Zgodnie z Rozdziałem 7 SIWZ Opis sposobu przygotowania ofert, pkt 7.1. „W celu złożenia

oferty należy wykorzystać Załącznik nr 5 do SIWZ”. Załącznik nr 5 do SIWZ określa wzór

Formularza ofertowego, który wykonawcy mieli obowiązek wypełnić. Zamawiający nie

wymagał złożenia żadnych dodatkowych dokumentów technicznych, ani żadnych

szczegółowych informacji, co do sposobu spełnienia wymogów WZTT, w zakresie systemów

KSSPW oraz LSS, poza ogólnymi deklaracjami Formularza ofertowego. W ocenie

Odwołującego, Zamawiający nie był więc zainteresowany szczegółami technicznymi

rozwiązań oferowanych przez Wykonawców, na etapie składania ofert. Treść wiążącej oferty

Odwołującego wyznaczają zatem dokumenty wymagane od Zamawiającego w SIWZ - i tylko

treścią tych dokumentów Odwołujący jest związany na podstawie art. 85 Pzp. Tak

ukształtowane zasady przygotowania oferty (w tym jej wymagana treść) były i są obowiązujące

w postępowaniu.

W złożonej w ofercie Odwołujący potwierdził, zgodnie z wymogami SIWZ, że:

 oferuje wymagane systemy pola walki, które będą wykonane i ukompletowane według

dokumentacji technicznej Wykonawcy, zgodnie z wymaganiami określonymi w SIWZ

i załączonych do niej WZTT (pkt 1 Formularza Ofertowego),

 oświadcza, że istotne postanowienia umowy i zawarte w nich warunki płatności,

stanowiące załącznik nr 4 do SIWZ zostały zaakceptowane w całości (pkt

11 Formularza ofertowego),

 oświadcza, że zapoznał się ze wszystkimi warunkami zamówienia, SIWZ wraz

z załącznikami, w tym WZTT i akceptuje je bez jakichkolwiek zastrzeżeń (pkt

12 Formularza ofertowego),

 oświadcza, że oferowane KSSPW, STWPW oraz LSS spełniają wszystkie wymagania

Zamawiającego ujęte w SIWZ oraz załącznikach do SIWZ, w tym WZTT, deklarując

jednocześnie spełnienie wszystkich wymagań WZTT wskazanych w tabeli Formularza

ofertowego (pkt 13 Formularza ofertowego).

Zatem, według Odwołującego, nie ulega wątpliwości, że powyższa treść oferty jest

idealnie zgodna z treścią SIWZ - skoro Zamawiający, poza deklaracjami wykonawców, nie

wymagał na etapie postępowania wykazywania, w jaki sposób liczne wymogi techniczne

WZTT będą konkretnie spełnione.

23

Odwołujący zaznaczył, że wymóg wskazania konkretnych rozwiązań technicznych

odnosił się jedynie do stacji roboczych SD i graficznych SG (por. pkt 14 Formularza

ofertowego) dla systemu STWPW (a więc zupełnie niezwiązanych z podstawami odrzucenia

oferty Odwołującego). Weryfikacja rozwiązań technicznych nie jest dokonywana w tym

Postępowaniu na etapie oceny ofert. Zamawiający wprowadził zasadę, że sposób spełnienia

świadczenia zostanie zaprezentowany przez wybranego Wykonawcę na etapie realizacji

umowy. Zgodnie z § 8 Projektu umowy (zał. nr 4 do SIWZ), Wykonawca opracuje Projekt

Wykonawczy (PrW) dostarczanych symulatorów i przekaże go Zamawiającemu w terminie do

3 miesięcy od zawarcia umowy. (...) PrW powinien zawierać rozwiązania zastosowane przez

Wykonawcę w celu spełnienia parametrów i funkcji określonych wWZTT z uwzględnieniem

infrastruktury przewidzianej do zabezpieczenia funkcjonowania symulatorów. Opisy oraz

schematy w PrW powinny być opracowane zgodnie z wymogami, w tym zawierać wykazy

głównych elementów symulatorów oraz zobrazować ich rzeczywiste rozlokowanie w trakcie

użytkowania symulatorów z uwzględnieniem obszarów dystrybucji, magazynowania

i obsługiwania (w zakresie opisów montażowych), a także opisywać zasady korzystania

z symulatorów oraz obrazować funkcje/sposób ich wykorzystania, zgodnego z wymaganiami

WZTT (w zakresie schematów funkcjonalnych) - § 8 ust. 3 - 4 Projektu umowy.

W opinii Odwołującego zatem to dopiero Projekt Wykonawczy ma precyzować takie

aspekty jak m.in. rozlokowanie i ilość masztów czy sposób instalacji urządzeń na broni

indywidualnej żołnierzy. Co więcej, niektóre dokumenty niezbędne do opracowania PrW

zostaną dostarczone dopiero po podpisaniu umowy (np. przez gestorów - § 8 ust. 2 Projektu

umowy, czy np. uzgodnienie zakresu pracy urządzeń wpływające na szczegóły rozwiązań

w zakresie środków łączności bezprzewodowej, w tym masztów - pkt 7.12.20.2 WZTT dla

KSSWP i pkt 7.12.17.2 WZTT dla LSS).

Odwołujący dalej zauważył, że Projekt wykonawczy podlega zatwierdzeniu przez

Zespół Sterujący powołany do nadzorowania realizacji umowy przez Zamawiającego, w trybie

określonym w § 8 ust. 6 - 10 projektu umowy. Zespół Sterujący zatwierdza projekt, lub

przekazuje uwagi, które Wykonawca powinien uwzględnić poprzez skorygowanie Projektu

Wykonawczego w terminie 10 dni od otrzymania uwag. Do zatwierdzenia skorygowanego PrW

stosuje się analogiczną procedurę. Zatwierdzenie PrW przez Zespół Sterujący, jest podstawą

do kontynuowania realizacji umowy zgodnie z § 5 umowy.

Z powyższego dla Odwołującego wynika, że Zamawiający nie miał uprawnienia do

dyskwalifikacji oferty Odwołującego na podstawie nieskładających się na treść oferty

i niewymaganych na etapie oferty, wstępnych koncepcji co do rozwiązań technicznych.

Wyjaśnienia miały na celu uzasadnienie zaproponowanej ceny Odwołującego, prezentując

jedynie założenia przyjęte do jej kalkulacji. Rozwiązania te nie stanowią wiążącej oferty

Odwołującego, a jedynie planowany, koncepcyjny sposób realizacji przyszłej umowy. Ocena

24

w tym zakresie będzie się jednak odbywać na podstawie § 8 Projektu umowy, gdyż dopiero

na tym etapie Wykonawca ma obowiązek skonkretyzować rozwiązania techniczne. Będzie

miał przy tym 3 miesiące od podpisania umowy, a nie kilka dni, jak w przypadku

nadprogramowych wyjaśnień, żądanych przez Zamawiającego. Kluczowa jest okoliczność, że

sposób spełnienia wymogów technicznych będzie uzgadniany, a ewentualne niespójności czy

różnice interpretacyjne nie zdyskwalifikują wykonawcy, lecz co najwyżej skutkują

koniecznością skorygowania projektu. Zatem przypisywanie tym informacjom wiążącego

charakteru stanowiłoby niedozwoloną zmianę zasad oceny oferty w trakcie jej badania, skoro

przedmiotowe aspekty techniczne mają być uzgadniane po zawarciu umowy, mogą podlegać

zmianom, korektom i poprawkom.

Odwołujący podniósł, iż aktualne i w mocy pozostają wiążące deklaracje Odwołującego

z Formularza ofertowego, zobowiązujące do wykonania zamówienia zgodnie z SIWZ,

stanowiące jego oświadczenie woli, formą oraz treścią odpowiadające wszystkim wymogom

SiWZ. Gdyby przyjąć - za Zamawiającym - że wymuszone dalsze wyjaśnienia mogą zmienić

jasną i precyzyjną treść oferty Odwołującego, oznaczałoby to rażące złamanie zasady

niezmienności oferty po terminie składania ofert i zakazu negocjacji (art. 87 ust. 1 Pzp).

Ponadto, według Odwołującego, inni wykonawcy nie byli wzywani do „wykazania”

spełnienia wymagań pkt 7.12.6 WZTT dla KSSPW oraz pkt 7.7.10 i pkt 7.2.5 WZTT dla LSS,

z którymi rzekomo jest niezgodna oferta Odwołującego. Zamawiający naruszył więc także

zasady z art. 7 ust. 1 Pzp.

b) Sposób prowadzenia postępowania wyjaśniającego przez Zamawiającego.

W uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego Zamawiający wskazuje, że w trakcie

analizy wyjaśnień z dnia 14.12.2018 r. „stwierdził, że konsorcjum oferuje niezgodne

z wymaganiami SIWZ rozwiązania techniczne dotyczące wybranego uzbrojenia", a także że

„poddał analizie zgodność oferty w zakresie ilości oferowanych urządzeń stacjonarnych

(masztów) w stosunku do wymagań określonych w SIWZ”.

W ocenie Odwołującego Zamawiający zignorował fakt, że: (i) wyjaśnienia miały na celu

wykazanie podstaw kalkulacji ceny w ramach art. 90 ust. 1 Pzp, a nie zgodność treści oferty

z treścią SIWZ (czego dowodzi treść wyzwania z 16.11.2018 r.), (ii) Zamawiający nie wymagał

w ofercie wskazywania sposobu montowania nadajników na broni ani liczby masztów,

(iii) wyjaśnienia na ponad stu stronach wskazywały podstawy i założenia kalkulacyjne,

a Odwołujący wielokrotnie podtrzymywał w nich deklarację pełnej zgodności z WZTT,

(iv) swoją (błędną) ocenę Zamawiający sformułował na podstawie dwóch ogólnikowych

stwierdzeń (w zakresie makiet - ogólnie opisujących produkty jednego z konsorcjantów,

a w zakresie masztów odnoszące się jedynie do „preferowanych”, „przykładowych”

schematów pokrycia, tj. ilości i rozmieszczenia (np. str. 33, 34 i 35 wyjaśnień).

25

Dalej Odwołujący wskazał, że Zmawiający nie przekazał Odwołującemu swoich

wątpliwości, lecz kolejnym wezwaniem z dnia 16.01.2019 r.( str. 3), pod pozorem

przedstawienia dalszych kalkulacji cenowych zażądał: (i) potwierdzenia „zastosowania przez

Wykonawcę makiet do danych typów broni: (pkt 4 wezwania). Mimo iż (jak wynika dla

Odwołującego z uzasadnienia odrzucenia oferty) w tej dacie uznawał takie rozwiązanie za

niezgodne z treścią SIWZ, to nie poinformował o tym Wykonawcy, nie opisał swoich

wątpliwości, nie wskazał żadnego punktu SIWZ, z którym takie rozwiązanie jest jego zdaniem

niezgodne, nie poprosił też wykonawcy o wyjaśnienie rozumienia pojęcia „makieta” (nie

występującego w treści SIWZ), lecz od razu zasugerował odpowiedź prowadzącą do

późniejszego odrzucenia oferty. (ii) Wyszczególnienia środków łączności osobno dla każdej

lokalizacji (pkt 5 wezwania). Mimo iż (jak twierdzi w uzasadnieniu odrzucenia oferty) żądanie

to miało na celu „wyjaśnienie wątpliwości co do ilości oferowanych masztów stacjonarnych",

to nie wyartykułował tego w wezwaniu z 16.01.2019 r., nie odnosząc się w ogóle do kwestii

masztów ani jakiegokolwiek punktu WZTT, a jedynie do kalkulacji oraz nie uzasadniając

swoich wątpliwości.

Na takie wezwanie Odwołujący, działając w dobrej wierze, przedstawił obejmujące

setki pozycji kalkulacje i odpowiadając na dodatkowe pytania Zamawiającego, wskazując przy

tym, że nie były wymagane w ofercie oraz ponownie potwierdzając deklaracje wykonania

umowy zgodnie z wymogami. Podobnie jak dla innych wykonawców, dla Odwołującego

oczywiste było, że wyjaśnienia te nie mogą stać się podstawą odrzucenia oferty na podstawie

art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp (pismo z dnia 30.01.2019 r.).

W dniu 05.02.2019 r. Zamawiający kolejny raz skierował wezwanie do Odwołującego,

tym razem żądając wykazania spełnienia niektórych punktów WZTT. Znów jednak nie opisał

przyczyn wezwania ani ich celu, pozostawiając to domysłom Wykonawcy (mimo iż już w dniu

14.12.2018 r., jak twierdzi, miał wątpliwości co do ilości masztów oraz sformułowania „makieta”

w wyjaśnieniach prowadzonych w trybie art. 90 ust. 1 Pzp).

Ponownie Odwołujący - pismem z dnia 14.2.2019 r. - odpowiedział na pytania

Zamawiającego (nie znając ich rzeczywistego celu i powodu), wskazując przy tym na stronie

2, że odpowiada na pytania niewymagane treścią SIWZ, ofertę swoją sporządził zgodnie

z wymogami SIWZ, działa w dobrej wierze oraz ponownie potwierdza spełnienie wszystkich

wymagań. W Ad. 1. pisma Odwołujący „potwierdził spełnienie wszystkich wymogów WZTT,

w tym z pkt 7.12.6 WZTT (KSSPW) oraz pkt 7.7.10 WZTT (LSS). Uszczegóławiając, wskazał

przy tym na przykładowy sposób spełnienia tego wymagania (wskazując w Ilustracjach

„Przykładowe symulatory’). Podobnie, w Ad. 2 pisma „potwierdził spełnienie wymagań pkt

7.2.6 WZTT (KSSPW) oraz 7.2.5 WZTT (LSS), a dla zobrazowania wskazał planowane ilości

masztów oraz ich proponowane rozmieszczenie. Wskazał przy tym, że w przypadku

26

konieczności dokonywania korekt. Konsorcjum przewidziało w budżecie środki w celu

spełnienia wymagań zamawiającego (str. 5).

Odwołujący dodał, że dopiero z treści uzasadnienia odrzucenia oferty dowiedział się,

jakie były rzeczywiste motywy i cel prowadzonej korespondencji, a także dopiero w tym czasie

pozyskał wiedzę, że Zamawiający interpretuje sformułowania wyjaśnień w sposób

nieprawidłowy i niezgodny z intencją Odwołującego. We wcześniejszych pismach

Zamawiający nie uzasadnił swoich wątpliwości, lecz nakierowywał Odwołującego na

potwierdzenie okoliczności, które w ocenie Zamawiającego miały prowadzić do odrzucenia

oferty, kiedy zgodnie z orzecznictwem, wykonawca nie może domyślać się, jaki jest

rzeczywisty zakres wezwania i nie powinien dyskwalifikowany w efekcie ogólnego czy

niejednoznacznego wezwania.

Ponadto, zdaniem Odwołującego, Zamawiający rażąco naruszył zasady Pzp, w tym

zasadę uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności

i przejrzystości - dla porównania wskazano korespondencję prowadzoną z Konsorcjum Cubic

z dnia 23.05.2019 r. i z dnia 03.06.2019 r. oraz korespondencję prowadzoną z Odwołującym.

c) Instalacja nadajników do broni indywidualnej żołnierzy przy KSSPW i LSS.

Niezależnie od wskazanego wyżej uzasadnienia, według Odwołującego,

wystarczającego do unieważnienia czynności odrzucenia oferty jego oferty, wskazać trzeba,

że - nie tylko oferta Odwołującego - lecz także rozwiązania koncepcyjne opisane

w wyjaśnieniach - są zgodne z treścią SIWZ. Zamawiający twierdzi, że rozwiązanie opisane

przez Odwołującego w zakresie makiet dla niektórych rodzajów broni jest niezgodne

z wymogami punktów 7.12.6 WZTT dla KSSPW oraz pkt 7.7.10 WZTT dla LSS. Jako

uzasadnienie wskazuje jedynie wymóg, że urządzenia KSSPW oraz LSS powinno być

montowane do „nw. uzbrojenia” (w przypadku KSSPW) albo „do broni indywidualnej żołnierzy”

(dla LSS).

W ocenie Odwołującego wielokrotnie konsekwentnie potwierdzał on spełnienie tego

wymogu (w tym w Ad. 1 wyjaśnień z 14.02.2019 r.). Jest to oczywiste, skoro wskazane rodzaje

broni będą dostarczane przez Zamawiającego, a nie Wykonawcę. Obowiązkiem Wykonawcy

jest więc zamontowanie (zintegrowanie) elementów systemów (nadajników tzn. transmiterów

umożliwiających symulację ognia) na tym sprzęcie. Odwołujący potwierdza, że zamontuje

nadajniki na sprzęcie dostarczonym przez użytkownika (do którego będzie miał dostęp dopiero

w fazie realizacji umowy).

Odwołujący podniósł dalej, że dopiero z uzasadnienia odrzucenia oferty dowiedział się,

że Zamawiający błędnie odczytuje wyjaśnienia w odniesieniu do sformułowania „makieta”, tj.

jako zintegrowanie nadajników z atrapami wskazanych rodzajów broni, a nie montowanie ich

na rzeczywistym uzbrojeniu żołnierzy. Taka interpretacja jest nieprawidłowa i niezgodna

z intencją Odwołującego. Ponadto ani w SIWZ ani w wyjaśnieniach Odwołującego nie

27

zdefiniowano pojęcia makieta. Zamawiający arbitralnie, i w sposób nieuzasadniony, intepretuje

to jako atrapę broni (jak np. atrapy opisane w pkt 7.12.8 WZTT dla KSSPW), co nie występuje

przypadku rozwiązania opisanego przez Odwołującego. Nadajniki (transmitery) opisane

w wyjaśnianiach są montowane na rzeczywistym uzbrojeniu, stanowią one symulatory

zintegrowane z wymaganym przez Zamawiającego uzbrojeniem. Przy czym poziom integracji

jest tu dostosowany do wymogów WZTT w zakresie przezroczystości (pkt 7.12.11, pkt 7.13.5.3

i pkt 7.13.6.3 WZTT dla KSSPW oraz pkt 7.12.8, pkt 7.13.5.3 i pkt 7.13.6.3 WZTT dla LSS).

Celem nadrzędnym wyboru rozwiązań tego typu jest minimalizacja negatywnego

treningu i maksymalizacja efektów treningu opartego na laserowym zestawie symulacji.

W związku z tym system musi możliwie realnie odwzorowywać rzeczywiste działanie

uzbrojenia. Zgodnie z ww. wymogami, systemy muszą być „przezroczyste” dla użytkownika,

co oznacza brak różnicy w podejmowanych działaniach oraz obsłudze SpW w stosunku do

działań rzeczywistych. „Przezroczystość” dotyczy całej procedury oddawania strzału, w tym

wybór amunicji, przyciski strzału i dalmierza laserowego itd. Transmitery powinny być tak

skonstruowane, aby ich waga i rozmiary były „przezroczyste” tzn. nie utrudniały działań

bojowych i taktycznych żołnierza na polu walki. Detektory i retrodetektory powinny być tak

skonstruowane, aby ich waga i rozmiary były „przezroczyste” tzn. nie przeszkadzały

w zakładaniu oporządzenia/SpW do szelek taktycznych oraz hełmu i jego osprzętu, a także

nie powodowały utrudnień w działaniu bojowym i taktycznym żołnierza na polu walki. Zakres

integracji nadajników z wymienionym przez Zamawiającego uzbrojeniem jest zaawansowany,

urządzenia symulacyjne (składające się m.in. z urządzeń elektronicznych i do symulacji

strzału) nie mogą bowiem wpłynąć na wagę i rozmiary czy funkcjonalność sprzętu w sposób

utrudniający działania bojowe.

Zatem Odwołujący uważa, że w celu integracji symulatorów z bronią, pewne elementy

są adaptowane i dostosowywane. Sformułowanie makieta nie określało zatem atrapy broni,

lecz konieczne połącznie (polegające na adaptacji jednego z elementów broni) umożliwiające

odpowiednią integrację uzbrojenia indywidualnego żołnierza z nadajnikiem (transmiterem).

Widać to wyraźnie na ilustracjach na stronie 3 - 4 wyjaśnień z 14.02.2019 r. (w aktach), które

nie przedstawiają atrap broni, lecz rzeczywisty sprzęt wojskowy, którego pojedyncze elementy

są integrowane z symulatorem (poprzez ich zastąpienie czy wymianę). Odesłania do

rzeczywistej SpW miały przy tym jedynie na celu potwierdzenie spełnienia wymogów

przezroczystości wymaganej SIWZ.

Odwołujący dodał również, że rozwiązanie prezentowane przez Odwołującego nie jest

zakazane przez jakiekolwiek postanowienia WZTT, a w szczególności przez pkt 7.12.6 WZTT

dla KSSPW oraz pkt 7.7.10 dla LSS. Jego rozwiązanie jest powszechnie stosowane na rynku,

gdzie wymagana jest wysoka przejrzystość. Jest ono również stosowane przez innych

wykonawców w obecnym Postępowaniu, co wynika m.in. z ofert wstępnych (Konsorcjum

28

Cubic, Saab i Rheinmetall). Przy tym podkreślić należy, że oferty wstępne są także badane

pod kątem zgodności z treścią SIWZ i podlegają odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt

2 Pzp w zw. z art. 57 ust. 2 Pzp. W analizowanym aspekcie pkt 7.12.6 WZTT dla KSSPW oraz

pkt 7.7.10 dla LSS były identycznej treści na etapie składania ofert wstępnych (nie ulegał

modyfikacjom w adekwatnym zakresie). Stanowi to kolejną okoliczność za dopuszczalnością

rozwiązania, w przeciwnym razie oferty Saab, Konsorcjum Cubic i Rheinmetall powinny zostać

odrzucone.

Reasumując, Zamawiający nie miał prawa odrzucenia oferty na podstawie własnej

interpretacji pojęcia „makieta”, zwłaszcza że ilustracje przykładowych rozwiązań dołączone do

wyjaśnień wyraźnie potwierdzają zgodność z wymogami. Niezależnie, jeszcze raz podkreślić

należy, że wyjaśnienia odnosiły się do podstaw wyceny a nie wiążącego sposobu realizacji

zamówienia, które będzie uzgadniane i dostosowywane w fazie projektowania (po podpisaniu

umowy).

Ponadto, w opinii Odwołującego wycena nadajników wskazana w lp. 7 na str.

19 wyjaśnień z 12.12.2018 r. obejmuje przede wszystkim transmitery, a jej marginalnym

elementem z punktu widzenia kosztowego jest część symulatora stanowiąca adapter między

uzbrojeniem a nadajnikiem (w wyjaśnieniach nazwany „makietą”), element ten nie ma zatem

jakiegokolwiek istotnego wpływu na wycenę oferty Odwołującego.

d) Ilość masztów stacjonarnych dla LSS.

Zamawiający twierdzi, że rozwiązanie opisane przez Odwołującego w zakresie ilości

masztów stacjonarnych jest niezgodne z pkt 7.2.5 WZTT na LSS, zgodnie z którym

„W przypadku rozwiązania w układzie masztów stacjonarnych i mobilnych wymaga się

rozstawienie tylko jednego masztu stacjonarnego o maksymalnej wysokości dla każdej

z czterech lokalizacji LSSS, co potwierdzają także mapki w załącznikach nr 2.1.2.2, 2.3 i 2.4

do WZTT na LSS”, kiedy Odwołujący wielokrotnie konsekwentnie potwierdzał spełnienie tego

wymogu (w tym w ad. 2 wyjaśnień z 14.2.2019 r.).

Zdaniem Odwołującego WZTT nie określają konkretnej liczby masztów, jak też

wskazanie ich ilości nie było wymagane w ofercie, ich dobór i rozmieszczenie jest elementem

kompozycji środków łączności bezprzewodowej, zależy od wielu czynników i stanowi fazę

realizacyjną umowy. Na potrzeby wyceny Odwołujący przyjął pewne koncepcyjne założenia,

które mogą ulec zmianie i dostosowaniu, po otrzymaniu szczegółowych informacji, m.in.

w zakresie drzewostanu, warunków terenowych, parametrów sprzętu radiowego, niezbędnych

do ustalenia detali rozwiązań co do środków łączności. Przy kalkulacji Odwołujący opierał się

na wynikach pomiarów profesjonalnego narzędzia do symulacji kanałów (opisanego

szczegółowo na str. 33 wyjaśnień z 12.12.2018 r., w aktach). W wyjaśnieniach tych (str. 33 -

35) podkreślano, że opisywane są „przykładowe schematy pokrycia terenu sygnałem” oraz

„preferowane rozmieszczenie”, co potwierdza wstępny charakter danych. Również w ostatnich

29

wyjaśnieniach Odwołujący wskazał na możliwość dokonywania korekt w tym zakresie (str. 5).

Innymi słowy, wykonawca nie musi trzymać się ściśle ww. koncepcji przy spełnieniu

świadczenia i dostosuje się do wyniku uzgodnień w trybie §8 Wzoru umowy, w tym oceny

Komitetu Sterującego.

Odwołujący dodał, że dopiero w uzasadnieniu odrzucenia oferty Odwołującego,

Zamawiający wskazuje wyraźnie, że jego zdaniem pkt 7.2.5 WZTT dla LSS zabrania stawiania

więcej niż jednego masztu stacjonarnego w lokalizacji. Odwołujący dostosuje szczegóły

rozwiązań do interpretacji Zamawiającego, niemniej - według Odwołującego - zwrot „wymaga

się rozstawienie tylko jednego masztu stacjonarnego” można odczytywać inaczej - tzn. jako

wymóg minimalny, a nie maksymalny. Oznacza to, że wykonawca ma obowiązek postawić

minimum jeden masz stacjonarny w określonej lokalizacji, jednak nie jest zabroniona większa

ilość (jeden maszt wypełnia wymóg minimalny, ale nie stanowi ograniczenia dla większej

ilości).

W opinii Odwołującego, według słownika języka polskiego PWN „wymagać” to tyle co

„nakładać na kogoś obowiązek”. Z kolei partykuła komunikacyjna „tylko” oznacza wg PWN, że

mówiący „ogranicza swoją prośbę lub życzenie do minimum”, a więc ustanawia warunek

minimalny - tak właśnie gramatyczne znaczenie punktu 7.2.5 WZTT dla LSS mógł odczytać

Odwołujący, dokonując wstępnego rozplanowania masztów w sposób racjonalny i rozsądny

(wyjaśnienia na str. 4 in fine z 14.2.2019 r.), przy czym w orzecznictwie Izby panuje

ugruntowana zasada, zgodnie z którą ewentualne wątpliwości odnoszące się do dokumentacji

postępowania należy rozstrzygać na korzyść wykonawcy, lub bez obciążenia go negatywnymi

skutkami. Ponadto, według odwołującego, tak jak wskazał powyżej, można zrozumieć wymóg

także w oparciu o wyjaśnienia Zamawiającego i mapy poligonów, w tym np. Zał. Nr 2/2 do

WZTT dla LSS, gdzie zarysowanych jest wiele czerwonych punktów, oznaczających miejsca

postawienia masztu stacjonarnego.

Niezależnie od powyższego, kalkulowane maszty stacjonarne mogą być w sposób

bezproblemowy i natychmiastowy na etapie projektowania zastąpione w Projekcie

wykonawczym masztami mobilnymi, co w pełni satysfakcjonowałoby wymóg według

interpretacji Zamawiającego. Gdyby nie uznać interpretacji Odwołującego, to takie odchylenie

należałoby ocenić za marginalne, niezmiernie łatwe do skorygowania (co odbywa się w trybie

§ 8 Projektu umowy, do czego Odwołujący się dostosuje). Jak wynika z kalkulacji, maszty

stacjonarne są droższe od mobilnych (str. 24 - 25 wyjaśnień z 30.1.2019 r., w aktach),

stanowiąc jednocześnie marginalny koszt w stosunku do wartości oferty Odwołującego, który

znajduje pokrycie w cenie ofertowej Odwołującego.

e) Zarzut ewentualny - art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp.

Nawet gdyby przyjąć, że (i) treść dodatkowych wyjaśnień w zakresie masztów oraz

makiet stanowi wiążącą ofertę Odwołującego oraz (ii) opisane rozwiązania są niezgodne

30

z wskazanymi punktami SIWZ - z czym Odwołujący się stanowczo nie zgadza - to powyższe

okoliczności uzasadniałyby co najwyżej poprawienie omyłek na podstawie art. 87 ust. 2 pkt

3 Pzp w opisanym ww. zakresie. Zarzut ten jest stawiany tylko z daleko posuniętej ostrożności

procesowej, jako ewentualny, na wypadek nie uwzględnienia przez Izbę zarzutów

podniesionych w pierwszej kolejności, opartych o właściwą identyfikację treści oferty

Odwołującego. Dyspozycja art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp potwierdza przy tym absurd sytuacji

i niedopuszczalność odrzucenia oferty Odwołującego - w kontekście analizy spełnienia

przesłanek poprawienia omyłki, to nie treść oferty doznałaby korekty, a de facto treść

wyjaśnień Odwołującego.

Biorąc pod uwagę zakres przedmiotu zamówienia, tj. najnowocześniejsze technologie

symulacji pola walki, wskazane przez Zamawiającego podstawy odrzucenia należy

zaklasyfikować - zarówno wartościowo jak i rzeczowo - jako marginalne, drugoplanowe

i niemające istotnego znaczenia dla całego projektu (w szczególności nie dotyczą

stosowanych technologii).

2. Bezprawne zaniechanie odrzucenia oferty Saab.

a) Długość okresu gwarancji.

W ramach kryterium długość okresu gwarancji ofercie Saab przyznano maksymalną

ilość 20 punktów, co było wynikiem przyznania w poszczególnych podkryteriach maksymalnej

ilości punktów przewidywanej przez SIWZ: za KSSPW - 0,5 punktu, za STWPW - 0,25 punktu,

za LSS - 0,25 punktu (do daje sumę 20 punktów procentowych po przemnożeniu sumy ww.

punktów x100x0,20, zgodnie z pkt 9.2 SIWZ), Odwołujący nie zgadza się z takim

rozstrzygnięciem.

Zaoferowanie okresu gwarancji w wymiarze 60 miesięcy i 1 dzień - niezgodność oferty

Saab z SIWZ. Odwołujący przytoczył treść pkt 7.1 i 9 SIWZ, pkt 6 formularza ofertowego

i § 10 projektu umowy, po czym wskazał, że obowiązki w zakresie gwarancji obejmują

zarówno usuwanie wszelkich wad i naprawy, jak i utrzymanie pełnego zaplecza

utrzymaniowego i bezpłatne serwisowanie, obejmujące, m.in. koszty robocizny oraz

planowych przeglądów technicznych i napraw, a także instalowanie poprawek producentów

komponentów (np. §10 projektu umowy, pkt 8.5.1.4 Załącznika nr 2 do SIWZ, pkt

9.1.4 Załącznika nr 1 i 3 do SIWZ). W Załącznikach nr 1 - 3 do SIWZ dookreślono

szczegółowe obowiązki wynikające z udzielonej gwarancji. Między innymi przewidziano, iż

w ramach świadczonych usług gwarancyjnych Wykonawca zobowiązany jest, nie rzadziej niż

co 12 miesięcy, do przeprowadzenia przeglądu i kalibracji dostarczonego systemu, w tym

ostatni przegląd powinien nastąpić w ostatnim miesiącu obowiązywania gwarancji.” (pkt

9.2.1.9. załącznika nr 1 do SIWZ oraz pkt 9.2.1.9. załącznika nr 3 do SIWZ). Natomiast

w ofercie Saab podano 60 miesięcy i jeden dzień gwarancji.

31

W świetle powyższego, w ocenie Odwołującego, należy uznać, iż oferta Saab jest

niezgodna z SIWZ w zakresie informacji podawanych w pkt 6 Formularza ofertowego -

określenia długości okresu oferowanej gwarancji jako 60 miesięcy i 1 dzień. Zgodnie z pkt

6 Załącznika nr 5 do SIWZ w ofercie należało podać okres udzielanej gwarancji w miesiącach,

i tylko i wyłącznie w miesiącach. Zamawiający nie przewidział podawania i punktowania

okresów gwarancyjnych ujętych w jakichś innych jednostkach czasu. Literalna i jasna treść

wzoru Formularza oferty nie pozostawiała żadnego marginesu na odmienne interpretacje -

wymagano podania tylko i wyłącznie ilości (w miejscu wykropkowanym) miesięcy okresu

gwarancyjnego. Powyższe potwierdza także treść § 10 ust. 1 Załącznik Nr 4 do SIWZ,

odnosząca się do okresu gwarancji liczonego w miesiącach. Zmiana formularza i wstawienie

po słowie „miesięcy” również dodatkową ilości dni, stanowi ewidentną zmianę w stosunku do

wymaganej treści oferty. Powyższe stanowi o niezgodności treści oferty z treścią SIWZ

w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp.

Poza literalnym brzmieniem postanowień SIWZ (Formularza ofertowego), za

przyjęciem interpretacji, iż Zamawiający wymagał i oczekiwał podania długości okresu

gwarancyjnego jedynie w miesiącach, w opinii Odwołującego, przemawia również szereg

innych względów.

Przede wszystkim należy pamiętać o celu i charakterze informacji, do których

wymagane oświadczenie Wykonawcy się odnosi. Zamawiający wymagał zaciągnięcia

zobowiązania w zakresie wyrażanego w miesiącach okresu gwarancji i zmierzał przy tym do

punktowania wydłużenia tego okresu o takie jednostki czasu. Powyższe służyć miało przede

wszystkim uzyskaniu realnego wydłużenia okresu, w którym wykonawcy świadczyć będą

nieodpłatnie rozległe i kosztowne usługi gwarancyjne. Wydłużenie okresu gwarancji

w stosunku do zakładanego progu podawanego w miesiącach o 1 dzień (albo przy przyznaniu

takiej możliwości, również o 1 godzinę, 1 minutę czy 1 sekundę - co hipotetycznie mogłoby

mieć miejsce) z pewnością nie spełnia powyższego postulatu.

Po drugie wymaganie wydłużania i podawania okresu gwarancyjnego w miesiącach

służyć miało porównywalności składanych ofert. Tylko oferty posługujące się w taki sam

sposób wyrażanym i opisywanym okresem (w takich samych jednostkach czasu) można uznać

za wzajemnie porównywalne. Wskazać zresztą należy, iż w ten sposób wymagania SIWZ

zrozumieli wszyscy pozostali oferenci - poza Saab - przedstawiając wydłużenie własnych

okresów gwarancyjnych o pełne miesiące.

Oferta Saab jako czyn nieuczciwej konkurencji - niezależnie od powyższego,

zaoferowanie wydłużenia okresu gwarancji o 1 dzień stanowi czyn nieuczciwej konkurencji

w rozumieniu przepisów UZNK. Zgodnie z art. 3 ust. 1 UZNK, czynem nieuczciwej konkurencji

jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interesy

innego przedsiębiorcy lub klienta. W tym kontekście zaoferowanie przez Saab pozornego

32

wydłużenia okresu gwarancji ponad 60 miesięcy należy uznać za niemieszczące się w dobrych

obyczajach panujących na rynku zamówień publicznych, gdzie wykonawcy powinni

konkurować ze sobą ceną i jakością oferowanych robót, dostaw i usług, a nie obchodząc prawo

lub postanowienia SIWZ wykorzystywać luki w ich sformułowaniach albo interpretować je

w sposób nielicujący z uczciwością kupiecką i lojalnością względem klienta - tu

Zamawiającego.

W ocenie Odwołującego powyższe można zakwalifikować jako stworzenie sytuacji

powodującej pośrednio narzucenie klientowi (tu: Zamawiającemu) konieczności dokonania

zakupu u danego przedsiębiorcy, a więc czyn nieuczciwej konkurencji, o którym mowa w art.

15 ust. 2 pkt 2 UZNK. Sytuację tę można również porównać do występujących niegdyś na

rynku nieuczciwych praktyk wydłużania przez wykonawców gwarancji do przysłowiowych 100

lat, w przypadku gdy zamawiający „zapominali” ograniczyć w dokumentach przetargowych

limit punktacji przyznawany za takie wydłużenie. Działania takie, pomimo, iż formalnie zgodne

z SIWZ, uznawano w orzecznictwie za nadużycie prawa podmiotowego i za stanowiące czyn

nieuczciwej konkurencji (KIO 692/15, KIO 369/16). Analogicznie jak w obecnie rozpatrywanym

przypadku jedyna realna causa takiego wydłużenia polegała na uzyskaniu jak największej

ilości punktów w ramach kryterium, bez adekwatności tej punktacji do przedmiotu zamówienia.

Następnie Odwołujący podniósł, że pod wpływem recepcji prawa UE dotyczącego

zamówień publicznych oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, które kładą nacisk

na realizację zasad i celów, którym regulacje w tym obszarze mają służyć, nie można

dopuszczać do sytuacji, w których z czysto formalnych względów i nazbyt ścisłej

i zachowawczej interpretacji przesłanek wykluczenia czy odrzucenia, przyjmowane są oferty

nieuczciwe, bez należytej ich oceny w szerszym kontekście zasad i celów przepisów

o zamówieniach publicznych. Z punktu widzenia zasad i celów systemu zamówień

publicznych, nie można zgodzić się na dyktat ofert nadinterpretujących wymogi i oferujących

zamawiającym rozwiązania (np. długość okresu gwarancji), których ci nie przewidzieli, ale

winni w ramach należytej profesjonalnej staranności i lojalności względem klienta, dążyć do

ich wszechstronnego wyjaśnienia i ustalenia potrzeb klienta/zamawiającego. Dla przykładu

wskazać tu można na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt IV CSK

626/13, w którym potwierdzono powyższe.

Dla Odwołującego, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, sytuacja jest jeszcze

bardziej „czytelna”. Zamawiający w Formularzu oferty (a także w umowie) wyraźnie nakazał

oferowanie świadczenia gwarancyjnego w pełnych miesiącach. Formularz oferty wyznacza

jednocześnie sposób wskazania oraz zakres informacji ocenianych w ramach kryteriów oceny

ofert. Wydłużenie okresu gwarancji w ofercie Saab o 1 dzień służyło jedynie uzyskaniu

maksymalnej punktacji w ramach kryteriów przy jednoczesnym uniknięciu konieczności

świadczenia usług gwarancyjnych przez cały dodatkowy miesiąc. Tego typu zabieg

33

spowodował znaczne oszczędności kosztowe po stronie Saab. Biorąc pod uwagę, iż zabieg

ten dotyczył trzech różnych typów systemów, które są zamawiane w łącznej ilości 10 sztuk,

daje to łączne skrócenie wykonywania obowiązków dla poszczególnych systemów o prawie

10 miesięcy. Powyższe ewidentnie więc służyło jedynie obejściu postanowień SIWZ

w zakresie wydłużania okresu gwarancji w miesiącach i przy minimalnych nakładach

uzyskanie maksymalnej punktacji.

Ponadto, w ten sposób oferta Saab narusza interesy zarówno podmiotu

konkurencyjnego - Odwołującego, jak i Zamawiającego. Interesy Odwołującego są naruszone,

ponieważ na skutek sprzecznego z dobrymi obyczajami działania Saab, Odwołujący zostanie

pozbawiony możliwości uzyskania zamówienia. Natomiast interesy Zamawiającego doznają

uszczerbku, ponieważ Zamawiający nie otrzyma okresu gwarancji, który otrzymać powinien

(61 miesięcy).

Zawyżona punktacja oferty Saab w ramach kryterium dot. okresu gwarancji –

w przypadku braku podzielenia przez Krajową Izbę Odwoławczą zarzutów zmierzających do

odrzucenia oferty Saab jako niezgodnej z treścią SIWZ i stanowiącą czyn nieuczciwej

konkurencji (w związku z przedstawianymi wyżej okolicznościami faktycznym), wobec braku

wydłużenia okresów gwarancyjnych w sposób realny i przewidywany w SIWZ, Odwołujący

postuluje o obniżenie punktacji przyznanej ofercie w ramach kryterium długości okresu

gwarancji do wymiaru opisanego we wnioskach odwołania.

Zamawiający we wszystkich podkryteriach kryterium długości okresu gwarancji

przyznał ofercie Saab maksymalną liczbę punktów, tj. za KSSPW - 0,5 punktu, za STWPW -

0,25 punktu, za LSS - 0,25 punktu. Według Odwołującego liczba przyznanych ofercie Saab

punktów w kryterium długości okresu gwarancji powinna być obniżona do zera albo obniżona

do następującego wymiaru: za KSSPW - 0,4 punktu, za STWPW - 0,2 punktu, za LSS -

0,2 punktu; co daje łączne obniżenie punktacji w ramach tego kryterium o 0,2 punktu.

Pierwszy z powyższych wniosków ewentualnych (obniżenie punktacji do 0 pkt) opiera

się na okoliczności, iż na potrzeby kryteriów oceny ofert Zamawiający oczekiwał podania

długości okresu gwarancji w pełnych miesiącach. W związku z tym, iż nie jest możliwe

przeliczenie dni na miesiące, należy przyjąć, że oferta Saab w zakresie wydłużenia okresu

gwarancji nie odpowiada wymaganiom SIWZ dotyczącym podawania danych w ramach

kryteriów oceny ofert i w ogóle nie powinna być punktowana.

Natomiast drugi wniosek (obniżenie punktacji) motywowany jest okolicznością, iż samo

wydłużenie ponad 60 miesięcy było w tym przypadku pozorne i nie odpowiadało wymaganiom

SIWZ w zakresie wydłużenia w miesiącach, nie stanowiąc dla Zamawiającego żadnej realnej

korzyści uzasadniającej punktację. Skoro więc wykonawca Saab nie wydłużył okresu

gwarancji o co najmniej jeden pełny miesiąc ponad wskazane 60 miesięcy, nie powinien

34

otrzymać maksymalnej liczby punktów w danym kryterium, ale winien otrzymać liczbę punktów

przewidzianą w SIWZ dla okresu 60-miesięcznego.

b) Stacje Robocze SD oraz Stacje Graficzne SG.

Zamawiający wymagał wskazania w ofercie określonych podzespołów oferowanych

Stacji Roboczych SD oraz Stacji Graficznych SG (w szczególności poprzez wskazanie

oznaczeń i kodów producenta) spełniających wymagania SIWZ oraz Wykazu (por. pkt 3.11

SIWZ, pkt 14.1 i 14.2 Formularza oferty). Jednocześnie Zamawiający nie dopuścił do żadnych

odstępstw w zakresie tych wymagań, co jest logiczne, skoro gdyby oferent mógł odstąpić od

jednego z wymagań, to inny także mógł odstąpić od innego z wymagań, itd. W konsekwencji

Zamawiający otrzymałby oferty na zupełnie inny sprzęt niż wyspecyfikowany, co jest

niedopuszczalne, a jednak miało miejsce m.in. w przypadku oferty Saab.

Oferta Saab powinna zostać odrzucona z uwagi jej niezgodność z treścią SIWZ co do

oferowanych Stacji Roboczych SD oraz Stacji Graficznych SG, w następującym zakresie:

 Brak złącza PCI 32bit w podzespole płyta główna w Stacji Roboczej SD.

Zamawiający w pkt. 14.3.1 Formularza oferty wymagał, aby zaoferowana Stacja

Robocza SD posiadała płytę główną z wbudowanymi 4 złączami PCI: 1 niezajętym złączem

PCI Express x16 3 generacji, 1 niezajęte złącze PCI Express x4; 1 niezajęte złącze PCI

Express x1, 1 niezajętym złączem PCI 32bit. Zamawiający podkreślił, że wymagana ilość

i rozmieszczenie (na płycie głównej) wszystkich złącz nie może być osiągnięta w wyniku

stosowania konwerterów, przejściówek czy kart rozszerzeń, itp. Powyższy wymóg techniczny

znajduje się również w pkt 2.2.3 Wykazu - „Stacja robocza SD (xyz)”(strona 43 Wykazu).

W pkt 14 11 Formularza oferty, Saab zaoferował Stację Roboczą SD firmy HP Z2

o oznaczeniu podzespołu płyty głównej: „HP Z2 TWR G4 WKS”. Oznaczenie płyty głównej „HP

Z2 TWR G4 WKS” - zgodnie z oficjalnymi dokumentami producenta - wskazuje, że

zaoferowana przez Saab płyta nie zawiera - wbrew wymaganiom Zamawiającego -

wbudowanego złącza PCI 32bit.

Przy tym niemożliwym jest dostosowanie płyty głównej zaoferowanej przez Saab

o dodatkowe złącze PCI 32 bit, ponieważ oznaczałoby to naruszenie wymogu „wbudowania”

oraz konieczność zastosowania - jednoznacznie zabronionych przez SIWZ - konwentów,

przejściówek lub kart rozszerzeniowych. W ocenie Odwołującego wymóg SIWZ -

jednoznaczny i precyzyjny - ma także swoje funkcjonalne uzasadnienie, bowiem często tylko

i wyłącznie przez takie złącze możliwa jest komunikacja specjalistycznych urządzeń z nowymi

komputerami, a komunikacja ta bardzo często nie działa w przypadku zastosowania

przejściówek do nowszego typu portów.

 Brak wskazania oznaczeń handlowych i kodów producenta dla karty sieciowej

i dźwiękowej w Stacji Roboczej SD i Stacji Graficznej SG.

35

W pkt. 14.1 (Stacja Robocza SD) i 14.2 (Stacja Graficzna SG) Formularza oferty

wykonawcy byli zobligowani do przestawienia konkretnego rodzaju produktu/sprzętu

informatycznego o konkretnych parametrach - oznaczeniach i kodach producenta.

Saab w punktach 14.1.7-8 i 14.2.7-8 Formularza oferty w zakresie podzespołu karty

sieciowej oraz karty graficznej obu Stacji wskazał jedynie, że karty są „zintegrowane”. Saab

nie wskazał, zgodnie z wymaganiami Zamawiającego, oznaczania handlowego oraz kodu

producenta ofertowanej przez siebie karty sieciowej i dźwiękowej dla obu Stacji. Innymi słowy,

wykonawca ten nie sprecyzował swojej oferty w zakresie wymaganym przez Zamawiającego

i nie przedstawił wszystkich wymaganych treścią SIWZ informacji.

Ponadto, zdaniem Odwołującego, Powyższe zaniechanie nie pozwala Zamawiającemu

zweryfikować czy dana karta sieciowa/dźwiękowa zaoferowana przez Saab spełnia wymogi

określone w pkt. 14.3.7-8 oraz 14.4.7-8 Formularza oferty.

 Nieprawidłowa pamięć RAM w Stacji Roboczej SD.

Zgodnie z wymaganiami technicznymi oferowanych podzespołów Stacji Roboczej SD,

zawartymi w pkt. 14.3.3 Formularza ofertowego, wykonawcy zobowiązani byli zaoferować

stację, której pamięć RAM wynosi 16 GB (2x8192 MB). Zamawiający żądał zatem podzespołu

pamięci o łącznej wielkości RAM 16 GB, składającej się z 2 złącz po 8192 MB.

Saab w pkt 14.1.3) Formularza w kolumnie „kod producenta” wskazał „2ZR67AV”.

Podany przez Saab kod producenta wskazuje, że zaoferowana pamięć RAM Stacji roboczej

SD jest wielkości 2x4GB, co łącznie daje 8GB, a zatem jest niezgodna z wymogiem

Zamawiającego zaoferowania pamięci o pojemności 16 GB.

W opinii Odwołującego ilość pamięci RAM jest wymaganiem ostrym, podobnie jak

w przypadku mocy zasilacza, czy prędkości procesora. W przypadku mniejszej niż wymagana

ilości pamięci RAM niektóre aplikacje mogą nie działać w ogóle lub działać zbyt wolno,

uniemożliwiając ich prawidłową eksploatację.

 Brak złącza PCI express 1 (płyta główna) dla Stacji Graficznej SG oraz nieprawidłowa

wielkość dysku.

Zamawiający w pkt 14.4.1 Formularza ofertowego oraz pkt. 2.2.4 Wykazu (strona 44)

wymaga, aby dostarczony komputer posiadał następującą ilość slotów PCI (wymagania

minimalne 4 x PCI-Express 3.0x16 3 generacji, 1 x PCI-Express x4 (wolne) 3 generacji,

1 x PCI-Express x 1 (wolne) 3 generacji. Zamawiający jednocześnie podkreśla, że wymagana

ilość slotów PCI Express nie może być osiągnięta w wyniku stosowania konwerterów,

przejściówek, itp.

Saab w pkt 14.2.1 Formularza ofertowego, zaoferował Stację Graficzną SG „HP Z2”

o oznaczeniu handlowym podzespołu płyty głównej: „HP Z8 G4 WKS”, co zgodnie z oficjalnymi

dokumentami producenta HP oznacza, że płyta główna posiada następujące złącza: 1 PCI-

express x4, 1 szt. PCI-express x8 i 4 szt. PCI-express x16. Oznaczenie płyty głównej „HP

36

Z8 G4 WKS” jednoznacznie wskazuje, że w zaoferowanej płycie głównej brakuje złącza

„1x PCI-Express x1 (wolne) 3 generacji”, co stoi w sprzeczności z treścią SIWZ.

Ponadto, Zamawiający wymagał w pkt 14.4.1 Formularza ofertowego, aby płyta główna

w Stacji Graficznej SG miała możliwość obsługi dysków 3,5 do łącznie 48 TB. W pkt 14.2.1

Formularza ofertowego, Saab zaoferował płytę główną dla Stacji Graficznej SG o oznaczeniu

„HP Z8 G4 WKS”. Zgodnie ze specyfikacjami technicznymi HP, płyta główna o ww. oznaczeniu

obsługuje dyski do łącznej wielkości 20TB, a nie jak żądał Zamawiający do łącznej wielkości

48TB.

 Nieprawidłowy typ dysku twardego oraz nieprawidłowa pojemność dysku twardego

HDD w Stacji Graficznej SG.

Zgodnie z pkt. 14.4.4 Formularza oferty oraz pkt 2.2.4, kolumna „dysk twardy” pkt j)

Wykazu, Zamawiający wymagał dostarczenia Stacji Graficznej SG składającej się

z następujących dysków: 1 x 1000 GB SSD oraz 2 x 6 TB SATA 3 7200 rpm - dyski HDD

zamontowane w wyjmowanych kieszeniach. Zamawiający wymagał zatem dostarczenia

dwóch typów dysków: jednego dysku typu SSD (pkt. a) powyżej) oraz 2 dysków typu HDD (pkt

b) powyżej). Tymczasem Saab w pkt. 14.2.4 Formularza ofertowego zaoferował jeden dysk

twardy o oznaczeniu: 1*1 TB 7200RPM SATA 3,5IN oraz kodzie producenta: Z5J60AV.

Powyższe oznaczenie (1*1TB 7200RPM SATA 3,5IN) jednoznacznie wskazuje, że

Saab zaoferował dysk typu HDD, zamiast dysku typu SSD, co wynika w szczególności

z następujących okoliczności: po pierwsze, wskazanie przez Saab dla określenia

zaoferowanego dysku parametru 7200 obrotów na minutę („RPM” z ang. Revolutions per

minutę) potwierdza wyraźnie zaoferowanie dysku HDD. Wartość RPM wykorzystywana jest

do określenia prędkości obrotowej talerza stanowiącego część dysku HDD. Dysk SSD nie

zawiera w swojej konstrukcji żadnych ruchomych elementów, w tym również talerza - a co za

tym idzie nie jest możliwe opisanie dysku SSD za pomocą takiego parametru. Po drugie, dyski

półprzewodnikowe (dyski SSD) nie występują w formacie (rozmiarze) 3,5 cala, a jedynie

w formacie 2,5 cala. W formacie 3,5 cala dostępne są natomiast tylko dyski HDD. Po trzecie,

podany przez Saab kod producenta (Z5J60AV) przypisany jest dyskowi HDD.

Zaoferowanie dysku magnetycznego zamiast dysku opartego na półprzewodnikach

(HDD vs SDD) jest niedopuszczalne, ponieważ urządzenia te to dwie różne technologie. Dyski

HDD, tradycyjne, które zaoferował Saab, są wolniejsze, bardziej awaryjne, pozwalają na

wykonywanie mniejszej ilości operacji zapisu i odczytu na sekundę, zużywają więcej prądu

i są dużo tańsze.

W ocenie Odwołującego powyższe oznacza, że wykonawca Saab zaoferował tylko

dysk twardy typu HDD, co jest niezgodne z ww. treścią SIWZ. Oferta Saab w ogóle nie opiewa

na wymagany przez Zamawiającego dysk SDD.

37

Ponadto, Zamawiający wymagał dostarczenia dwóch dysków HDD o pojemności 6TB

każdy (terabajtów, czyli 6 000 GB). Potwierdza to wymóg zawarty w pkt. 14.4.4 Formularza

ofertowego, w którym Zamawiający wskazał pojemność pojedynczego dysku HDD:

2 x 6 TB SATA3 7200 rpm.

Wykonawca Saab, w pkt 14.2.4 Formularza ofertowego zaoferował dysk twardy typu

HDD o oznaczeniu: „2*6TB 7200 SATA Enterprise 3,5in 3rd" oraz kodzie producenta:

„Z5J87AV”. Określenia w zakresie pojemności dysku HDD ze sobą sprzeczne, bowiem kod

producenta określony przez Saab jako Z5J87AN/ oznacza dysk o oznaczeniu HP 4TB

7200RPM SATA 3,5 in, czyli dysk o pojemności 4TB, a zatem o pojemności o 1/3 mniejszej

niż wymagany w SIWZ.

W tym przypadku Zamawiający jasno sprecyzował minimalną pojemność dysków,

jakiej oczekuje od oferentów a mimo to Saab zaoferował dyski o dużo niższej pojemności, co

może w praktyce oznaczać, ze Zamawiający nie będzie mógł wykorzystać stacji roboczych

w sposób, jaki zaplanował. Z uwagi na wskazanie przez Saab dwóch sprzecznych ze sobą

parametrów, wskazujących na odmienne typy dysków i ich pojemności, Zamawiający nie jest

w stanie zweryfikować jaki podzespół dysku twardego dla Stacji Graficznej SG dostarczy

wykonawca Saab. Obie deklaracje Saab w zakresie tego samego podzespołu ze sobą

sprzeczne i świadczą o niezgodności zaoferowanego podzespołu z wymaganiami SIWZ.

c) Formularz cenowy Saab - niezgodność oferty z treścią SIWZ, błąd w obliczeniu ceny,

czyn nieuczciwej konkurencji, nielegalne negocjacje.

Odwołujący wskazał, że obowiązkiem Wykonawców było prawidłowe wypełnienie

Formularza cenowego, w tym wskazanie wszystkich wymaganych wartości. Saab złożył ofertę,

która w odniesieniu do wartości i cen zawiera następujące błędy: brak wskazania wartości

dokumentacji technicznej (DT) dla danego systemu LSS, KSSPW oraz STWPW, brak

wskazania łącznej wartości LSS, łącznej wartości KSSPW, łącznej wartości STWPW,

sprzeczność informacji w zakresie relacji ceny szkoleń do cen danego systemu LSS, KSSPW

oraz STWPW i błędy we wszystkich wartościach wskazanych w ostatniej kolumnie Formularza

cenowego Saab dla LSS i KSSPW, a także błędy w rozbiciu wartości umowy na poszczególne

lata 2019, 2020 i 2021.

Zamawiający, aż dwukrotnie, bezprawnie zmodyfikował i uzupełnił ofertę Saab w ww.

zakresie, prowadząc nieuprawnione negocjacje, tj.: pismem z dnia 26.11.2018 r., na podstawie

art. 87 ust. 2 pkt 2 Pzp poprawił ofertę Saab poprzez zmianę wszystkich pozycji w ostatniej

kolumnie Formularza cenowego dla LSS i STWPW, wartości brutto umowy oraz wartości

umowy w rozbiciu na poszczególne lata, pismem z dnia 18.06.2019 r., na podstawie art.

87 ust. 1 Pzp wezwał Saab do (i) potwierdzenia, że ceny jednostkowe LSS, KSSPW oraz

STWPW uwzględniają wartość odpowiedniej DT, oraz (ii) wskazania wartości DT osobno dla

LSS, KSSPW i STWPW z uwagi na brak tych (wymaganych) danych w ofercie. Wykonawca

38

Saab pismem z dnia 19.06.2019 r. potwierdził uwzględnienie DT w cenach symulatorów oraz

wskazał wartości DT, dla LSS-731 673 PLN, dla KSSPW-2 155 811 PLN i dla STWPW 151 806

PLN. Kwoty te w żaden sposób nie wynikają z treści oferty.

Zamawiający natomiast nie poprawił błędów w ofercie Saab polegających na braku

wskazania wartości łącznej LSS, wartości łącznej KSSPW i wartości łącznej STWPW.

Ponadto, zdaniem Odwołującego, mimo wyraźnego i bezspornego wymogu wskazania

wartości DT dla każdego systemu, wszystkie pozycje w - łącznie trzech - wierszach „DT”

Formularza cenowego Saab pozostały niewypełnione. Niezależnie od przyczyny

pozostawienie niewypełnionego formularza świadczy o niezgodności oferty z treścią SIWZ.

Przy czym, w opinii Odwołującego, niezgodności tej nie można wyeliminować poprzez

poprawienie oferty Saab, dlatego Zamawiający bezprawnie zażądał uzupełnienia tych pozycji.

W żaden sposób na podstawie treści oferty nie da się odczytać intencji wykonawcy zarówno

co do tego, czy w ogóle opracowanie i przekazanie DT zostało zaoferowane, a także co do

wartości oferowanych trzech różnych rodzajów DT. Wynika to co najmniej z trzech

następujących okoliczności.

Po pierwsze, wartości wskazanych przez Saab w odpowiedzi na wezwanie, tj. w piśmie

z dnia 18.06.2019 r. nie wynikają nawet pośrednio z treści oferty Saab, a ich przyjęcie przez

Zamawiającego jest przejawem niedozwolonej zmiany treści oferty po upływie terminu jej

złożenia. Saab mógł po terminie składania ofert w zasadzie dowolnie określić tę wartość i tym

samym dowolnie ukształtować swoje oświadczenie woli.

Po drugie, na podstawie analizy per analogiam treści oferty Saab w odniesieniu do

szkoleń (poniżej), równie prawdopodobne jest, że wartość DT nie jest w ogóle uwzględniona

w cenie danych systemów. Zwrócił na to uwagę Zamawiający, dopytując w ww. piśmie, czy

wartość DT została ujęta w cenie systemów. Niemniej jednak, potwierdzenie tej okoliczności

przez Saab w wyjaśnieniach z 19.6.2019 r. stanowi uzupełnienie oferty.

Po trzecie. Saab nie wypełnił żadnej z rubryk „Łączna wartość LSS (wliczając szkolenie

i DT)", „Łączna wartość KSSPW (wliczając szkolenie i DT)”, „Łączna wartość STWPW

(wliczając szkolenie i DT)". Samo w sobie stanowi to o niezgodności oferty z treścią SIWZ

(skoro Zamawiający wymagał tych informacji) oraz potwierdza brak możliwości uzupełnienia

Formularza cenowego zarówno o wartości DT, jak i o łączną wartość poszczególnych

systemów. Bez znajomości łącznej wartości systemów Saab nie sposób wydedukować, czy

wartość DT została uwzględniona w tych cenach, a tym bardziej jej wartości.

W takiej sytuacji nie można także ustalić wartości końcowej oferty Saab (ostatni

wiersz), a przez to dokonać poprawnej oceny ofert w ramach ustalonych kryteriów.

Zamawiający naruszył zatem w sposób rażący art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp oraz zasady wyjaśniania

i korygowania treści ofert wynikające z art. 87 ust. 1 i 2 Pzp.

39

Następnie Odwołujący zaznaczył, że w formularzu cenowym Saab brakuje określenia

łącznej wartości systemów, a oferowana wartość umowy nie odpowiada zaoferowanym cenom

jednostkowym. Zamawiający - nie wiadomo na jakiej podstawie - uznał, iż łączna wartość całej

umowy „została błędnie wyliczona przez Wykonawcę poprzez ponowne uwzględnienie

wartość szkoleń i „omyłkowo powiększa wartość całej umowy". Tym samym, Zamawiający na

podstawie art. 87 ust. 2 pkt 2 Pzp, poprawił Formularz cenowy Saab w sposób wskazany

w zawiadomieniu z 26.11.2018 r., pomniejszając łączną wartość umowy o wartość szkoleń.

W ocenie Odwołującego działanie to było bezprawne, gdyż z treści oferty Saab nie

wynika, gdzie nastąpił błąd, tj. czy intencją tego wykonawcy było rzeczywiście wliczenie

wartości szkoleń w ceny jednostkowe systemów (zgodnie z wymaganiami), czy też odwrotnie

- ceny jednostkowe systemów nie uwzględniały wartości szkoleń. I jedna i druga interpretacja

jest hipotetycznie możliwa, przy czym biorąc pod uwagę treść Formularza cenowego Saab

wiele okoliczności wskazywało na inny niż przyjęty przez Zamawiającego sposób wykładni tej

oferty.

Po pierwsze, wartość brutto całej umowy w ofercie Saab stanowi sumę cen systemów

oraz wartości szkoleń (dla trzech rodzajów systemów). Po drugie, wartości w rozbiciu na

poszczególne lata realizacji umowy również stanowią sumę cen danych systemów

(dostarczanych w poszczególnym roku) oraz szkoleń. Skoro zatem w czterech miejscach

oferty wykonawca osobno traktuje cenę systemu oraz cenę szkoleń, to trudno jednoznacznie

wskazać, że jednak wartość szkoleń jest uwzględniona w cenach systemów. Oferta Saab

w tym zakresie jest wewnętrznie sprzeczna, a sprzeczności tej nie można wyeliminować przy

pomocy zabiegów interpretacyjnych dozwolonych treścią Pzp.

Biorąc pod uwagę miernik staranności wymagany od wykonawców (przedsiębiorców)

oraz towarzyszące tej sytuacji okoliczności, w opinii Odwołującego, Zamawiający nie miał

zatem podstaw do poprawienia tego elementu na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 2 Pzp, nie miał

bowiem wystarczających podstaw aby niewątpliwie twierdzić, że łączna wartość całej umowy

została „błędnie wyliczona przez wykonawcę poprzez ponowne uwzględnienie" wartości

szkoleń i „omyłkowo powiększa wartość całej umowy”. Wartość szkoleń w ofercie Saab nie

znajduje jednoznacznego umiejscowienia w Formularzu cenowym. Tak samo

„prawdopodobny” jest wariant „z wliczeniem” cen szkoleń do cen systemów, jak i z ich

„niewliczeniem. Przesądza to o braku oczywistego charakteru błędu, co jednocześnie ma

istotny wpływ na końcową cenę oferty stanowiącą kryterium oceny ofert.

Dokonując czynności wskazanych w punkcie 2 i 3 zawiadomienia z dnia 26.11.2018 r.

skierowanego do Saab - poprzez pomniejszenie ceny ofertowej Saab o wartość szkoleń -

Zamawiający w istocie zmienił w sposób niedopuszczalny ofertę Saab. Zamawiający

wykreował nowe oświadczenie woli wykonawcy w zakresie zaoferowanej ceny, którego ten nie

złożył w treści oferty.

40

Odwołujący dodał, że ilość błędów w Formularzu cenowym Saab uniemożliwia

odkodowanie rzeczywistej intencji Saab co do wartości DT dla każdego systemu, wartości

szkoleń (czy są ujęte w cenie systemu czy nie), a w konsekwencji łącznej wartości

poszczególnych rodzajów systemów i ceny ofertowej. Wykonawca Saab dopuścił się przy tym

na tyle istotnych naruszeń, iż można je także zakwalifikować jako błędy w obliczeniu ceny,

w szczególności wynikające z nieuwzględnienia obowiązkowych elementów w cenie

systemów (szkolenia i DT) lub nie wycenienia w ogóle istotnych elementów (DT). Skala

naruszeń jest tak rozległa, że nie sposób także mówić o nieistotnych omyłkach czy pomięciach.

Z powyższego dla Odwołującego wynika, że oferta Saab powinna zostać także

odrzucona na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp, bowiem zawiera błędy w obliczeniu ceny.

Wykonawca nie przedstawił wyceny obowiązkowych elementów przedmiotu zamówienia

i zaoferował realizację zamówienia w podstawowym kryterium oceny na podstawie

sprzecznych ze sobą danych cenowych, niekwalifikujących się jako oczywiste omyłki.

3. Bezprawne zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum PGZ.

a) Zasilacz do stacji Roboczej SD - niezgodność oferty z treścią SIWZ.

Odwołujący wskazał, że PGZ w pkt 14 ppkt 1) 6 Formularza ofertowego zaoferował

zasilacz o kodzie: DELL L260EPM-00. Zatem PGZ zaoferował więc zasilacz o mocy 260W,

co stoi w sprzeczności z treścią SIWZ – w pkt 14 ppkt 3) 6 Formularza ofertowego oraz pkt

2.2.3 Wykazu w zw. z pkt 3.11 SIWZ Zamawiający wymagał „zasilacza o mocy (ciągłej)

maksymalnie 250W pracującego w sieci 230V 50/60 Hz prądu zmiennego i sprawności nie

mniejszej niż 92% przy 50% obciążeniu zasilacza”.

Wymóg zasilacza o mocy nieprzekraczającej 250W jest jasno sprecyzowany i istotny.

Zamawiający wymagał podania szczegółów zasilaczy, wybierając akurat ten parametr do

skonkretyzowania w ofercie, jako jeden z niewielu spośród tysięcy wymogów technicznych.

Oferent miał czas na zadanie pytania czy może zaoferować zasilacz o większej mocy. Trzeba

pamiętać, że zasilacze o wyższej mocy zużywają więcej energii, są mniej ekologiczne, ich

ogólny koszt posiadania podczas całkowitego czasu eksploatacji jest wyższy niż zasilacza

o mniejszej mocy. Dodatkowo, w przypadku większej ilości stacji (jak w Postępowaniu) może

mieć to wpływ na bezpieczne korzystanie z infrastruktury.

Powyższe jednoznacznie wskazuje, że zaoferowanie przez PGZ zasilacza 260 W jest

niezgodne z pkt 3.11 SIWZ, 2.2.3 Wykazu oraz 14.3.6 Formularza ofertowego, co powinno

skutkować odrzuceniem oferty Konsorcjum PGZ na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp.

b) Dokumentacja techniczna - niezgodność oferty z SIWZ, błąd w obliczaniu ceny lub

kosztu.

Konsorcjum PGZ złożyło ofertę, w której brak jest wskazania wartości dokumentacji

technicznej dla danego Systemu (wszystkie pozycje w łącznie trzech wierszach „DT”

Formularza cenowego Konsorcjum PGZ pozostawiło niewypełnione).

41

Wymóg wskazania wartości DT w Formularzu cenowym był bezsporny, co wynika

bezpośrednio z arkusza ofertowego oraz zostało również potwierdzone w piśmie

Zamawiającego kierowanym do Konsorcjum PGZ w dniu 18.06.2019 r., w którym Zamawiający

jednoznacznie wskazał, że „wymagał, aby w arkuszu ofertowym, stanowiącym załącznik nr

5 do SIWZ, w zestawieniu tabelarycznym cen, Wykonawcy określili wartość DT będącej

składową wartością poszczególnych symulatorów” oraz, że Konsorcjum PGZ „nie zastosowało

się do wymagań Zamawiającego w tym zakresie i nie podało wartości DT dla LSS. KSSPW

oraz STWPW”.

Zamawiający w ww. piśmie wezwał Konsorcjum PGZ o określenie wartości

DT oddzielnie dla LSS, KSSPW oraz STWPW. W odpowiedzi z dnia 19.06.2019 r. Konsorcjum

PGZ wskazało, że : wartość brutto DT dla LSS wynosi 558 182,00 zł, wartość brutto DT dla

KSSPW wynosi 832 754,00 zł i wartość brutto DT dla STWPW wynosi 365 787,00 zł, oraz że

ceny jednostkowe LSS, KSSPW, STWPW uwzględniają wartość odpowiednich DT.

W opinii Odwołującego Nieuzupełnienie wymaganych pozycji DT wszystkich Systemów

oznacza niezgodność treści oferty Konsorcjum PGZ z SIWZ, która jest nieusuwalna - w ofercie

Konsorcjum PGZ nie ma żadnych danych ani informacji pozwalających na samodzielne

wydedukowanie przez Zamawiającego kwot wartości DT wskazanych w piśmie PGZ

z 19.06.2019 r., ani czy wartość DT jest rzeczywiście uwzględniona w cenach systemów,

a w konsekwencji czy DT została w ogóle zaoferowana. Zamawiający dopuścił więc

uzupełnienia oferty PGZ, z naruszeniem art. 87 ust. 1 - 2 Pzp.

Dokumentacja techniczna DT, w tym związana z nią licencja (por. § 18 Wzoru umowy)

jest istotną częścią oferowanych systemów symulacji pola walki, stanowiąc kluczowy element

przedmiotu zamówienia (pkt 3.1 ppkt 4 oraz pkt 3.6 SIWZ oraz § 1 ust. 5 Wzoru umowy).

Dokumentacji technicznej są poświęcone zarówno szczegółowe Instrukcje MON, jak

i poszczególne WZTT dla danego systemu oraz postanowienia wzoru umowy (por. np. § 6 ust.

8 i nast. wzoru umowy, pkt 11 WZTT dla KSSPW, pkt 10 WZTT dla STWPW oraz pkt 11 WZTT

dla LSS). Skoro Zamawiający wymagał podania wartości DT, to należy przyjąć, że ma ona

istotne znaczenie.

Konsorcjum PGZ w ofercie w ogóle nie wskazało wartości oferowanej DT dla żadnego

z systemów (wszystkie pozycje w - łącznie trzech - wierszach „DT” Formularza cenowego

pozostawił niewypełnione). Z treści oferty Konsorcjum PGZ nie wynika zatem w ogóle

zobowiązanie do dostarczenia w ramach zamówienia DT dla systemów. Niewypełnienie

pozycji „Wartość” dla dokumentacji technicznej DT oznacza niezgodność treści oferty z SIWZ

i to niezgodność nieusuwalną z uwagi na istotny i nieoczywisty charakter - w ofercie nie ma

żadnych danych pozwalających na jej samodzielne poprawienie, a zatem nie nadaje się ona

do poprawienia przez Zamawiającego w trybie art. 87 ust. 2 Pzp, a tym bardziej wyjaśnieniu

42

z art. 87 ust. 1 Pzp. Odwołujący wskazał również na treść pisma Zamawiającego

z 18.06.2019 r., będące wezwaniem do złożenia wyjaśnień w tym zakresie.

Odwołujący podsumował, że oferta Konsorcjum PGZ podlega odrzuceniu jako

niezgodna z treścią SIWZ (art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp) i zawierająca błąd w obliczeniu ceny (art.

89 ust. 1 pkt 6 Pzp) i naruszeniem art. 87 ust. 1-2 Pzp było zwrócenie się przez Zamawiającego

i przyjęcie od Konsorcjum PGZ uzupełnienia tych wartości. Konsorcjum mogło w zasadzie, już

po upływie terminu składania ofert, dowolnie je określić i tym samym dowolnie ukształtować

swoje oświadczenie woli w tym zakresie. Nie sposób ustalić tych wartości bez dodatkowych

oświadczeń ze strony wykonawcy, co jest niedopuszczalne i stanowiło niedozwolone

negocjacje pomiędzy Zamawiającym, a Wykonawcą.

Dalej Odwołujący zaznaczył, że posiadanie przez Zamawiającego informacji o wartości

dokumentacji technicznej jest także kluczowe dla realizacji przez Zamawiającego obowiązków

publicznoprawnych wynikających z ustaw podatkowych. Podanie wymaganej SIWZ wartości

dokumentacji technicznej (tj. wartości licencji na użytkowanie utworu, jakim jest dokumentacja

techniczna - por. § 18 Wzoru umowy) jest konieczne do prawidłowego, zgodnego z prawem

i interpretacjami organów podatkowych określenia podstawy opodatkowania należności

licencyjnych i ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawych.

Uwzględniając powyższe, według Odwołującego, Zamawiający powinien odrzucić

ofertę Konsorcjum PGZ na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i 6 Pzp.

Działając w imieniu i na rzecz zamawiającego odpowiedź na powyższe odwołania,

w formie pisemnej, wniósł pełnomocnik strony wskazując, iż zamawiający uwzględnia oba

odwołania w całości.

Krajowa Izba Odwoławcza, wobec spełnienia przesłanek art. 185 ust. 2 i 3 p.z.p.

dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym w charakterze uczestników

postępowania:

 wykonawcę SAAB AB, Brköderna Ugglas Gata, SE-581 88 Linköping, Szwecja (dalej

zwany jako „wykonawca Saab”), zgłaszającego przystąpienie w sprawie o sygn. akt:

KIO 1383/19 i KIO 1396/19, po stronie zamawiającego,

 wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum Elbit

Systems Ltd., P.O.B. 539 Haifa 31053 Izrael, RUAG Defence France SAS, Zone

Albipôle, Chemin Jean Thomas, 81150 Terssac, Francja, Autocomp Management

Sp. z o.o., ul. 1 Maja 36,71-627 Szczecin (dalej zwani również jako „konsorcjum Elbit”),

zgłaszających przystąpienie w sprawie o sygn. akt: KIO 1383/19 po stronie

zamawiającego,

43

 wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum Polska

Grupa Zbrojeniowa S.A., ul. J. Malczewskiego 24, 26-609 Radom, Thales AVS France

SAS, 75-77 Avenue Marcel Dassault, 33700 Merignac, Francja i Thales Polska Sp.

z o.o., ul. Gen. Józefa Zajączka 9, 01-518 Warszawa (dalej zwani również jako

„konsorcjum PGZ”), zgłaszających przystąpienie w sprawie o sygn. akt: KIO

1396/19 po stronie zamawiającego,

W związku z uwzględnieniem odwołań w całości przystępujący po stronie

zamawiającego wnieśli sprzeciw:

 przystępujący Saab w zakresie uwzględnienia odwołania sygn. akt KIO: 1383/19 i KIO

1396/19, co do zarzutów dotyczących jego oferty, ponadto w sprawie KIO 1396/19

w zakresie zarzutów dotyczących oferty odwołującego,

 przystępujący konsorcjum Elbit w zakresie uwzględnienia odwołania sygn. akt KIO:

1383/19, co do zarzutów dotyczących jego oferty,

 przystępujący konsorcjum PGZ w zakresie uwzględnienia odwołania sygn. akt KIO

1396/19 co do zarzutów dotyczących jego oferty oraz w zakresie zarzutów dotyczących

oferty odwołującego.

Krajowa Izba Odwoławcza – po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej

sprawie, po zapoznaniu się ze stanowiskami przedstawionymi w odwołaniu, odpowiedzi

na odwołanie i stanowiskach procesowych przystępujących, konfrontując je

z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z dokumentacją postępowania

o udzielenie zamówienia publicznego, przedstawioną w kopii uwierzytelnionej przez

zamawiającego, w szczególności z postanowieniami ogłoszenia o zamówieniu, SIWZ,

złożonymi ofertami, korespondencją wymienianą w toku postępowania pomiędzy

zamawiającym, a wykonawcami oraz po wysłuchaniu oświadczeń i stanowisk stron,

złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy, gdzie strony i uczestnicy postępowania

podtrzymali stanowiska złożone pisemnieustaliła i zważyła, co następuje:

W pierwszej kolejności skład rozpoznający spór ustalił, iż połączone do wspólnego

rozpoznania sprawy zostały wniesione przez podmioty uprawnione, posiadające legitymację

materialną do wniesienia środków zaskarżenia, a także, że odwołania dotyczą materii

określonej w art. 180 ust. 1 p.z.p., zatem podlegają kognicji Krajowej Izby Odwoławczej.

Izba ustaliła również, że odwołania podlegają rozpoznaniu zgodnie z art. 187 ust.

1 p.z.p. i nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 ust. 2 p.z.p.,

a których stwierdzenie skutkowałoby odrzuceniem odwołań i odstąpieniem od badania

meritum sprawy.

44

Dalej skład orzekający stwierdził, iż w związku z uwzględnieniem przez zamawiającego

odwołań i wobec braku sprzeciwu w zakresie:

a) w sprawie KIO 1383/19 co do zarzutów dotyczących:

 oferty konsorcjum Cubic Defense Applications Inc. w San Diego (USA), Unitronex

Poland Sp. z o.o. w Warszawie, „Siltec” Sp. z o.o. w Pruszkowie, Wojskowa Akademia

Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie,

b) w sprawie KIO 1396/19 co do zarzutów dotyczących:

 oferty konsorcjum Cubic Defense Applications Inc. w San Diego (USA), Unitronex

Poland Sp. z o.o. w Warszawie, „Siltec” Sp. z o.o. w Pruszkowie, Wojskowa Akademia

Techniczna im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie,

 oferty wykonawcy Rheinmetall Electronics GmbH w Bremen (Niemcy),

orzekanie w powyższym zakresie, co do którego przestał istnieć spór, stało się

bezprzedmiotowe, zatem Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w tym przedmiocie, co

znalazło odzwierciedlenie w punktach 1 tenoru sentencji wyroku.

W oparciu o akta sprawy odwoławczej, zakreślone we wcześniejszej części

uzasadnienia, skład orzekający ustalił, iż stan faktyczny rozpoznawanej sprawy nie był

pomiędzy stronami sporny.

Rozpoznawany przez Izbę spór w sprawie o sygn. akt: KIO 1383/19 dotyczył oceny:

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy Saab, kiedy jej treść jest

niezgodna z treścią SIWZ (art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 p.z.p.),

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy Saab, kiedy jego oferta

zawiera nieprawidłowe wyliczenie ceny, w tym jest sprzeczna z treścią SIWZ i nie

mogła zostać poprawiona przez zamawiającego jako oczywista omyłka rachunkowa,

jak również nie jest to inna omyłka (art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 87 ust. 2 pkt 2 p.z.p.

i art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p., art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p.),

 w konsekwencji powyższego, czy zamawiający nie naruszył zasad naczelnych

zamówień publicznych, określonych w art. 7 ust. 1 p.z.p.

Odwołujący, w sposób ewentualny, postawił zamawiającemu zarzuty naruszenia art.

8 ust. 3 w zw. z art. 8 ust. 1 p.z.p. i art. 7 ust. 1 p.z.p., co do czynności odmowy udostępnienia

odwołującemu informacji, które konsorcjum Elbit i wykonawca Saab zastrzegli jako tajemnicę

przedsiębiorstwa, zgodnie z treścią odwołania. Odwołujący we wniesionym środku

zaskarżenia zaznaczył i podkreślał na rozprawie, że zarzuty te Izba powinna rozpoznać li tylko

w sytuacji nieuwzględnienia któregokolwiek z zarzutów dotyczących zaniechania odrzucenia

oferty wykonawcy Saab i uwzględnienia przez Izbę zarzutów odwołania złożonego przez

konsorcjum Elbit (sygn. akt: KIO 1396/19) i przywrócenia tego wykonawcy do postępowania.

45

Natomiast spór rozpoznawany w sprawie o sygn. akt: KIO 1393/19 dotyczył oceny:

 czy zamawiający w sposób prawidłowy dokonał czynności odrzucenia oferty

odwołującego z postępowania (art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p., art.

65 § 1 k.c. w zw. z art. 14 p.z.p., art. 90 ust. 1 – 3 p.z.p. i art. 87 ust. 1 w zw. z art.

89 ust. 1 p.z.p. oraz art. 7 ust. 1 p.z.p.), ewentualnie, na wypadek uznania, że treść

oferty odwołującego jest niezgodna z treścią SIWZ, do weryfikacji, czy nie naruszano

art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. i nie zaniechano poprawienia w ofercie odwołującego innych

omyłek, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty,

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy Saab, kiedy jej treść jest

niezgodna z treścią SIWZ, co do zaoferowanego okresu gwarancji i w zakresie

podzespołów wskazanych w odwołaniu, jak również wobec niewskazania w ofercie

wartości dokumentacji technicznej, łącznej wartości poszczególnych oferowanych

systemów i błędów w zakresie zaoferowanych wartości szkoleń (art. 89 ust. 1 pkt

2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p.),

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy Saab na kanwie art.

89 ust. 1 pkt 3 p.z.p. w zw. z art. 3 ust. 1-2 i art. 15 ust. 1 z.n.k., z powodu zaoferowania

gwarancji w wymiarze 60 miesięcy i 1 dnia, jak również, czy z tego powodu przyznano

ofercie prawidłową liczbę punktów w kryterium oceny ofert długość gwarancji (art.

91 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 w zw. z art. 131k ust. 2 p.z.p. i art. 7 ust. 1 p.z.p.).

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy Saab i prowadził

z wykonawcą nieuprawnione negocjacje dotyczące złożonej oferty, co w konsekwencji

spowodowało zmianę treści oferty, błędnie zakwalifikowaną jako poprawienie

oczywistych omyłek rachunkowych lub wyjaśnienie treści oferty (art. 89 ust. 1 pkt

2 w zw. z art. 87 ust. 1-2 p.z.p. oraz art. 87 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p.),

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy Saab, pomimo, że oferta

zawiera błędy w obliczeniu ceny (art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p.),

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy konsorcjum PGZ, kiedy

jej treść jest niezgodna z treścią SIWZ co do podzespołu zasilacza (art. 89 ust. 1 pkt

2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p.) oraz wykonawca nie wskazał w ofercie wartości

dokumentacji technicznej, co również prowadziło do nieuprawnionych negocjacji w tym

zakresie (art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 87 ust. 1-2 p.z.p. i art. 7 ust. 1 p.z.p.),

 czy zamawiający nie zaniechał odrzucenia oferty wykonawcy konsorcjum PGZ, kiedy

oferta zawiera błędy w obliczeniu ceny (art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p.).

Krajowa Izba Odwoławcza dokonała oceny stanu faktycznego ustalonego w sprawach

połączonych do wspólnego rozpoznania, mając na uwadze art. 192 ust. 2 p.z.p., który stanowi,

46

że: "Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało

wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia".

Uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym po dokonaniu

ustaleń na podstawie dokumentacji postępowania dostarczonej przez zamawiającego oraz

zważając na okoliczności faktyczne podniesione w odwołaniach, po dokonaniu oceny

dowodów złożonych przez strony i uczestników postępowania, Izba stwierdziła, iż

sformułowane przez odwołujących zarzuty znajdują częściowe oparcie w ustalonym stanie

faktycznym i prawnym, a tym samym rozpoznawane odwołania zasługują na częściowe

uwzględnienie.

W sprawie o sygn. akt KIO 1396/19 skład orzekający uwzględnił odwołanie w zakresie

przyznania wykonawcy Saab nieprawidłowej liczby punktów w kryterium oceny ofert długość

okresu gwarancji oraz w zakresie zaniechania odrzucenia oferty tego wykonawcy, której treść

nie odpowiada treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia. Wobec uwzględnienia dalej

idącego zarzutu, Izba nie nakazywała zmiany przyznanej punktacji wykonawcy Saab, bowiem

nakazano zamawiającemu odrzucenie tej oferty.

W sprawie o sygn. akt KIO 1383/19 Izba uwzględniła zarzuty zaniechania odrzucenia

oferty wykonawcy Saab na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. i nakazano zamawiającemu

odrzucenie oferty. Zgodnie zatem z żądaniem odwołującego skład orzekający nie rozpoznawał

zarzutów ewentualnych, co do nieprawidłowego zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa,

postawionych z tzw. „ostrożności procesowej”.

I. Odwołanie sygn. akt: KIO 1383/19

Krajowa Izba Odwoławcza, w zakresie zarzutu podniesionego w pkt 4 petitum odwołania

– zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy Saab, pomimo, że jej treść jest niezgodna

z treścią SIWZ, wskazuje co następuje.

Skład rozpoznający odwołanie, w oparciu o zakreślone we wcześniejszej części

uzasadnienia akta sprawy odwoławczej, ustalił następujące okoliczności w zakresie istotnym

dla rozstrzygnięcia:

1. zgodnie z pkt 3 SIWZ przedmiotem zamówienia jest dostawa, instalacja i uruchomienie

taktycznych systemów symulacji pola walki, w skład których wchodzą: kompleksowy

system symulacji pola walki do szkolenia batalionu (dalej jako „KSSPW”), pięć

symulatorów taktycznych współczesnego pola walki dla wojsk pancernych

i zmechanizowanych (dalej jako „STWPW”) i cztery zestawy laserowych symulatorów

strzelań do uzbrojenia i sprzętu wojskowego, znajdującego się na wyposażeniu wojsk

pancernych i zmechanizowanych (dalej jako „LSS”),

2. zgodnie z pkt 3.1 SIWZ przedmiot zamówienia obejmuje dostawę i uruchomienie ww.

systemów, przeprowadzenie szkolenia dla przyszłych użytkowników KSSPW, LSS

47

i STWPW w zakresie obsługi urządzeń wchodzących w skład systemów oraz

wojskowego personelu obsługującego systemy, pakiet logistyczny – zgodnie

z wymaganiami z WZTT i opracowanie i dostawę dokumentacji technicznej KSSPW,

LSS i STWPW,

3. zgodnie z pkt 3.2 SIWZ szczegółowy opis przedmiotu zamówienia, elementy

wchodzące w jego skład, jego przeznaczenie oraz wymagania zamawiającego

odnośnie do przedmiotu zamówienia (parametry taktyczno-techniczne,

kompatybilność, niezawodność, technologiczność wymagania konstrukcyjne, zasady

bezpieczeństwa oraz pozostałe wymagania) zawarte są w niżej wymienionych

załącznikach do SIWZ: załącznik 1 – wstępne założenia taktyczno-techniczne (dalej

jako „WZTT”) dla KSSPW, załącznik nr 2 – WZTT dla STWPW, załącznik nr 3 – WZTT

dla LSS, załącznik nr 4 – istotne postanowienia umowy,

4. zgodnie z pkt 3.11 SIWZ sprzęt informatyki i oprogramowanie stanowiące wyposażenie

systemu musi spełniać minimalne wymagania określone w „wykazie obowiązujących

standardów sprzętu informatyki i oprogramowania do stosowania w resorcie obrony

narodowej” w wersji aktualnej w dniu składania ofert, zgodnie z decyzją Ministra

Obrony Narodowej z 25.05.2009 r. nr 207/MON,

5. pkt 7 SIWZ zawiera opis sposobu przygotowania ofert. Zgodnie z pkt 7.1 i 7.2. w celu

złożenia oferty należy wykorzystać załącznik nr 5 do SIWZ – formularz oferty,

wykonawca może złożyć ofertę na własnych formularzach, których treść musi

odpowiadać treści formularzy zamawiającego;

W ramach uwag wstępnych Izba wskazuje, że nie podzieliła twierdzeń wykonawcy

Saab, jakoby zamawiający nadał formularzowi oferty (vide pkt 5 ustaleń istotnych dla

rozstrzygnięcia) charakter wyłącznie poglądowy. Takie stanowisko jest sprzeczne

z brzmieniem dokumentacji postępowania i wykonawca Saab nie wykazał okoliczności

przeciwnej.

Izba ustaliła, że w formularzu oferty w pkt 14.3 i 14.4 zamawiający określił „wymagania

techniczne oferowanych podzespołów”, odpowiednio dla stacji roboczej SD i dla podzespołów

stacji graficznej SG. W pkt 14.1 i 14.2 wykonawcy „wypełniając zapisy pkt 6.12.5.4 WZTT na

STWPW” przedstawiali informacje dla stacji roboczej i stacji graficznej, zgodnie z danymi tam

wymaganymi. Zatem zamawiający w pkt 14.3 określił 8 pozycji wymagań technicznych dla

stacji roboczej SD i w pkt 14.1 wykonawca wpisywał dane oferowanego sprzętu stacji SD, co

do tych 8 pozycji wymagań, zaś w pkt 14.4 określono 8 pozycji wymagań technicznych dla

stacji graficznej SG i w pkt 14.2 wykonawca wpisywał dane oferowanego sprzętu stacji SG, co

do tych 8 pozycji wymagań. Wskazuje na to wprost brzmienie omawianych punktów

formularza, jak również tożsame nazwy podzespołów we wszystkich tabelach.

48

Wykonawcy składali również ogólne oświadczenia o zgodności zaoferowanego sprzętu

z wymaganiami SIWZ, tym niemniej to dane z pkt 14.1 i 14.2 formularza oferty potwierdzały

spełnienie wymagań pkt 6.12.5.4 WZTT na STWPW dla stacji roboczej SD i stacji graficznej

SG (co wprost wynika z treści pkt 14 formularza). Podawane przez wykonawców nazwy

handlowe – oznaczenie i kod producenta, stanowiły podstawę do merytorycznej weryfikacji,

czy wykonawca oferuje podzespół o wymaganych przez zamawiającego cechach

technicznych (z pkt 14.3 i 14.4).

Powyższe potwierdza brzmienie pkt 6.12.5.4 WZTT dla STWPW stacjonarne

stanowisko komputerowe, gdzie zamawiający wskazał, że dla stacji roboczych SD i SG

wymagane jest w ofercie podanie modelu, symbolu oraz producenta, a także jawne

wyspecyfikowanie wszystkich użytych podzespołów (płyty głównej, procesowa, pamięci,

dysków twardych, zasilaczy, kart sieciowych, itp.), poprzez podanie typu oraz nazwy

handlowej (kod i oznaczenie producenta).

Jest to spójne z pkt 3.11 SIWZ, gdzie określono, że oferowany sprzęt musi spełniać

minimalne wymagania określone w „wykazie obowiązujących standardów sprzętu informatyki

do stosowania w resorcie obrony narodowej” (dalej jako „wykaz MON”). Zamawiający w pkt

14.3 i 14.4 przepisał minimalne wymagania z wykazu MON, a gdzie w wykazie możliwy był

wybór, tj. zawarto kilka wariantów standardów, co do minimalnych wymagań, np. dla

parametrów dysku, zamawiający uszczegółowił wybraną przez siebie opcję w dokumentacji

postępowania, w formularzu oferty.

Wskazywany przez wykonawcę Saab punkt 6.4 WZTT na STWPW dotyczy wymagań

trwałości i odporności na oddziaływanie czynników środowiskowych i przyjęcie na jego

podstawie ferowanej przez wykonawcę tezy o dowolności w zakresie spełnienia wymagań

specyfikacji technicznej sprzętu IT, czy braku ścisłego związania brzmieniem formularza

ofertowego, w szczególności co do tabel z wymaganiami technicznymi, nie zasługuje na

aprobatę. Ponadto w tym punkcie zamawiający wskazał, że „sprzęt komputerowy (…)

powinien charakteryzować się parametrami nie gorszymi od tych, które zawarte są w wykazie

obowiązującym w dniu złożenia oferty”. Zatem zamawiający jednoznacznie określił, że

oferowany sprzęt IT powinien spełniać minimalne standardy określone w wykazie MON,

obowiązującym w roku 2018 (okoliczność, że wykaz zawiera minimalne wymagania wynika

również z jego treści – str. 7), co nie oznacza żadnej dowolności. Wprost przeciwnie, kiedy

minimalne wymagania nie zostały spełnione – tak jak w ofercie Saab – oferta ta w sferze

merytorycznej jest niezgodna z treścią SIWZ.

Wykonawca Saab wskazywał również, że na swobodę dostarczania urządzeń IT, czy

też weryfikację ich przez zamawiającego w oparciu o wykaz nie z roku 2018, a z roku 2019,

wskazuje pkt 1 formularza ofertowego, w brzmieniu „oferujemy dostawę fabrycznie nowych,

w kategorii pierwszej, wyprodukowanych po terminie zawarcia umowy, taktycznych systemów

49

pola walki (…)”. W ocenie Izby w żaden sposób nie zmienia to wymagania zaoferowania

sprzętu wyspecyfikowanego w pkt 14 formularza cenowego, ani wymagania zgodności

z wykazem z daty złożenia ofert. Nadal jest to wykaz standardów MON z roku

2018 i oferowane urządzenia IT mają posiadać cechy techniczne tam wskazane, z tymże

zamawiający określił datę produkcji sprzętu – co nie wpływa na wymóg posiadania

konkretnych wymagań technicznych, zgodnie z pkt 14.4 i 14.3 formularza w zw. z pkt

6.12.5.4 WZTT dla STWPW.

Ponadto Izba odmówiła wiarygodności argumentacji o poglądowym charakterze

formularza ofertowego, przedstawianej przez zamawiającego. Po pierwsze, zamawiający

uwzględnił rozpoznawane odwołanie, więc podzielono twierdzenia odwołującego, a nie

wykonawcy Saab, co powoduje, że stanowiska przedstawione przez zamawiającego są

sprzeczne. Po wtóre, takie tezy są wprost sprzeczne z brzmieniem dokumentacji

postępowania. Po trzecie, przyjęcie za zamawiającym, że tabela z formularza oferty jest

„poglądowa” i w gruncie rzeczy należy z dużą dowolnością traktować szczegółowe wymagania

SIWZ, ponieważ poglądowo badano w ten sposób to co jest dostępne na rynku, w ocenie Izby

powodowałoby, że wyszczególnienie cech technicznych nie ma żadnego dającego uchwycić

się celu, co byłoby nie do pogodzenia z obowiązkiem działania zamawiającego

z uwzględnieniem podwyższonego miernika staranności podmiotów działających na rynku

zamówień publicznych – kiedy, co do zasady, takim podmiotem jest jednostka zamawiająca.

Nadto rynek urządzeń IT można zweryfikować w sposób niewymagający angażowania

wykonawców, np. poprzez sprawdzenie pożądanych informacji na stronach internetowych,

a dodatkowo oznaczałoby to, że zamawiający uznaje, że MON przed narzuceniem jednostkom

resortu obrony narodowej wykazu minimalnych wymagań sprzętu IT nie weryfikuje tego co jest

na rynku dostępne – kiedy Izba nie znajduje żadnych podstaw, aby tak stwierdzić.

Przechodząc do poszczególnych wymagań zamawiającego, Izba stwierdziła, iż na

kanwie materiału procesowego potwierdziło się, że wykonawca Saab, zaoferował świadczenie

niezgodne z treścią dokumentacji postępowania, w zakresie poniższych podzespołów:

1. Dysk twardy stacji graficznej SG o nieprawidłowym typie – wykonawca zaoferował

zamawiającemu w tabeli 14.2 poz. 4 dysk twardy 1*1TB 7200 RPM SATA 3.5in – kod

producenta Z5J60AV i 2*6TB 7200 SATA Enterprise 3.5in 3rd – kod producenta

Z5J87AV, co jest niezgodne z pkt 14.4 poz. 4 wymagań technicznych podzespołów

stacji graficznej SG formularz cenowy, gdzie wymagano: dysk twardy 1 x 1000 GB SSD

i 2x6TB SATA3 7200 rpm- dyski HDD zamontowane w wyjmowanych kieszeniach (str.

45 wykazu MON, poz. dysk twardy lit. j),

Izba podzieliła stanowisko odwołującego, iż należało zaoferować dysk o pojemności

1000 GB SSD (czyli Solid State Drive, wytrzymalszy i szybszy rodzaj dysku – okoliczność

notoryjna), który ma być dyskiem półprzewodnikowym oraz dwa dyski o pojemności 6 TB,

50

które mają być dyskami magnetycznymi, HDD (czyli Hard Disk Drive, starszy typ dysku mniej

wytrzymałego konstrukcyjnie i zwykle wolniejszy – okoliczność notoryjna). Zaś odwołujący

zaoferował nieprawidłowy typ dysku 1000 GB, kiedy żądano typu SSD, co wynika ze

wskazania prędkości obrotu, tj. RMP, kiedy dysk SSD – w przeciwieństwie do HDD, nie

posiada obrotowych talerzy magnetycznych – a pamięć flash, która jest nieruchoma, więc nie

może być mowy o prędkości obrotu, czy rozmiarze talerzy dysku (oznaczanej w calach,

skrótem „in"). Skoro więc w budowie dysków SSD nie występują obrotowe talerze

magnetyczne, to przy jego opisie producenci nie posługują się parametrami: prędkość

obrotowa i rozmiar talerza magnetycznego, wyrażony w calach (3.5 in). Użycie tych oznaczeń,

przy podanym przez wykonawcę Saab dysku, świadczy zatem o tym, że zaoferowany dysk

jest dyskiem HDD – w sytuacji, gdy zamawiający wymagał dysku SSD. Ponadto

o zaoferowaniu wadliwego typu dysku świadczy podany w ofercie model producenta

i w oparciu o dowody złożone przez odwołującego w postaci zdjęć i specyfikacji technicznych

wykazano, że typ zaoferowanego dysku Z5J60AV to dysk HDD.

Poza tym na rozprawie wykonawca Saab przyznał, że w formularzu wskazał

nieprawidłowy typ dysku i podnosił, że należy poprawić to jako omyłkę, o czym szerzej

w dalszej części uzasadnienia.

2. Stacja graficzna SG nie posiada wymaganej liczby zatok – wykonawca zaoferował

zamawiającemu w tabeli 14.2 poz. 1 płytę główną HP Z8 TWR G4 WKS – kod

producenta Z3Z16AV, co wskazuje na zbyt małą liczbę zatok i jest niezgodne z pkt

14.4 poz. 1 wymagań technicznych podzespołów stacji graficznej SG formularz

cenowy, gdzie wymagano: na płycie głównej min. 8x SATA z obsługą RAID (str.

44 wykazu MON, poz. płyta główna),

Odwołujący udowodnił, dowodem w postaci specyfikacji technicznych, że zaoferowana

przez wykonawcę Saab stacja robocza model HP Z8 TWR G4, posiada 4 wewnętrzne zatoki,

a nie wymagane 8, a więc 4 dodatkowe dyski (rozszerzenie pamięci) nie mogą zostać fizycznie

podłączone.

3. Stacja robocza SD nie posiada wymaganej liczby portów USB – wykonawca

zaoferował zamawiającemu w tabeli 14.1 poz. 1 płytę główną HP Z8 TWR G4 WKS –

kod producenta 2YW27AV, co wskazuje na zbyt małą liczbę portów USB i jest

niezgodne z poz. wymagania dodatkowe ze str. 43 wykazu MON, gdzie wymagano:

nie mniej niż 4 portów z przodu obudowy,

Odwołujący udowodnił, dowodem w postaci specyfikacji technicznych HP Z2 G4, że

zaoferowana przez wykonawcę Saab stacja SD posiada 3 porty USB, kiedy wymagano

4 portów.

51

4. Stacja robocza SD nie posiada wymaganego złącza PCI 32bit – wykonawca

zaoferował zamawiającemu w tabeli 14.1 poz. 1 płytę główną HP Z8 TWR G4 WKS –

kod producenta 2YW27AV, co wskazuje na brak złącza PCI 32bit i jest niezgodne z pkt

14.3 poz. 1 wymagań technicznych podzespołów stacji graficznej SG, str. 43 wykazu

MON, poz. wymagania dodatkowe, gdzie wymagano 1 niezajętego złącza PCI 32bit,

Odwołujący udowodnił, dowodem w postaci specyfikacji technicznych HP Z2 G4, że

zaoferowana przez wykonawcę Saab stacja SD nie posiada złącza PCI 32 bit.

Skład rozpoznający spór wskazuje również, że w postępowaniu wykonawcy mieli

możliwość zaoferowania zamawiającemu sprzęt w wersji podstawowej lub zmodyfikowanej

w taki sposób, aby spełniał wymogi SIWZ. Izba stwierdziła, że wykonawca Saab zaoferował

urządzenia w wersji podstawowej, bowiem nic innego nie wynika z treści złożonej oferty.

Wykonawca nie podnosił również na rozprawie, że oferuje sprzęt w wersji innej, niż wersja

standardowa. Zaznaczyć również należy, że zamawiający zabronił stosowania konwerterów,

przejściówek czy kart rozszerzeń, itp. (str. 43 wykazu standardów MON).

Izba podzieliła twierdzenia odwołującego, poparte dowodem w postaci opinii prywatnej,

że zaoferowane przez wykonawcę Saab urządzenia posiadają gorszą funkcjonalność, niż

wymagana przez zamawiającego, natomiast wykonawca Saab swoje stanowisko pozostawił

w sferze gołosłownych twierdzeń i całkowitej bierności w zakresie inicjatywy dowodowej.

W konsekwencji Izba uznała, że Saab nie wykazał, aby zaoferowane przez niego urządzenia

spełniały minimalne wymagania zamawiającego, nie wykazano również aby zaoferowano

rozwiązania korzystniejsze.

Wykonawca Saab podnosił, że powyższe błędy w ofercie powinny zostać poprawione

jako omyłki, w tym w przedmiocie wadliwego typu dysku, jako inna omyłka uregulowana w art.

87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. Skład orzekający nie podzielił tego stanowiska.

W ocenie Izby wady oferty nie kwalifikują się do uznania ich za oczywiste omyłki

pisarskie ani za inne omyłki. Aby doprowadzić ofertę do stanu zgodnego z treścią SIWZ

należałoby uzyskać od wykonawcy informacje na jakie inne urządzenia, wadliwy sprzęt IT,

należałoby zamienić. Prowadziłoby to do nieuprawionych negocjacji treści oferty, po terminie

na jej złożenie. Oferta nie zawiera bowiem przeinaczeń, błędów czy niejasnych elementów –

zawiera ona natomiast treść wprost merytorycznie niezgodną z SIWZ, a takiej treści nie da się

poprawić.

Skład orzekający zauważa, że nie zaoferowano Izbie żadnej przekonującej

argumentacji, że po pierwsze są to niezamierzone błędy wykonawcy, które można objąć

postępowaniem wyjaśniającym na kanwie art. 87 ust. 1 p.z.p., tj. dotyczą części oferty, która

jest nieprecyzyjna, niejasna, dwuznaczna, budząca wątpliwości interpretacyjne, jest

niedopatrzeniem lub błędem niezamierzonym, opuszczeniem, lecz wyrażona w treści oferty.

52

(por. wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 29.01.2010 r., sygn. akt XII GA 429/2009, wyrok

Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 30.03.2010 r., sygn. akt X Ga 7/10).

Po drugie, wykonawca Saab ograniczył się do podania innych urządzeń, na które

należałoby zamienić urządzenia wskazane w formularzu ofertowym, czyli jedynym sposobem

na sanowanie oferty jest dobranie innego sprzętu IT. Zamawiający nie ma zatem możliwości

samodzielnego ustalenia, w oparciu o ofertę wykonawcy, jak zaistniałą wadę poprawić.

Wypada zauważyć, że wykonawca Saab nawet w sposób luźny nie powiązał wskazywanych

na rozprawie nowych modeli i oznaczeń sprzętu IT z tym co oferowano zamawiającemu. Nie

złożono żadnego dowodu, ani nie zaoferowano żadnych argumentów, z których mogłoby

wynikać, że nowo wskazany sprzęt to ten, który wykonawca chciał dostarczyć

zamawiającemu. Dowód w postaci wydruku z korespondencji elektronicznej, złożony przez

Saab, w ogóle nie dotyczy urządzeń, na które w ocenie Saab należy wymienić urządzenia

niespełniające wymagań zamawiającego. W istocie stanowisko wykonawcy Saab

sprowadzało się do tego, że skoro zostało ujawnione, że jego oferta jest niezgodna z SIWZ,

to jest w stanie zaproponować inny sprzęt, zgodny z SIWZ, po otwarciu ofert i ujawnieniu tej

wadliwości.

Izba stwierdziła, że w ustalonym stanie rzeczy prowadzenie postępowania

wyjaśniającego, w zakresie treści oferty wykonawcy Saab, na podstawie art. 87 ust. 1 p.z.p.,

byłoby niedopuszczalne, bowiem prowadziłoby do obejścia prawa, poprzez ingerencję w jej

treść – wprost niezgodną z merytorycznymi wymaganiami dokumentacji postępowania. Izba

nie podzieliła twierdzeń wykonawcy Saab, że w tym przypadku wystarczające byłoby oparcie

się na ogólnym oświadczeniu z oferty, że wykonawca spełnia wymagania SIWZ. W ocenie

składu orzekającego wyjaśnianie wad oferty Saab skutkowałoby złożeniem ponad ofertę i obok

niej, zupełnie nowego oświadczenia woli, po terminie składania ofert, co wprost prowadziłoby

do nieuprawnionych negocjacji, dotyczących złożonej oferty.

Ponadto, jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy w Katowicach w wyroku z 01.03.2010 r.

sygn. akt XIX Ga 18/10 „Lege non distinguente art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. nie wskazuje o jakie

może chodzić tutaj omyłki, a więc mogą wchodzić tutaj w grę wszelkie niezamierzone błahe

pomyłki, niedopatrzenia, błędy niezamierzone, opuszczenia, drobne różnice nie będące

świadomym pominięciem określonych przez SIWZ wymogów”. Podobnie zatem jak

w przypadku omyłek rachunkowych i pisarskich, inne omyłki muszą mieć charakter

przypadkowych, niezamierzonych błędów. Wykonawca nie udowodnił, że taki charakter mają

wady jego oferty, nic takiego nie wynika również z materiału procesowego. Izba stwierdziła, że

w ustalonym stanie rzeczy działanie wykonawcy, polegające na doborze do zaoferowania

zamawiającemu konkretnych urządzeń IT i wyspecyfikowanie ich w ofercie, było świadomym

i celowym działaniem wykonawcy. Skład orzekający zaznacza również, że wykonawcy

składający oferty w postępowaniu są to podmioty profesjonalne, zawodowo działające na

53

rynku zamówień publicznych i od takich podmiotów wymaga się należytej staranności,

z uwzględnieniem zawodowego jej charakteru (art. 355 § 2 k.c.), w szczególności przy

czynności doboru przedmiotu zamówienia, spełniającego wymagania zamawiającego.

Dalej Izba wskazuje, że warunkiem poprawienia omyłki z art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. jest

nieistotność zmian treści oferty, jakie pociąga za sobą dokonanie poprawy. Zasadniczo

w orzecznictwie przyjmuje się, że o tym, czy poprawienie omyłki powoduje istotne zmiany

w treści oferty, decyduje nie fakt, czy omyłka dotyczy istotnych elementów zamówienia, ale to,

czy w istotny sposób zmienia się oświadczenie woli wykonawcy zawarte w ofercie. Tym

samym możliwe jest poprawienie omyłek skutkujących zmianą ceny oferty, czy wpływających

bezpośrednio na wybór oferty najkorzystniejszej, jeśli tylko czynność ta przywraca

zniekształconą na skutek omyłki treść zamierzonego oświadczenia woli wykonawcy (vide

wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 10.05.2017 r. sygn. akt X Ga 1071/16). Zatem,

o możliwości poprawienia innej omyłki, decyduje skala wad oferty, liczona rezultatem po jej

ewentualnym poprawieniu. Innymi słowy, o możliwości poprawienia omyłki rozstrzyga

odpowiedź na pytanie czy po poprawieniu wad oferty jej treść zostanie istotnie zmieniona, czy

też nie. Poprawienie omyłki jest szczególnym, typowym dla ustawy p.z.p. przepisem

dotyczącym wykładni oświadczeń woli – nie może natomiast posłużyć jako instrument zmiany

takiego oświadczenia.

Należy mieć również na uwadze, że poprawienie omyłek w trybie przepisu art. 87 ust.

2 pkt 3 p.z.p. nie może sprowadzać się do dostosowania treści oferty do merytorycznych

wymagań dokumentacji postępowania, poprzez wprost zamianę tego co w ofercie jest

niezgodne z wymaganiami zamawiającego, na takie urządzenia, które spełniają wymagania

SIWZ, czyli nieprawidłowym jest dokonywanie rekonstrukcji oświadczenia woli wykonawcy na

podstawie wymogów zamawiającego, kiedy oświadczenie zawarte w ofercie nie daje takich

podstaw.

Mając na uwadze indywidualne okoliczności rozpoznawanego sporu i zgromadzony

materiał procesowy, Izba stwierdziła, że nie ma podstaw do przyjęcia, aby uprawnionym była

próba sanowania wady oferty Saab w trybie poprawy omyłek pisarskich czy innych omyłek.

W ocenie Izby twierdzenia wykonawcy o możliwości konwalidowania błędów jego oferty, są

sprzeczne z istotą komentowanej regulacji i godzą w jej utrwalone i szeroko poparte

orzecznictwem brzmienie.

Izba wskazuje również, że u podstaw wydanego orzeczenia legła interpretacja

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co do konieczności zapewnienia, aby

wyjaśnienia oferty nie prowadziły do rezultatu porównywalnego w istocie z przedstawieniem

przez oferenta nowej oferty (orzeczenie z dnia 04.05.2017 r. w sprawie C - 387/14 Esaprojekt,

orzeczenie z dnia 07.04. 2016 r. w sprawie C - 324/14 Partner A. D.), którą skład orzekający

podziela. Należy przy tym podkreślić, że dokonując wykładni przepisów ustawy Prawa

54

zamówień publicznych, należy mieć na uwadze obowiązek prounijnej wykładni prawa

krajowego, wynikający z art. 288 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który polega

na dokonywaniu przez organy krajowe takiej interpretacji przepisów prawa krajowego, która

zapewnia osiągnięcie celu wynikającego z norm prawa unijnego.

Skład orzekający stwierdził, że treść oferty wykonawcy Saab jest bezsprzecznie

niezgodna z treścią SIWZ, bowiem w warstwie merytorycznej nie odpowiada oczekiwaniom

zamawiającego, wyrażonym w dokumentacji postępowania i nie ma możliwości poprawy tej

treści jako omyłki, zaś przystępujący Saab nie wykazał okoliczności przeciwnej.

W konsekwencji powyższego zamawiający, w sposób sprzeczny z prawem, zaniechał

odrzucenia oferty tego wykonawcy, czym naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p., co powoduje, że

zarzut został przez Izbę uwzględniony.

W konsekwencji potwierdzenia zasadności zarzutu nr 4 z petitum odwołania Krajowa

Izba Odwoławcza uwzględniła również zarzut nr 6, postawiony jako naruszenie przez

zamawiającego art. 7 ust. 1 p.z.p., poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający

zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, a także zasad przejrzystości

i proporcjonalności.

Skład orzekający wskazuje, że wykonawcy biorący udział w postępowaniu, mają prawo

oczekiwać, że złożone w postępowaniu oferty zostaną ocenione zgodnie z merytorycznymi

wymaganiami zamawiającego wyartykułowanymi w dokumentacji postępowania, zaś

zamawiający wykona ciążące na nim ustawowe obowiązki, rzetelnego zbadania złożonych

ofert, gwarantując tym samym zabezpieczenie interesów uczestników procesu udzielania

zamówień publicznych. Zasada zachowania uczciwej konkurencji związana jest

z obowiązkami, jakie ustawodawca nakłada na zamawiającego, w czasie przygotowania

i przeprowadzenia postępowania o udzielnie zamówienia, w tym dokonania starannej oceny

złożonych ofert. Zamawiający w postępowaniu rozpoznawanym sporem pominął wymagania,

które określił dla urządzeń IT, nie dochował należytej staranności i nie podołał ciążącym na

nim obowiązkom, czym naruszył również zasady naczelne, wskazane w art. 7 ust. 1 p.z.p.

Krajowa Izba Odwoławcza, w przedmiocie zarzutu postawionego w pkt 5 petitum

odwołania – zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy Saab, pomimo, iż oferta zawiera

nieprawidłowe wyliczenie ceny ofertowej i jako taka pozostaje sprzeczna z treścią SIWZ oraz

poprawienie tej nieprawidłowości, jako oczywistej omyłki rachunkowej, w sytuacji, gdy omyłka

popełniona przez wykonawcę nie może zostać uznana za oczywistą omyłkę rachunkową

i jednocześnie nie mogła być poprawiona w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. – wskazuje jak

niżej.

Na wstępie skład orzekający zaznacza, że wada oferty powodująca jej odrzucenie na

kanwie art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. dotyczy materialnej sprzeczności zakresu zobowiązania

55

zawartego w ofercie, z zakresem zobowiązania, którego zamawiający oczekuje zgodnie

z postanowieniami dokumentacji postępowania. Jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy

w Katowicach w wyroku z 13.02.2017 r., sygn. akt IX Ga 3/17 „przypadek opisany w art. 89 ust.

1 pkt 2 ustawy Pzp zachodzi wówczas, gdy pomiędzy treścią oferty i treścią SIWZ występuje

istotny dysonans uzasadniający twierdzenie, że w wykonawca zaoferował świadczenie inne,

niż opisane w SIWZ, co stwarza zagrożenie, że wykonawca będzie wykonywał zamówienie

niezgodnie z oczekiwaniami zamawiającego.” Wadliwe działania matematyczne, które nie

powodują niezgodności w sferze merytorycznej zobowiązania wykonawcy, zawierają się

w katalogu wad w postaci błędów rachunkowych i nie są objęte hipotezą art. 89 ust. 1 pkt

2 p.z.p. Ponadto zaistniała nieścisłość w treści oferty wykonawcy Saab, w zakresie ceny, nie

posiada charakteru zasadniczego i nieusuwalnego, jest to wada o charakterze proceduralno-

technicznym, która została poprawiona na kanwie treści formularza oferty.

Skład orzekający wskazuje, że badanie oferty odbywa się na gruncie konkretnego

postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, zgodnie z treścią formularza oferty, który

był składany przez wykonawców. W rozpoznawanym sporze zamawiający zawarł na

formularzu instrukcję sposobu kalkulacji ceny, zgodnie z którą dla wskazanego roku dostawy

za „przedmiot umowy” (odpowiednio LSS, KSSPW etapy I-III, STWPW, dla poszczególnych

lat) wykonawcy podawali ceny w postaci: „cena jednostkowa netto uwzględniająca wartość

szkolenia i DT”, „VAT”, „cena jednostkowa brutto uwzględniająca wartość szkolenia i DT”, co

mnożono przez „ilość” i podawano wynik w kolumnie „wartość” – za dany element przedmiotu

umowy (odpowiednio LSS, KSSPW etapy I-III, STWPW, dla poszczególnych lat).

Dalej z formularza wynika, że cena w kolumnie „wartość” za LSS, KSSPW, STWPW,

powinna zawierać całkowitą kwotę za dany element zamówienia np. wartość LSS

uwzględniająca szkolenia i DT, za rok 2020.

Zamawiający, pod każdym poszczególnym przedmiotem umowy (LSS KSSPW,

STWPW) dodał też wiersze „w tym szkolenie i DT”, gdzie wykonawcy powinni podać cenę

jedynie za szkolenie i dokumentację techniczną (które stanowią jeden ze składników

cenowych każdej ceny jednostkowej). Tym niemniej z formularza wynika, że cen z tych wierszy

nie należy dodawać do ceny ofertowej, gdyż – po pierwsze, zamawiający żądał wliczenia

szkolenia i DT w cenę jednostkową za dany przedmiot umowy, – po drugie, kolumna

z wyszczególnieniem cen za szkolenia i DT nazywa się „w tym wartość szkolenie i DT”, zatem

są to ceny już zawarte w przedmiocie umowy (odpowiednio LSS, KSSPW i STWPW).

Powyższe wskazuje, że wiersze „w tym wartość szkolenie i DT” wskazano w celu powzięcia

wiedzy, ile kosztuje szkolenie i dokumentacja techniczna, zawarte w cenie wykonawcy.

Dodać również należy, że w ostatniej kolumnie formularza żądano wskazania

„wartości”, zarówno co do cen za przedmiot umowy LSS, KSPWP i STWPW, jak i co do cen,

których drugi raz nie powinno się dodawać do ceny „wartość” za „w tym szkolenie

56

i dokumentacja techniczna”. I nie dziwi fakt, że Saab omyłkowo dodał do swojej ceny za

przedmiot umowy wartość za wiersze „w tym szkolenie i DT”, skoro zamawiający zrobił z tego

jedną i tę samą kolumnę.

Izba zauważa również, że formularz został sporządzony przez zamawiającego

w sposób wysoce nieprzejrzysty (w szczególności co do pozycji „w tym szkolenie i DT”, gdzie

należało podać, ile w cenie za przedmiot zamówienia kosztuje samo szkolenie i dokumentacja

techniczna). Z jednej strony zamawiający żądał wliczenia w cenę tych wartości i w tej samej

tabeli żądano rozbicia tych elementów na poszczególne ceny (bez dodatkowego podwójnego

wliczania powtarzających się przedmiotów). Gdyby zamawiający zdecydował się na

klarowniejsze brzmienie formularza cenowego oczywistych omyłek rachunkowych można

byłoby z łatwością uniknąć.

W ocenie Izby obiektywną perspektywą dla oceny czy omyłka jest oczywista, jest treść

oświadczenia wykonawcy, w postaci formularza cenowego. Z treści oferty wykonawcy Saab

wynika, że wykonawca doliczył do ceny podwójnie ceny szkoleń (w sposób nieprawidłowy

dodano do ceny, która już zgodnie z nazwą jednostki, obejmowała cenę za szkolenia, dane

z kolumny w tabeli szczegółowej pn. „w tym szkolenie”), czego zgodnie z formularzem

ofertowym dodawać się nie powinno. Cena za szkolenie jest składnikiem cenowym wszystkich

cen jednostkowych i zgodnie z brzmieniem oświadczenia woli wykonawcy, w postaci oferty,

nie ma możliwości innego obiektywnego i racjonalnego sposobu na poprawienia omyłki, niż

ten dokonany przez zamawiającego.

Skład orzekający przypomina, że oczywistą omyłką rachunkową jest błąd popełniony

przez wykonawcę w obliczeniach, polegający na otrzymaniu nieprawidłowego wyniku działania

arytmetycznego, który można poprawić w jeden sposób i w rozpoznawanym sporze – zgodnie

z brzmieniem formularza cenowego – nie powinno się dodawać do ceny wartości z wiersza

„w tym szkolenie i DT”. Izba stwierdziła, że poprawienie tej omyłki, jako metoda wykładni

oświadczenia woli w procedurze p.z.p., została przez zamawiającego zastosowana w sposób

prawidłowy, zgodnie z formularzem oferty i nie wymagało to prowadzenia postępowania

wyjaśniającego, czy pytania wykonawcy. Zamawiający bowiem wszystkie dane do

poprawienia nieścisłości formularza ceny posiadał i poprawił omyłkę w oparciu o brzmienie

dokumentacji postępowania. Rzekomo inny sposób na poprawienie omyłki, wskazany przez

odwołującego, jest niedozwolony na kanwie treści formularza ofertowego, zatem brak jest

alternatywy co do sposobu poprawienia omyłki, przyjętego przez zamawiającego.

Następnie Izba wskazuje, że zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 6 p.z.p. zamawiający odrzuca

ofertę, jeżeli zawiera ona błędy w obliczeniu ceny lub kosztu. Natomiast wobec ustawowego

obowiązku poprawienia przez zamawiającego omyłek – w oparciu o art. 87 ust. 2 p.z.p. –

należy przyjąć, że błędem, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 6 p.z.p., jest błąd w cenie, który

nie zawiera się w ustawowych przesłankach poprawienia omyłki. Skoro zatem poprawienie

57

omyłki zostało dokonane przez zamawiającego w sposób prawidłowy, to a priori nie doszło do

błędu w cenie wykonawcy Saab. Skład rozpoznający spór zaznacza również, że błąd

w obliczeniu ceny ma charakter merytoryczny. Błędne działanie arytmetyczne nie kwalifikują

się przez normę art. 89 ust. 1 pkt 6 p.z.p. Błąd ten jest podtypem niezgodności oferty z SIWZ

– podana cena uniemożliwia weryfikację zakresu zobowiązania wykonawcy, a próba jej

poprawienia w porozumieniu z wykonawcą stanowiłaby w istocie negocjacje. Odwołujący nie

udowodnił, żeby do takiego błędu w ofercie wykonawcy Saab doszło.

Nie wykazano, aby oferta Saab w zakresie ceny posiadała jakąkolwiek wadę, której nie

da się poprawić przy wykorzystaniu ustawowych instrumentów. Saab dokonał

nieprawidłowych działań arytmetycznych, składających się na obliczenie ceny, spełniających

przesłanki oczywistej omyłki rachunkowej, natomiast zamawiający, w oparciu o art. 87 ust.

2 pkt 2 p.z.p., poprawił ją w sposób prawidłowy i odwołujący nie udowodnił okoliczności

przeciwnej.

Mając na uwadze powyższe Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że zarzut nie

posiada uzasadnionych podstaw i jako taki został on przez Izbę oddalony.

II. Odwołanie sygn. akt: KIO 1396/19

Krajowa Izba Odwoławcza, w zakresie zarzutów podniesionych w lit. C pkt 1, 2 i 3

petitum odwołania – zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy Saab na podstawie art. 89 ust.

1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p. oraz na podstawie 89 ust. 1 pkt 3 p.z.p. w zw. z art. 3 ust. 1-

2 i art. 15 ust. 1 z.n.k., z powodu zaoferowania przez wykonawcę gwarancji w wymiarze

60 miesięcy i 1 dnia, a także naruszenia art. 91 ust. 1 w zw. z art. 87 ust. 1 w zw. z art. 131k ust.

2 p.z.p. i art. 7 ust. 1 p.z.p., poprzez przyznanie wykonawcy Saab nieprawidłowej liczby

punktów w kryterium oceny ofert pn. długość gwarancji – wskazuje co następuje.

Skład rozpoznający odwołanie, w oparciu o zakreślone we wcześniejszej części

uzasadnienia akta sprawy odwoławczej, ustalił, że w pkt 9 SIWZ zawarto informacje dotyczące

opisu kryteriów wyboru oferty, w tym 9.2 co do kryterium o nazwie „długość okresu gwarancji”.

W pkt 6 formularza ofertowego wykonawcy wskazywali, że udzielają gwarancji na

poszczególne składniki przedmioty umowy (LSS, KSSPW, LSS), nie mniejszej niż

24 miesiące. W formularzu zamawiający żądał podania gwarancji w miesiącach,

tj. „(…) długość okresu gwarancji ……….. miesięcy, licząc od daty podpisania protokołu

przejęcia-przekazania (…)”. Dane z formularza oferty są bezpośrednio związane

z § 10 istotnych postanowień umowy (załącznik nr 4 do SIWZ), gdzie wskazano obowiązki

wykonawcy w zakresie gwarancji. Należy zaznaczyć, że w ramach świadczonych usług

gwarancyjnych wykonawca zobowiązany jest, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, do

przeprowadzenia przeglądu i kalibracji dostarczonego systemu, w tym ostatni przegląd

58

powinien nastąpić w ostatnim miesiącu obowiązywania gwarancji (pkt 9.2.1.9. załącznika nr

1 do SIWZ oraz pkt 9.2.1.9. załącznika nr 3 do SIWZ).

Wykonawca Saab zaoferował zamawiającemu 60 miesięcy i jeden dzień gwarancji.

Z treści SIWZ nie wynika bezpośrednio nakaz oferowania okresu gwarancji w miesiącach

i odwołujący, na kanwie treści dokumentacji postępowania, nie wykazał okoliczności

przeciwnej. Odwołujący swoje stanowisko oparł na wykładni brzmienia kryterium oceny ofert

i obowiązków gwarancyjnych, wynikający z przedmiotu zamówienia.

Izba wskazuje, że odrzucenie oferty z powodu niezgodności z treścią SIWZ odnosi się

do merytorycznego aspektu zaoferowanego świadczenia i merytorycznych wymagań

zamawiającego. Można byłoby mówić o takiej niezgodności, gdyby oferta nie odpowiadała

przedmiotowi zamówienia w ten sposób, że nie zapewnia jego realizacji w całości, tj. w tym

przypadku, gdyby wykonawca zaoferował mniej niż 24 miesiące gwarancji, to wtedy byłaby to

niezgodność oferty w sferze merytorycznej, wpisująca się w hipotezę art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p.

i do takiej sytuacji w rozpoznawanym sporze nie doszło. Odwołujący nie wykazał również, aby

okres gwarancji zaoferowany przez Saab poddawał się kwalifikacji przez pryzmat jakiejkolwiek

innej niezgodności z treścią SIWZ, co do merytorycznej sfery zobowiązania wykonawcy.

Wykonawca Saab część gwarancji zaoferował w dniach i w tym wypadku, w oparciu

o obowiązek wykonania przeglądu gwarancyjnego, w ostatnim dniu miesiąca obowiązywania

gwarancji, przegląd ten wypadałby w ostatni dzień 60 miesiąca. Zrównana zostaje zatem

sytuacja wykonawcy, który zaoferował zamawiającemu w kryterium oceny ofert długość

okresu w postaci „gwarancji od powyżej 51 miesięcy do 60 miesięcy” z „długością okresu

gwarancji powyżej 60 miesięcy”, bowiem przegląd maksymalnie, w obu wypadkach,

wypadałby ostatniego dnia 60 miesiąca. Z tym, że wykonawca z przedziału „51 – 60 miesięcy”

otrzymywał w kryteriach oceny ofert: w G1 – 0,4 pkt, G2 – 0,2 pkt, w G3 – 0,2 pkt, zaś

wykonawca z przedziału „60 i więcej” otrzymywał w kryteriach oceny ofert: w G1 – 0,5 pkt,

G2 – 0,25 pkt, w G3 – 0,25 pkt.

W związku z treścią obowiązków gwarancyjnych nieuzasadnionym jest przyznanie

maksymalnej punktacji wykonawcy, który zaoferował gwarancję 60 miesięcy i jeden dzień.

W ocenie Izby powinno być to odpowiednio: w G1 – 0,4 pkt, G2 – 0,2 pkt, w G3 – 0,2 pkt.

Konsekwencją powyższego jest wniosek, że zamawiający wadliwie przyznał punkty

wykonawcy Saab w kryterium dotyczącym okresu gwarancji, co powoduje, że w ustalonym

stanie rzeczy potwierdził się zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 91 ust. 1 w zw. z art.

7 ust. 1 p.z.p. Tym niemniej, wobec uwzględnienia dalej idącego zarzutu (lit. C pkt 4 z petitum

odwołania) skład orzekający nie nakazał zamawiającemu zmiany przyznanej punktacji

wykonawcy Saab, bowiem nakazano zamawiającemu odrzucenie oferty tego wykonawcy.

W ocenie składu orzekającego twierdzenia odwołującego w pozostałym zakresie nie

znajdują oparcia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym. Jak już wcześniej zaznaczono,

59

nie wykazano naruszenia art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. Odwołujący nie udowodnił również

naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 3 p.z.p., kiedy odrzuca się ofertę, której

złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu

nieuczciwej konkurencji. Nie wykazano, aby doszło do wypełnienia przesłanek deliktów

określonych w art. 3 ust. 1-2 z.n.k. i art. 15 ust. 1 z.n.k. W tym zakresie skład orzekający

podzielił również stanowisko wykonawcy Saab i miał na uwadze, że chociażby potencjalna

możliwość zagrożenia interesu zamawiającego, czy odwołującego, została wyeliminowana

poprzez właściwe zakwalifikowanie zaoferowanej przez wykonawcę Saab gwarancji

w kryteriach oceny ofert.

W konsekwencji powyższego zarzuty zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy Saab

z powodu zaoferowania gwarancji w wymiarze 60 miesięcy i jeden dzień zostały przez Izbę

oddalone, jako bezpodstawne.

Ponadto skład orzekający zaznacza, że w zakresie wniosku o dopuszczenie

i przeprowadzenie dowodu z opinii prywatnej, w postaci opinii prawnej ws. interpretacji SIWZ

z 12.07.2019 r. na okoliczności wykazania prawidłowej w świetle przepisów prawa cywilnego,

interpretacji specyfikacji, konieczne wydaje się przypomnienie, że dowody w postępowaniu

przed Krajową Izbą Odwoławczą są powoływane na okoliczność stwierdzenia faktów.

Okoliczność ta i jej przełożenie na ocenę wniosków dowodowych powoływanych na

okoliczność sądów, ocen, wyrażenia stanowiska co do tego jak należy coś interpretować

(w tym inne dowody), bądź co do prawa, w systemie rodzimych norm proceduralnych

wielokrotnie analizowało sądownictwo powszechne (tak Sąd Apelacyjny w Warszawie

w wyroku z 27.07.2017 r., sygn. akt I ACa 445/16, Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku

z 03.04.2014 r., sygn. akt I ACa 885/13, Sąd Najwyższy w wyroku z 29.02.2008 r., sygn. akt

V CSK 457/07), choć wyroki te zapadały na gruncie przepisów procedury cywilnej, to jednak

nie sposób nie zauważyć trafności i adekwatności podnoszonej tam argumentacji również

w odniesieniu do postępowania przed Izbą.

Warto bowiem w tym zakresie zwrócić uwagę na zbieżność treści art. 190 ust. 1 p.z.p.

(„Strony i uczestnicy postępowania odwoławczego są obowiązani wskazywać dowody dla

stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne (…)”) i art. 217 § 1 k.p.c. („Strona może

aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie

swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej.”) oraz posiłkowo

art. 227 k.p.c. („Przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne

znaczenie.”). Ten nacisk ustawodawcy na fakty – w odróżnieniu od ocen czy stanowisk co do

prawa, czy wręcz próby transponowania oceny innych dowodów jako okoliczności faktycznych

(por. wyrok Sądu Najwyższego z 03.02.2006 r. w sprawie II PK 156/05 gdzie wskazano „to nie

strona a Sąd ocenia, które fakty mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i tylko one

mogą być przedmiotem dowodu”) – ciężko uznać za przypadkowy. Jednocześnie,

60

w kontekście konkretnie tego dowodu, warto przypomnieć, że ocen treści regulacji prawnych

nie należy nawet do sfery „wiadomości specjalnych”, które można byłoby ustalić przy pomocy

biegłego – choćby w opinii prywatnej (podobnie Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku

z 10.05.2017 r., sygn. akt III AUa 822/15).

W konsekwencji należy uznać, że również w postępowaniu przed Krajową Izbą

Odwoławczą wnioski dowodowe, których celem nie jest stwierdzenie faktów,

a transponowanie do materiału dowodowego subiektywnych ocen, ocen co do prawa,

stanowiska co do wykładni czy polemik o charakterze prawnym, są z zasady niedopuszczalne,

jako nieznane procedurze postępowania przed Izbą. Omawiany „dowód” ma taki właśnie

charakter – nie został powołany na okoliczność faktów, a stanowi nic więcej, jak próbę

transponowania do materiału dowodowego ocen, twierdzeń i subiektywnych przekonań autora

co do tego jak należy interpretować treść SIWZ. Powyższa zaś kwestia znajduje się w kognicji

Izby, a nie autora opinii prywatnej.

Z uwagi na powyższe omawiany wniosek dowodowy strony należało pominąć jako

niedopuszczalny, bowiem nie zmierzający do ustalenia faktów, z których strona wywodzi skutki

prawne.

Krajowa Izba Odwoławcza, w zakresie zarzutu podniesionego w lit. C pkt 4 petitum

odwołania – zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy Saab, pomimo, że jej treść jest

niezgodna z treścią SIWZ, w zakresie zaoferowanych podzespołów – stwierdziła co następuje.

Skład orzekający wskazuje, że ustalenia poczynione w oparciu o dokumentację

postępowania i wywód w zakresie braku podzielenia stanowiska wykonawcy Saab co do

poglądowego charakteru formularza ofertowego, wyrażone w uzasadnieniu w przedmiocie

rozpoznania zarzutu nr 4 z petitum odwołania sygn. akt KIO 1383/19 jest również aktualny

w zakresie odwołania KIO 1396/19. Krótko zatem zaznaczyć należy, że Izba stwierdziła, iż

brak spełnienia wymagań zamawiającego co do urządzeń IT z pkt 14 formularza oferty w zw.

z pkt 6.12.5.4 WZTT dla STWPW powoduje niezgodność treści oferty z merytorycznymi

wymaganiami zamawiającego, wskazanymi w SIWZ.

Przechodząc do poszczególnych wymagań zamawiającego, Izba stwierdziła, iż na

kanwie materiału procesowego potwierdziło się, że wykonawca Saab, zaoferował świadczenie

niezgodne z treścią dokumentacji postępowania, w zakresie poniższych podzespołów:

1. Stacja robocza SD nie posiada wymaganego złącza PCI 32bit – wykonawca

zaoferował zamawiającemu w tabeli 14.1 poz. 1 płytę główną HP Z8 TWR G4 WKS –

kod producenta 2YW27AV, co wskazuje na brak złącza PCI 32bit i jest niezgodne z pkt

14.3 poz. 1 wymagań technicznych podzespołów stacji graficznej SG, str. 43 wykazu

MON, poz. wymagania dodatkowe, gdzie wymagano 1 niezajętego złącza PCI 32bit,

61

Odwołujący udowodnił, dowodem w postaci specyfikacji technicznych HP Z2 G4, że

zaoferowana przez wykonawcę Saab stacja SD nie posiada złącza PCI 32 bit.

2. Stacja robocza SD nie posiada prawidłowej wielkość pamięci RAM – wykonawca

zaoferował zamawiającemu w tabeli 14.1 poz. 3 pamięć RAM o kodzie producenta

2ZR67AV, co wskazuje na brak pamięci RAM o wielkości 16 GB (2x8192MB) i jest

niezgodne z pkt 14.3 poz. 3 wymagań technicznych podzespołów stacji roboczej SD

(str. 39 wykazu MON, poz. pamięć RAM lit. b),

Odwołujący udowodnił, dowodem w postaci specyfikacji technicznych 2ZR67AV, że

zaoferowana przez wykonawcę Saab stacja robocza posiada standardową pojemność 8GB

(2x4GB).

3. Stacja graficzna SG nie posiada złącza PCI Express 1 – wykonawca zaoferował

zamawiającemu w tabeli 14.2 poz. 1 płytę główną HP Z8 TWR G4 WKS, co wskazuje

na brak złącza PCI Express 1 i jest niezgodne z pkt 14.4 poz. 1 wymagań technicznych

podzespołów stacji graficznej SG formularz cenowy, gdzie wymagano: 1xPCI-Express

(wolne) 3 generacji (str. 44 wykazu MON, poz. płyta główna),

Odwołujący udowodnił, dowodem w postaci specyfikacji technicznych HP Z8 G4, że

zaoferowana przez wykonawcę Saab stacja graficzna nie posiada wymaganej ilości złącz PCI

Express 1.

4. Stacja graficzna SG nie posiada prawidłowej wielkość dysku – wykonawca zaoferował

zamawiającemu w tabeli 14.2 poz. 1 płytę główną HP Z8 TWR G4 WKS, co wskazuje

na brak możliwości obsługi dysków do łącznie 48TB i jest niezgodne z pkt 14.4 poz.

1 wymagań technicznych podzespołów stacji graficznej SG formularz cenowy, gdzie

wymagano: obsługa dysków 3,5” do łącznie 48TB (str. 44 wykazu MON, poz. płyta

główna),

Odwołujący udowodnił, dowodem w postaci specyfikacji technicznych HP Z8 G4, że

zaoferowana przez wykonawcę Saab dyski mają pojemność maksymalnie do 20TB.

5. Dysk twardy stacji graficznej SG o nieprawidłowym typie i wadliwej pojemności –

wykonawca zaoferował zamawiającemu w tabeli 14.2 poz. 4 dysk twardy 1*1TB 7200

RPM SATA 3.5in – kod producenta Z5J60AV i 2*6TB 7200 SATA Enterprise 3.5in 3rd

– kod producenta Z5J87AV, co jest niezgodne z pkt 14.4 poz. 4 wymagań technicznych

podzespołów stacji graficznej SG formularz cenowy, gdzie wymagano: dysk twardy

1 x 1000 GB SSD i 2x6TB SATA3 7200 rpm- dyski HDD zamontowane

w wyjmowanych kieszeniach (str. 45 wykazu MON, poz. dysk twardy lit. j),

Izba podzieliła stanowisko odwołującego, iż oznaczenie dysku wskazuje, że

wykonawca Saab zaoferował dysk typu HDD, zamiast dysku typu SSD, co wynika ze

wskazania parametru 7200 obrotów na minutę („RPM” z ang. revolutions per minute), co

oznacza określenie prędkości obrotowej talerza stanowiącego część dysku HDD. Dysk SSD

62

nie zawiera w swojej konstrukcji żadnych ruchomych elementów, w tym również

przedmiotowego talerza, co dodatkowo wykazano dowodem w postaci fotografii. Ponadto

dyski półprzewodnikowe (dyski SSD) nie występują w formacie 3,5 cala, a jedynie w formacie

2,5 cala. Jak również podany przez wykonawcę Saab kod producenta przypisany jest dyskowi

HDD. Ponadto na rozprawie wykonawca Saab przyznał, że w formularzu wskazał

nieprawidłowy typ dysku i podnosił, że należy poprawić to jako omyłkę.

Odwołujący udowodnił również, dowodem w postaci specyfikacji Z5J87AV, że

zaoferowana przez wykonawcę Saab dyski mają pojemność 4TB, kiedy wymagano 6TB.

W zakresie dowodu złożonego przez odwołującego w postaci oświadczenia

producenta VOL Sp. z o.o. Sp. k. Izba uznała, że w sposób wtórny potwierdza on dane

z przedłożonych specyfikacji technicznych. Natomiast co do dowodu złożonego przez

wykonawcę Saab w postaci wydruku, co do którego strona wskazywała, że stanowi on treść

korespondencji elektronicznej, brak jest podstaw do ustalenia kto składa oświadczenie,

a w związku z tym nie sposób jest ustalić, czy osoba oświadczająca jest kompetentna do

wskazania wymienionych w wydruku okoliczności. Złożony dowód nie może zatem zostać

oceniony jako wiarygodne oświadczenie wiedzy – nie ma bowiem sposobu potwierdzenia czy

osoba składająca oświadczenie w istocie posiada wiedzę co do faktów, w przedmiocie których

składa oświadczenie.

Izba zaznacza również, że w postępowaniu wykonawcy mieli możliwość zaoferowania

zamawiającemu sprzęt w wersji podstawowej lub zmodyfikowanej w taki sposób, aby spełniał

wymogi SIWZ. Skład orzekający stwierdził, że wykonawca Saab zaoferował urządzenia

w wersji podstawowej, bowiem nic innego nie wynika z treści złożonej oferty. Wykonawca nie

podnosił również na rozprawie, że oferuje sprzęt w wersji innej, niż wersja standardowa.

Podkreślić również należy, że zamawiający zabronił stosowania konwerterów, przejściówek

czy kart rozszerzeń, itp. (str. 43 wykazu standardów MON).

Izba podzieliła twierdzenia odwołującego, że wyżej wskazane urządzenia,

zaoferowane przez wykonawcę Saab, są niezgodne z merytorycznymi wymaganiami

dokumentacji postępowania i posiadają gorszą funkcjonalność, niż wymagana przez

zamawiającego, natomiast wykonawca Saab nie udowodnił, aby zaoferowany przez niego

sprzęt IT spełniał minimalne wymagania zamawiającego, nie wykazano również, aby

zaoferowano rozwiązania korzystniejsze.

Natomiast w zakresie braku wskazania oznaczeń handlowych i kodów producenta dla

karty sieciowej i karty dźwiękowej w stacji roboczej SD i stacji graficznej SG, skład orzekający

podzielił stanowisko wykonawcy Saab i uznał, że w tym zakresie nie doszło do naruszenia art.

89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. W tabelach formularza ofertowego wykonawca, co do obu kart, wskazał

„zintegrowana”. Zatem karty dźwiękowe i karty sieciowe są trwale zintegrowane z płytami

głównymi stacji o nazwie handlowej HP Z2 TWR G4 WKS. Tym samym obie karty mają ten

63

sam znak handlowy i kod producenta, co dana płyta główna. Okoliczność ta wynika z oferty

wykonawcy Saab (pkt 14.1 poz. 7 i 8 oraz pkt 14.2 poz. 7 i 8 formularza ofertowego), zaś

odwołujący nie udowodnił okoliczności przeciwnej.

Dalej Izba wskazuje, że wykonawca Saab podnosił, że powyższe błędy w ofercie

powinny zostać poprawione jako omyłki, w tym w przedmiocie wadliwego typu dysku, jako inna

omyłka uregulowana w art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p., skład orzekający nie podzielił tego

stanowiska. Izba w tym przedmiocie wypowiedziała się we wcześniejszej części uzasadnienia

wyroku i wywód co do braku możliwości zakwalifikowania wad oferty, dotyczących

zaoferowanych urządzeń IT przez Saab, jako wypełniających hipotezę art. 87 ust. 2 p.z.p. oraz

co do niemożliwości ich poprawy, jako inne omyłki – ponieważ powodowałoby to istotną

zmianę oświadczenia zawartego w ofercie z powodu rodzaju, charakteru i skali wad oferty, co

prowadziłoby do nieuprawnionych negocjacji jej treści, po upływie terminu na składanie ofert,

znajduje się w treści uzasadnienia uwzględnienia zarzutu nr 4 z petitum odwołania sygn. akt

KIO 1383/19 i pozostaje aktualny i adekwatny w zakresie odwołania KIO 1396/19.

Mając na uwadze powyższe Izba stwierdziła, że treść oferty wykonawcy Saab jest

jednoznacznie niezgodna z treścią SIWZ, ponieważ w warstwie merytorycznej wprost nie

odpowiada oczekiwaniom zamawiającego, wyrażonym w dokumentacji postępowania i nie ma

możliwości poprawy tej treści, jako omyłki, zaś przystępujący Saab nie wykazał okoliczności

przeciwnej. Zatem zamawiający, w sposób nieuprawniony, zaniechał odrzucenia oferty tego

wykonawcy, czym naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p., co powoduje, że zarzut naruszenia tej

normy został przez Izbę uwzględniony.

Krajowa Izba Odwoławcza, w przedmiocie zarzutów postawionych w lit. C pkt 4, 5 i 6

petitum odwołania – zaniechania odrzucenia oferty wykonawcy Saab: – na podstawie art.

89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p., ponieważ nie wskazano w ofercie wartości

dokumentacji technicznej i wartości łącznej, poszczególnych oferowanych systemów i wobec

błędów w zakresie zaoferowanych wartości szkoleń, – na postawie art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw.

z art. 87 ust. 1-2 p.z.p. oraz art. 87 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p., ponieważ

w konsekwencji prowadzenia negocjacji oferty dokonano niedozwolonej zmiany jej treści,

błędnie zakwalifikowanej jako poprawienie oczywistych omyłek rachunkowych, lub

wyjaśnienie treści oferty, – na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p., ponieważ

zawiera błędy w obliczeniu ceny, w wartości dokumentacji technicznej, w wartości szkoleń oraz

łącznych wartości oferowanych systemów, a w konsekwencji w zakresie zaoferowanie ceny,

w tym z rozbiciem na lata realizacji – stwierdziła jak niżej.

Skład orzekający wskazuje, że czynności poprawienia omyłki rachunkowej w ofercie

wykonawcy Saab została przez zamawiającego dokonana w sposób prawidłowy.

Szczegółowa ocena w tym zakresie znajduje się we wcześniejszej części uzasadnienia – co

64

do zarzutu nr 5 z petitum odwołania sygn. akt KIO 1383/19 i jest aktualna oraz właściwa

w zakresie rozpoznawanego zarzutu odwołującego konsorcjum Elbit.

Ponadto Izba zauważa, że odwołujący pominął, że wada oferty w postaci omyłki

rachunkowej została poprawiona bez udziału wykonawcy Saab, zatem nie doszło w tym

przedmiocie do nieuprawnionych negocjacji. Umknęło przy tym uwadze odwołującego, że

negocjacje wymagają udziału dwóch stron i nie mieści się w pojęciu nieuprawnionych

negocjacji decyzja zamawiającego, oparta na art. 87 ust. 2 pkt 2 p.z.p. (vide pismo z dnia

26.11.2018 r.). Dodać również wypada, że Izba nie podzieliła tezy odwołującego

o hipotetycznie drugiej możliwości poprawienia omyłki rachunkowej, ponieważ jest to

subiektywne stanowisko strony, sprzeczne z brzmieniem formularza ofertowego.

Skład orzekający wskazuje także, że nie powinna dziwić okoliczność, iż z powodu

omyłki doszło do nieścisłości w wyliczonych wartościach i trudno uznać, że zamawiający, który

poprawił ceny w formularzu wykonawcy Saab „wykreował nowe oświadczenie”, jak podniósł

odwołujący. Zamawiający uwzględnił konsekwencje rachunkowe dokonanej poprawki omyłki,

co spowodowało poprawienie w formularzu ceny za przedmiot umowy, w tym co do wartości

LSS, KSSPW i STWPW i ceny za poszczególne lata realizacji umowy – i gdyby zamawiający

tego nie dokonał to naruszyłby ustawę p.z.p., bowiem nakaz uwzględnienia konsekwencji

rachunkowych omyłki i poprawienie ich w formularzu oferty wykonawcy Saab wynika

z dyspozycji art. 87 ust. 2 pkt 2 p.z.p.

Następnie Izba stwierdziła, że zamawiający powinien również poprawić nie tylko cenę

za poszczególne lata, ale i zliczyć wartość za dany przedmiot za wszystkie lata (LSS, KSSPW

i STWPW), ponieważ poprawiono ceny, ale zamawiający nie uzupełnił wszystkich kolumn

formularza. Zamawiający nie wypełnił informacyjnych kolumn co do tego, ile wynosi łączna

wartość LSS, KSSPW i STWPW. Zgodnie z treścią formularza oferty nie były to kolumny do

wliczenia w cenę i nie wpływa to w żaden sposób na merytoryczną treść oferty, z której jasno

i klarownie wynika co i ile kosztuje. Brak wpisania wyniku zsumowania LSS, KSSPW i STWPW

(które są wycenione na poszczególne lata, dla każdego, danego przedmiotu, ale nie ma już

podania sumy dla tych lat) świadczy o tym, że sam zamawiający ma problem z wypełnieniem

formularza ofertowego. Tym niemniej brak wpisania informacyjnych danych, ile suma wartości

LSS, KSSPW i STWPW wynosi w żaden negatywny sposób nie spływa na ofertę, jest to

niedokładność zamawiającego, bez wpływu na wynik postępowania.

Skład orzekający ustalił, że zamawiający, pismem z 18.06.2019 r. wezwał wykonawcę

Saab, na podstawie art. 87 ust. 1 p.z.p., do złożenia wyjaśnień treści oferty co do wartości

dokumentacji technicznej dla LSS, KSSPW i STWPW. Izba ustaliła, że do wskazania wartości

dokumentacji technicznej wzywano czterech z sześciu wykonawców, którzy złożyli oferty

w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

65

Wszyscy wykonawcy nie wypełnili zaczernionej przez zamawiającego pozycji

w formularzu oferty, w wierszach „w tym szkolenie i DT”, co do dokumentacji technicznej.

Formularz został zaczerniony przez zamawiającego, nie zaczerniono tylko kolumny wartość.

Już na pierwszy rzut oka widać, że zamawiający nie dołożył należytej staranności

w konstruowaniu formularza ofertowego i niewiadomym było, czy chce, żeby informacyjnie

wartość za DT wskazać, czy też nie. Jest to obiektywna wada formularza, która znalazła

odzwierciedlenie w czterech złożonych ofertach.

Izba wskazuje, że w wierszach pn. w tym wartość szkolenia i DT wpisywano

informacyjnie, ile wynoszą kwoty, które są składnikami ceny jednostkowej, wywód w tym

zakresie został zawarty w omówieniu zarzutu co do omyłki rachunkowej w formularzu

wykonawcy Saab w odwołaniu 1383/19 i dla odwołania konsorcjum Elbit również pozostaje

adekwatny i aktualny. Krótko podsumować należy, że wiersze „w tym szkolenie i DT”, do

których co do wartości dokumentacji technicznej wzywano wykonawców do złożenia

wyjaśnień, na kawie art. 87 ust. 1 p.z.p., wykonawcy wypełniali w celu wskazania, ile kosztuje

szkolenie i dokumentacja techniczna, zawarte w cenie wykonawcy.

Wymagania, aby wyszczególnić z ceny oferty wartość za szkolenie i DT, które zgodnie

z formularzem oferty zawierają się w cenie wykonawcy, stanowią wymóg formalny

zamawiającego. Brak wskazania wartości w wierszach „w tym szkolenie i DT” („w tym” – to

jest w „cenie jednostkowej netto uwzględniającej wartość szkolenia i DT”, „VAT”, w „cenie

jednostkowej brutto uwzględniającej wartość szkolenia i DT”, co mnożono przez „ilość”

i podawano wynik w kolumnie „wartość”), nie powoduje niezgodności w sferze zobowiązania

wykonawcy, czyli w warstwie merytorycznej oferty. Powoduje to li tylko niezgodność

z wymogiem formalnym formularza. Innymi słowy, brak podania w ofercie odrębnie wartości

dokumentacji technicznej, kiedy formularz ofertowy w sposób jednoznaczny narzucił

uwzględnienie tej ceny w cenach jednostkowych netto/brutto (czyli szkolenie i dokumentacja

techniczna jest elementem składowym ceny ryczałtowej), powoduje uchybienie jedynie

w zakresie wymagań formalnych dokumentacji postępowania. Taka nieścisłość nie może być

kwalifikowana przez pryzmat w art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p., który dotyczy niezgodności oferty

w zakresie zobowiązania wykonania zamówienia zgodnie z wymaganiami zamawiającego,

czyli dotyczy warstwy merytorycznej oferty, a nie uchybień w zakresie jej formy.

W wyniku postępowania wyjaśniającego wykonawca Saab wskazał w jakiej wysokości

w swojej ofercie wycenił dokumentację techniczną i odwołujący nie udowodnił, aby doszło do

naruszenia art. 87 ust. 1 p.z.p. Izba stwierdziła również, że tezy odwołującego, że w ofercie

nie uwzględniono wartości DT są sprzeczne z materiałem procesowym i pomijają treść oferty

wykonawcy. W szczególności umknęło odwołującemu, że dokumentacja techniczna jest

składnikiem ceny, wliczonym w nią niezależnie, czy w wierszu z danymi informacyjnymi

wskazano, ile ona kosztuje, czy też nie (vide formularz ofertowy i SIWZ).

66

W rozpoznawanym sporze zastosowanie znajdzie stanowisko wyrażone w wyroku

Sądu Okręgowego w Gdańsku z 08.05.2013 r., sygn. akt XII Ga 186/13, które skład orzekający

podziela, gdzie stwierdzono, że „oferta w swej warstwie merytorycznej musi odpowiadać

oczekiwaniom zamawiającego wyrażonym w specyfikacji. Nie musi natomiast wypełniać

wymogów zamawiającego co do formy prezentacji. Każdy wymóg postawiony przez

zamawiającego w SIWZ co do formy składanych ofert może być traktowany wyłącznie jako

zalecenie sporządzenia oferty we wskazany sposób, nie zaś jako bezwzględny obowiązek

wykonawców (por. również wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 09.09.2015 r. sygn. akt

XII Ga 373/15).

Wypada podkreślić także, iż brak wskazania w cenie wartości za dokumentację

techniczną przez czterech wykonawców, spowodowany był niejasnym i zaczernionym

formularzem ofertowym, zatem spowodowany był działaniem zamawiającego, który

nieprawidłowo przygotował dokumentację postępowania. Kiedy to na zamawiającym

spoczywa obowiązek takiego przygotowania SIWZ, aby treść oferty wykonawców mogła być

przygotowana zgodnie z jego oczekiwaniami i aby nie zachodziły żadne wątpliwości co do

intencji jednostki zamawiającej.

Izba stwierdziła dalej, że odwołujący nie udowodnił, aby w ofercie wykonawcy Saab

doszło do jakiegokolwiek błędu w obliczeniu ceny, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 6 p.z.p.,

czyli do wady w obliczeniu ceny w wyniku błędnego rozpoznania stanu faktycznego przez

wykonawcę i przyjęcia nieprawidłowych podstaw do dokonywanej kalkulacji, co powoduje, że

wykonawca Saab miałby rzekomo nie uwzględnić merytorycznych wymagań zamawiającego.

Nie wykazano, aby Saab nie wycenił obowiązkowych elementów zamówienia, jak również nie

wykazano, aby w ofercie doszło do błędów, nie kwalifikujących się do poprawienia na kanwie

art. 89 ust. 2 pkt 2 p.z.p. Odwołujący nie udowodnił także, aby zamawiający w sposób

nieprawidłowy poprawił oczywistą omyłkę rachunkową w cenie oferty. Wreszcie zarzut

prowadzenia negocjacji ani nie został wykazany, ani nie znalazł potwierdzenia w materiale

procesowym.

Izba wskazuje również, że wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii

prywatnej, w postaci opinii prawnej z 30.07.2019 r. złożony na okoliczności wykazania

istotnego charakteru wartości dokumentacji technicznej z punktu widzenia obowiązków

publiczno-prawnych zamawiającego, został pominięty jako niedopuszczalny na kanwie art.

190 ust. 1 p.z.p., ponieważ nie zmierzał on do ustalenia faktów, z których strona wywodzi

skutki prawne.

Jedynie na marginesie skład orzekający zaznacza, że wskazane w opinii interpretacje

dotyczą odmiennego stanu fatycznego, a wykładnia treści SIWZ została dokonana z brakiem

poszanowania zasady obiektywizmu. Nadto, w sposób następczy usiłuje się nadać

informacyjnemu obowiązkowi wskazania wartości dokumentacji technicznej, który zawarto

67

w cenie, niebagatelną rangę – kiedy wskazuje się na ewentualne negatywne konsekwencje

nie wyszczególnienia tej ceny. Umknęło jednak stronie, że do takiej sytuacji nie może dojść,

nawet w sposób hipotetyczny.

Mając na uwadze powyższe, Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła zarzuty postawione

w lit. C pkt 4, 5 i 6 petitum odwołania.

Skład rozpoznający spór wskazuje dalej, że zarzuty w zakresie braku wyszczególnienia

w cenie oferty wartości dokumentacji technicznej odwołujący postawił również ofercie

konsorcjum PGZ, w postaci: – zaniechania odrzucenia oferty konsorcjum PGZ, na podstawie

art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 87 ust. 1-2 p.z.p. i art. 7 ust. 1 p.z.p., pomimo niewskazania

przez tego wykonawcę w ofercie wartości dokumentacji technicznej i prowadzenie negocjacji

w tym zakresie, skutkujących uzupełnieniem treści oferty po terminie składania ofert (lit. D pkt

2 z petitum odwołania), – zaniechania odrzucenia tej oferty, pomimo, że zawiera błędy

w obliczeniu ceny w zakresie wartości DT (lit. D pkt 3 z petitum odwołania).

Wywód Izby przedstawiony w rozpoznaniu zarzutów z lit. C pkt 4, 5 i 6 petitum

odwołania dotyczący składnika cenowego w postaci dokumentacji technicznej i formalnego

wymogu SIWZ wskazania na ile składnik ten w cenie wyceniono, przedstawiony powyżej,

znajduje całkowite zastosowanie dla oferty konsorcjum PGZ, bowiem co do braku podania

w wierszach „w tym szkolenie i DT”, doszło do tego samego błędu – obaj wykonawcy nie

wskazali w tym wierszu wartości za dokumentację techniczną.

Ponadto, skład orzekający podziela stanowisko konsorcjum PGZ zaprezentowane

w wyjaśnieniach z 19.06.2019 r., złożonych na wezwanie zamawiającego z 18.06.2019 r.,

potwierdzających uwzględnienie w cenie wartości za dokumentację techniczną. Wykonawca

przedstawił w wyjaśnieniach okoliczności faktyczne i prawne odnoszące się do kwestii

wartości DT w jego formularzu cenowym, potwierdzające zgodność oferty z SIWZ, które

odwołujący pominął we wniesionym środku zaskarżenia.

Izba zauważa także, iż odwołujący w sposób nieuprawniony porównuje wyjaśnienia

konsorcjum Cubic do wyjaśnień konsorcjum PGZ, kiedy są to dwie diametralnie różne

sytuacje, zarówno co do okoliczności faktycznych, jak i oceny prawnej. Zatem o żadnej analogii

nie może być mowy.

W ocenie Izby, odwołujący nie udowodnił, że brak wypełnienia wymagań co do formy

przedstawienia oferty, w postaci braku wyszczególnienia na ile wyceniono dokumentację

techniczną, zawartą w cenie oferty konsorcjum PGZ, na kanwie brzmienia dokumentacji

postępowania, może być kwalifikowany przez pryzmat art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. Odwołujący

nie wykazał także, aby zamawiający prowadził nieuprawnione negocjacje z wykonawcą w tym

zakresie. Nie udowodniono również, że cena za dokumentację techniczną nie została zawarta

68

w cenie oferty konsorcjum PGZ. Dalej, także nie udowodniono, aby konsorcjum PGZ popełniło

jakikolwiek błąd w cenie, mieszczący się w hipotezie art. 89 ust. 1 pkt 6 p.z.p.

Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła zarzuty z lit. D pkt 2 i 3 z petitum odwołania,

ponieważ nie znajdują one potwierdzenia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym.

Skład orzekający, w zakresie zarzutu podniesionego w lit. D pkt 1 petitum odwołania –

zaniechania odrzucenia oferty konsorcjum PGZ, pomimo, że jej treść jest niezgodna z treścią

SIWZ, w zakresie zaoferowanego podzespołu zasilacza do stacji roboczej SD – stwierdził co

następuje.

Izba ustaliła, że w pkt 14.3 pozycji 6 formularza ofertowego zamawiający postawił

wymaganie „zasilacz o mocy (ciągłej) maksymalnie 250 W pracujący w sieci 230 V 50/60 Hz

prądu zmiennego i sprawności nie mniejszej niż 92% przy 50% obciążenia zasilacza”. Wymóg

ten znajduje się na str. 39 wykazu standardów MON, w pozycji obudowa.

Konsorcjum PGZ w formularzu ofertowym, w pkt 14.1 poz. 6 zasilacz, zaoferowało

zasilacz o kodzie producenta DELL L260EPM-00. Odwołujący podniósł, iż wskazany przez

konsorcjum PGZ zasilacz posiada moc 260 W, co stoi w sprzeczności z wymaganiami

zamawiającego. Odwołujący przedstawił dowody w postaci wyciągów ze strony internetowej –

specyfikacja techniczna stacji roboczej SD OPTIPLEX 7060, fragmenty oferty dla modelu

OPTIPLEX 7060 MT DELL oraz oświadczenie dystrybutora sprzętu IT VOL Sp. z o.o. Sp. k.,

wszystkie na okoliczność, że w modelu zaoferowanym przez PGZ standardowa moc zasilacza

to 260 W. Przedstawiono również wyciąg ze strony internetowej, zawierający „przykładowe

zasilacze DELL i ich moce”, tym niemniej brak złożenia tłumaczenia dowodu powoduje, że

został on przez Izbę pominięty (§ 19 ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów

z 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań).

Skład rozpoznający spór stwierdził, że w dokumentacji postępowania wymagano

zasilacza o mocy ciągłej i żaden z dowodów odwołującego nie wskazuje, że moc ciągła

zasilacza konsorcjum PGZ do komputera OPTIPLEX 7060 MT DELL jest niezgodna

z wymaganiami SIWZ. We wszystkich dowodach występuje pojęcie „mocy zasilacza”, bez

wskazania, że jest to wymagany przez zamawiającego typ mocy, tj. moc ciągła.

Jak wyjaśniło konsorcjum PGZ, co Izba podziela, typy mocy urządzeń można opisać

jako moc ciągłą, czy moc szczytową (maksymalną). Okoliczność ta została potwierdzona

dowodem w postaci oświadczenia producenta DELL. Ponadto z dowodu wynika, że producent

w swoich katalogach wskazuje na typ mocy w postaci maksymalnej mocy szczytowej.

Dowody ze specyfikacji technicznych, złożone przez odwołującego, w ogóle nie

dotyczą typu mocy wymaganej przez zamawianego, oświadczenie dystrybutora VOL Sp. z o.o.

Sp. k. również nie wskazuje w swojej treści na typ mocy, zatem nie dotyczą one oferty

konsorcjum PGZ. Skład orzekający uznał zatem, że dowody odwołującego są nieprzydatne

69

dla rozstrzygnięcia, bowiem odwołujący w żaden sposób nie powiązał ich z wymaganiami

dokumentacji postępowania.

Odwołujący podnosił, że dowód konsorcjum PGZ – oświadczenie producenta DELL,

przygotowane dla danego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, zostało

złożone przez podmiot bezpośrednio zainteresowany wynikiem rozstrzygnięcia, czyli

sprzedażą swoich urządzeń, więc jest on mniej wiarygodny, niż ogólnodostępne specyfikacje

techniczne. Skład orzekający nie podzielił tego stanowiska. W ocenie Izby autentyczne

i niezakwestionowane oświadczenie producenta DELL udowadnia rzeczywistą cechę

produktu, jaką jest moc ciągła zasilacza urządzenia konsorcjum PGZ i Izba nie znalazła

podstaw, aby nie dać mu wiary. W istocie informacja od producenta, złożona bezpośrednio

kontrahentowi i mogąca stanowić ewentualną podstawę do przyszłych roszczeń, jest

dowodem znacznie bardziej wiarygodnymi, niż karty katalogowe pochodzące z internetu.

Ponadto, jak już wcześniej zaznaczono, specyfikacje techniczne odwołującego w ogóle nie

dotyczą mocy ciągłej, zatem nie ma tu żadnej sprzeczności.

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła zatem, że odwołujący nie wykazał, aby

urządzenie zaoferowane przez konsorcjum PGZ posiadało nieprawidłową moc ciągłą

zasilacza, zatem nie potwierdził się zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt

2 p.z.p. i jako bezpodstawny został on przez Izbę oddalony.

Krajowa Izba Odwoławcza, w przedmiocie zarzutów postawionych w lit. B pkt 1, 2 i 3

petitum odwołania – nieprawidłowego odrzucenia oferty odwołującego z postępowania, w tym:

naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 1 p.z.p., z powodu

błędnej oceny, że treść oferty odwołującego jest niezgodna z treścią SIWZ, naruszania przez

zamawiającego art. 65 § 1 k.c. w zw. z art. 14 p.z.p., poprzez błędną wykładnie oświadczenie

woli odwołującego, zawartego w ofercie i błędną wykładnie SIWZ, co w konsekwencji

spowodowało przyjęcie, że oferta jest niezgodna z SIWZ, naruszenia przez zamawiającego

art. 90 ust. 1 – 3 p.z.p. i art. 87 ust. 1 w zw. z art. 89 ust. 1 p.z.p. oraz art. 7 ust. 1 p.z.p.,

poprzez bezprawne przyjęcie, że wyjaśnienia odwołującego mające na celu wykazanie

podstaw kalkulacji ceny i składane po terminie składania ofert mogą stanowić podstawę

odrzucenia oferty na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 p.z.p. w oparciu o informacje nie wymagane

w SIWZ na etapie składania ofert, a dopiero na etapie realizacji umowy oraz nie żądane od

innych wykonawców i nie stanowiące wiążącej oferty odwołującego, co skutkowało

bezprawnym odrzuceniem oferty odwołującego oraz rażącym naruszeniem zasady uczciwej

konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości oraz proporcjonalności oraz

prowadzenie postępowania wyjaśniającego w złej wierze, polegające na celowym,

wielokrotnym wzywaniu odwołującego do potwierdzenia nie wymaganych treścią SIWZ

okoliczności, pod pozorem wyjaśniania podstaw kalkulacji ceny oraz bez sprecyzowania

70

rzeczywistego celu wyjaśnień, podstaw wątpliwości, w tym własnej interpretacji

zamawiającego wyjaśnień i postanowień SIWZ, co wprowadziło w błąd odwołującego,

działającego w dobrej wierze, co do motywów i celu postępowania wyjaśniającego –

stwierdziła jak niżej.

Skład rozpoznający odwołanie, w oparciu o zakreślone we wcześniejszej części

uzasadnienia akta sprawy odwoławczej, ustalił następujące okoliczności w zakresie istotnym

dla rozstrzygnięcia:

1. Pismem z 26.11.2018 r. zamawiający wezwał odwołującego do złożenia wyjaśnień

sposobu kalkulacji ceny, na podstawie art. 90 ust. 1 p.z.p., w tym str. 2 – 4 wezwania

zawiera żądanie wskazania opisu zastosowanych rozwiązań technologicznych.

2. Na powyższe wezwanie, odwołujący odpowiedział pismem z 12.12.2018 r., które

zostało zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa.

Wyjaśnienia „dotyczące elementów oferty złożonej w postępowaniu przez wykonawcę,

mające wpływ na wysokość zaoferowanej ceny”, zgodnie z ich treścią, zostały złożone

przez wykonawcę na podstawie art. 90 ust. 1 p.z.p.

3. Pismem z 15.01.2019 r. zamawiający wezwał odwołującego, na podstawie art. 90 ust.

1 p.z.p. oraz art. 87 ust. 1 p.z.p. do złożenia wyjaśnień, w tym dowodów, dotyczących

elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny oraz dotyczących treści złożonej

oferty. Na str. 3 wezwania zamawiający wskazał:

„W odniesieniu do treści złożonej oferty wskazujących zgodność oferowanych wyrobów

z wymaganiami SIWZ:

4. W odniesieniu do zapisów wyjaśnień na str. 20 ujętych w tabeli 1 pkt 7 na str.

19, proszę o potwierdzanie zastosowania przez wykonawcę makiet do ppkt

„SPIKE-LR”, GROM, RPG-7W i MK-19. Jednocześnie proszę o przedstawienie

kalkulacji cenowego wykonania każdego wyrobu, wymienionego w pkt 7 tabeli

1 (na zasadach określonych w akapicie 3 pisma).

5. W odniesieniu do zapisów wyjaśnień na str. 33 proszę o wyszczególnienie

środków łączności z podziałem dla każdej lokalizacji LSS i KSSPW

z przedstawieniem pięciu odrębnych kalkulacji cenowych (osobno dla każdej

lokalizacji), na zasadach określonych w akapicie 3 pisma. W przedmiotowych

kalkulacjach należy uwzględnić informacje wskazane w ostatnim akapicie pkt

8.1 na str. 35 wyjaśnień”.

4. Na powyższe wezwanie, odwołujący odpowiedział pismem z 30.01.2019 r., które

zostało zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa.

Wyjaśnienia „dotyczące elementów mających wpływ na wysokość ceny oraz dotyczące

treści złożonej oferty”, zgodnie z ich treścią, zostały złożone przez wykonawcę na

podstawie art. 90 ust. 1 p.z.p. i art. 87 ust. 1 p.z.p.

71

5. Pismem z 05.02.2019 r. zamawiający wezwał odwołującego, na podstawie art. 87 ust.

1 p.z.p., „do złożenia wyjaśnień treści złożonej oferty wskazujących zgodność

oferowanych przedmiotów z wymaganiami SIWZ:

1. W odniesieniu do zapisów wyjaśnień ze str. 19, przesłanych do zamawiającego

pismem z dnia 30.01.2019 r., proszę o wykazanie spełnienia wymagań pkt

7.12.6 WZTT (KSSPW) oraz pkt 7.7.10 (LSS) dotyczących instalacji urządzeń

symulacyjnych do uzbrojenia:

a) ppk SPIKE-LR (dot. KSSPW),

b) RPG-7W z PCS-5 (dot. KSSPW i LSS),

c) 40 mm granatnika automatycznego MK-19 MOD.3 (dot. KSSPW i LSS),

d) przenośny przeciwlotniczy zestaw rakietowy GROM (dot. KSSPW).

2. W odniesieniu do zapisów wyjaśnień na str. 19, przesłanych do zamawiającego

pismem z dnia 30.01.2019 r., proszę o wykazanie spełnienia wymagań pkt

7.2.6 WZTT (KSSPW) oraz pkt 7.2.5 WZTT (LSS), oddzielnie dla każdej lokalizacji

dotyczących:

a) liczby masztów stacjonarnych,

b) liczby masztów mobilnych.”

6. Na powyższe wezwanie odwołujący odpowiedział pismem z 14.02.2019 r., które

zostało zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa.

Wyjaśnienia „wykazujące zgodność oferowanych wyrobów z wymaganiami SIWZ”,

zgodnie z ich treścią, zostały złożone przez wykonawcę na podstawie art. 87 ust.

1 p.z.p.

7. Zawiadomieniem z 06.07.2019 r. zamawiający poinformował odwołującego, że

odrzuca jego ofertę, jako niezgodną z treścią SIWZ (str. 4 – 7 zawiadomienia).

Izba stwierdziła, że nie potwierdziło się w materiale procesowym, aby zamawiający

prowadził wadliwe postępowanie wyjaśniające co do oferty odwołującego. Nie potwierdziło się

również, aby tylko odwołujący był wzywany do wyjaśnień treści oferty w spornym zakresie, czy

żeby były one przeprowadzone przez zamawiającego z naruszeniem art. 7 ust. 1 p.z.p.

Odwołujący złożył wyjaśnienia sposobu kalkulacji ceny z których wynikła wątpliwość

zamawiającego, co do spełnienia wymagań dokumentacji postępowania, zatem w tym

przedmiocie kontynuowano postępowanie wyjaśniające (vide pkt 3 – 6 okoliczności istotnych

dla rozstrzygnięcia).

Odwołujący pomija, iż wezwanie zamawiającego z 26.11.2018 r. co do sposobu

kalkulacji ceny i co do zaoferowanych w ofercie rozwiązań (vide pkt 1 okoliczności istotnych

dla rozstrzygnięcia) zostało skierowane – w tej samej treści, jak do odwołującego – również

do wykonawcy Saab i konsorcjum Cubic. Przedsiębiorcy odpowiadali dokładnie na te same

72

wezwanie, w przedmiocie ceny i zaoferowanych w ofercie rozwiązań i w zależności od treści

odpowiedzi zamawiający kontynuował, lub nie kontynuował, postępowania wyjaśniającego

w danym zakresie, powodującym, lub nie powodującym dalszych wątpliwości.

Szczegółowe postępowanie wyjaśniające było prowadzone przez zamawiającego:

– co do oferty konsorcjum Cubic – w tym m.in. w przedmiocie oferowanych masztów, co

zostało spowodowane treścią wyjaśnień wykonawcy, złożonych na wezwanie z 26.11.2018 r.,

z tymże w wyniku kolejnych wyjaśnień wykonawcy potwierdzonym zostało, że wykonawca

oferuje maszty zgodnie z SIWZ i dalsze wzywanie w tym zakresie nie było potrzebne,

– co do oferty konsorcjum wykonawcy Saab – w tym m.in. w przedmiocie możliwości

oferowania replik w ofercie, co zostało spowodowane treścią wyjaśnień wykonawcy, złożonych

na wezwanie z 26.11.2018 r., z tymże w wyniku kolejnych wyjaśnień wykonawcy

potwierdzonym zostało, że wykonawca nie oferuje replik i dalsze wzywanie w tym zakresie nie

było konieczne,

– co do oferty Rheinmetall Electronics GmbH – również w przedmiocie możliwości oferowania

replik w ofercie, spowodowane treścią wyjaśnień wykonawcy, tym niemniej w wyniku kolejnych

wyjaśnień potwierdzonym zostało, że wykonawca nie oferuje replik i dalsze wzywanie w tym

zakresie nie było potrzebne.

Izba ustaliła dalej, że również konsorcjum PZG było kilkukrotnie wzywane przez

zamawiającego do złożenia wyjaśnień treści oferty. Rekapitulując, każdy z przedsiębiorców,

którzy złożyli oferty, składał wyjaśnienia ich treści.

Zamawiający nie wyjaśniał w sposób szczegółowy oświadczeń wykonawcy, kiedy

wykonawca nie wskazał okoliczności powodujących możliwość zaoferowania rozwiązań

nieodpowiadających dokumentacji postępowania. Nie znalazło zatem żadnego potwierdzenia

w materiale dowodowym stanowisko odwołującego, że weryfikacja rozwiązań technicznych

nie była dokonywana przez zamawiającego na etapie oceny ofert, kiedy dokonywano tego

w formularzu ofertowym (patrz np. pkt 13 formularza), jak i w toku badania i oceny ofert. Za to

potwierdziło się, że odwołujący przedstawił okoliczności faktyczne w sposób wybiórczy,

pomijając fakty, które są istotne, ale dla niego niekorzystne, lub przedstawił je w niezwykle

subiektywny sposób. Takie działanie zasługuje na krytykę.

Izba nie dała wiary twierdzeniom odwołującego, że „dopiero z treści uzasadnienia

odrzucenia oferty dowiedział się jakie były rzeczywiste motywy i cel prowadzonej

korespondencji”. Przedsiębiorcy, którzy składają wyjaśnienia treści oferty i wskazują, że

dokonują tego na kanwie art. 87 ust. 1 p.z.p. (patrz treść wyjaśnień odwołującego

z 30.01.2019 r. i treść wyjaśnień odwołującego z 14.02.2019 r., gdzie wykonawca ten wskazał,

że „przedstawiamy wyjaśnienia treści oferty wykazujące zgodność oferowanych wyrobów

z wymaganiami SIWZ”), powinni zdawać sobie sprawę z ważkich konsekwencji swoich

oświadczeń, dotyczących dokonania wyjaśnienia treści złożonej oferty.

73

Skład orzekający stwierdził również, że stanowisko odwołującego, że można

konwalidować jego oświadczenia o tym co zaoferował w złożonej ofercie, niezgodnie z treścią

SIWZ – bowiem „informacje te będą wymagane dopiero w projekcie wykonawczym (§ 8 wzoru

umowy) na etapie spełnienia świadczenia i będą przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami,

a wcześniejsze przekazanie ich może być rozpatrywane co najwyżej jako koncepcja, wstępnie

planowany sposób realizacji umowy, w zakresie dwóch drobnych, niekluczowych aspektów

technicznych” – jest sprzeczne z dokumentacją postępowania. Takie tezy całkowicie pomijają

wymagania opisu przedmiotu zamówienia i są na kanwie SIWZ nieuprawnione.

Umknęło również uwadze odwołującego, że § 8 istotnych postanowień umowy stanowi,

iż projekt wykonawczy ma przedstawiać „koncepcję użytkowania symulatorów”, nie jest zatem

prawdą, że dopiero na etapie wykonania umowy, tj. podczas tworzenia projektu

wykonawczego, miałyby być sprecyzowane, czy uzgadniane elementy przedmiotu

zamówienia dotyczące ilości masztów stacjonarnych, czy sposobu montowania urządzeń na

uzbrojeniu. Projekt wykonawczy stanowi rozwinięcie wykonania szczegółowych wymagań

zamawiającego, określonych w WZTT, ale nie powoduje ich zastąpienia. Zatem oferta

odwołującego, niezgodna z WZTT nie może zostać sanowana w projekcie wykonawczym.

Oświadczenie o zawarciu w ofercie większej liczby masztów stacjonarnych niż wymagane

przez zamawiającego, jak również o użyciu replik (makiet), powoduje fundamentalną

sprzeczność rozwiązań oferowanych przez odwołującego z rozwiązaniami opisanym

i wymaganym przez zamawiającego w dokumentacji postępowania.

Przechodząc do poszczególnych aspektów niezgodności treści oferty odwołującego

z treścią SIWZ, Izba wskazuje, że ilość masztów stacjonarnych (wyłącznie jeden maszt)

w sposób jednoznaczny został określony w szczegółowym opisie przedmiotu zamówienia

w SIWZ i potwierdzany w ofercie i nie jest to elementem koncepcji czy negocjacji, jak w sposób

bezpodstawny usiłował insynuować odwołujący.

Zgodnie z dokumentacją postępowania zamawiający wskazał jakich masztów, o jakich

wymaganiach i w jakich ilościach wymaga. Co istotne dla sporu w pkt 7.2.5 WZTT dla LSS

i w pkt 7.2.6 WZTT dla KSSPW dot. sprzętu teleinformatycznego i radiowego w sposób

jednoznaczny określono wymagania w przedmiocie masztów stacjonarnych, tj.:

1. pkt 7.2.6 WZTT dla KSSPW sprzęt teleinformatyczny i radiowy „Wymaga się instalacji

tylko jednego masztu stacjonarnego o maksymalnej wysokości do 50 m (tj. rejonie,

w którym prowadzona jest działalność ogniowa) w okolicy budynku przeznaczonego

dla ZKC)”,

2. pkt 7.2.5 WZTT dla LSS sprzęt teleinformatyczny i radiowy „W przypadku rozwiązania

w układzie masztów stacjonarnych i mobilnych wymaga się rozstawienia tylko jednego

masztu stacjonarnego o maksymalnej wysokości:

74

– 50 m na OSPWL Żegań (przy budynku kierownika obiektu na strzelnicy bojowej

czołgów w m. Świętoszków lub przy budynku kierownika obiektu PCT wzgórze

prezydenckie w m. Świętoszów lub przy budynku kierownika obiektu PCT „Joanna”

w m. Żagań),

– 50 m na OSPWL Wędrzyn (strzelnica wozów bojowych/prawa/do 300 metrów od

budynku obsługi strzelnicy lub pas ćwiczeń taktycznych w odległości 300 metrów od

budynku obsługi pasa taktycznego),

– 20 m na OSPWL Orzysz (100 m wokół budynku kierownika obiektu strzelnicy bojowej

piechoty Bemowo Piskie lub 100 m wokół budynku kierownika obiektu strzelnicy

bojowej piechoty Gaudynek lub 100 m wokół budynku kierownika obiektu PCT),

– 50 m na OSPWL Nowa Dębna (strzelnica wozów bojowych lub Plan Ćwiczeń

Taktycznych – II kierunek/przy drodze/lub strzelnica Piechoty „Bojanów”);

Wymagania te zostały wskazane również przez zamawiającego w formularzu

ofertowym w pkt 13 – pozycja 4 dla LSS i pozycja 4 dla KSSPW.

W zakresie szczegółowych wymagań zamawiającego dla masztów weryfikacja

zobowiązania wykonawcy następowała w pkt 13 złożonego formularza ofertowego, gdzie

odwołujący wskazał, że spełnia wymagania:

a) WZTT dla KSSPW systemu teleinformatycznego oraz radiowego (7.2.6 w zakresie

masztów) w poz. 4 formularza – str. 7 oferty konsorcjum Elbit,

b) WZTT dla LSS systemu teleinformatycznego oraz radiowego (7.2.5 w przedmiocie

masztów) w poz. 4 – str. 10 i 11 oferty konsorcjum Elbit.

Tym niemiej oświadczenie odwołującego, że spełnia powyższe wymagania nie

potwierdziły się w toku postępowania wyjaśniającego, prowadzonego przez zamawiającego.

W wyjaśnieniach z 14.12.2018 r. odwołujący na str. 33 pkt 8.1 lit. c i d wskazał ile i jakie

maszty oferuje, była to odpowiedź na pkt 8 wezwania do złożenia wyjaśnień z 26.11.2018 r.,

co do kalkulacji cenowej przyjętej w ofercie, w zakresie środków łączności bezprzewodowej,

zaoferowanych w ramach KSSPW i LSS. Wyjaśnienia wskazują, że liczba masztów

stacjonarnych najprawdopodobniej jest niezgoda z SIWZ. Brak jest również wyceny masztów.

Zamawiający pismem z 15.01.2019 r. wezwał wykonawcę (art. 90 ust. 1 i art. 87 ust.

1 p.z.p.), aby w odniesieniu do ww. str. 33 wyszczególnił środki łączności, dla każdej lokalizacji

LSS i KSSPW, z przedstawieniem pięciu odrębnych kalkulacji cenowych, osobno dla każdej

lokalizacji. W wyjaśnieniach z 30.01.2019 r. na str. 19 pkt 8 odwołujący wskazał, że środki

łączności szczegółowo wskazano w załączniku nr 1 do wyjaśnień w postaci tabeli

szczegółowej (poz. 70-115 i 233-256). Treść tam zawarta wskazuje, że liczba masztów

stacjonarnych jest niezgoda z SIWZ.

Zamawiający pismem z 05.02.2019 r. poprosił o wykazanie spełnienia wymagań pkt

7.2.6 WZTT dla KSSPW i pkt 7.2.5 WZTT dla LSS, oddzielnie dla każdej lokalizacji, co do

75

liczby masztów stacjonarnych i mobilnych. Z wyjaśnień z 14.02.2019 r. str. 4 – 5 (ad.

2 wezwania) wynika, że liczba masztów stacjonarnych jest niezgoda z SIWZ, co ma też

odzwierciedlenie na str. 7 – 10 wyjaśnień.

Zatem w wyniku udzielonych wyjaśnień kilkukrotnie i konsekwentnie wskazywano, że

wymaganie opisu przedmiotu zamówienia z pkt 7.2.6 WZTT dla KSSPW i z pkt 7.2.5 WZTT

dla LSS w przedmiocie rozstawienia tylko jednego masztu stacjonarnego, dla danego ośrodka

szkolenia poligonowego wojsk lądowych, nie zostało w ofercie spełnione.

Ponadto odwołujący podnosił, że według niego zwrot „wymaga się rozstawienia tylko

jednego masztu stacjonarnego” można odczytywać inaczej, jako obowiązek postawienia

minimum jednego masztu w określonej lokalizacji. Taka wybiórcza „wykładnia” wymagań

zamawiającego jest nieuprawniona i brak jest w omawianej treści dokumentacji jakichkolwiek

podstaw do jej przyjęcia.

Po pierwsze, w ocenie składu orzekającego, odwołujący feruje interpretację

wymagania zamawiającego z całkowitym pominięciem kontekstu w jakim został użyty.

Rezultatem wykładni treści „wymaga się rozstawienia tylko jednego masztu stacjonarnego”,

z wykorzystaniem prawidłowego znaczenia tworzących go wyrazów, na kanwie dokumentacji

postępowania – w szczególności zaś prawidłowego znaczenia wyrazu „tylko” – może być

jedynie przyjęcie, że intencją zamawiającego było zastrzeżenie możliwości posadowienia nie

więcej niż jednego masztu stacjonarnego. Z uwagi bowiem na znaczenie wyrazu „tylko”

określenie „tylko jeden maszt” nie pozwala na zinterpretowanie go jako „co najmniej jeden

maszt”, czy „minimalnie jeden maszt”. Odwołujący wskazał na jedno z kilku znaczeń wyrażenia

„tylko”, które zgodnie z regułami języka polskiego może być stosowane jedynie w zupełnie

innym kontekście, niż ten wynikający z SIWZ.

Po wtóre, z treści dokumentacji wynika, że wyrażenie „wymaga się rozstawienia tylko

jednego masztu stacjonarnego” posiada charakter jednoznaczny i niebudzący wątpliwości

u przeciętnego odbiorcy, do którego zostało skierowane. Nie ma tu więc mowy o jakichkolwiek

obiektywnych wątpliwościach czy niejasności tej treści, która mogłaby być interpretowana na

korzyść odwołującego.

Po trzecie, zamawiający wskazał konkretne lokalizacje, gdzie maszt stacjonarny należy

postawić – patrz treść pkt 7.2.6 WZTT dla KSSPW i pkt 7.2.5 WZTT dla LSS, zacytowane

przez Izbę powyżej. Dla masztu stacjonarnego z pkt 7.2.6 WZTT KSSPW wskazana została

wyłącznie jedna lokalizacja.

Po czwarte, wymaganie postawienia wyłącznie jednego masztu w danej lokalizacji

wynika z mapek poligonu zamawiającego, stanowiących część dokumentacji postępowania.

Po piąte, odwołujący przekonywał, że ferowane przez niego rozumienie wymagania

zamawiającego to sposób „racjonalny i rozsądny”. Kiedy maszty stacjonarne powodują istotne

ograniczenia na poligonie i dąży się do minimalizacji ilości masztów stacjonarnych, co

76

wykazało konsorcjum PGZ, dowodem w postaci pisma z 01.08.2019 r. Ponadto postawienie

większej ilości masztów stacjonarnych (niż wymagany jeden), jest nie tylko sprzeczne z SIWZ,

ale także znacząco mniej korzystne dla zamawiającego i niecelowe z powodów

funkcjonalnych, zatem nie jest ani racjonalne, ani rozsądne i odwołujący nie wykazał

okoliczności przeciwnej. Skład orzekający podzielił w tym zakresie również stanowisko

konsorcjum PZG i wykonawcy Saab, wskazane w pismach procesowych wykonawców.

Każdy z wyżej wskazanych argumentów samoistnie i niezależnie skutkuje brakiem

możliwości zaakceptowania „wykładni” odwołującego i sam w sobie dyskwalifikuje stanowisko

odwołującego – wszystkie razem natomiast czynią je nieuzasadnionym aktem pustej polemiki

z zamawiającym, bez żadnego realnego uzasadnienia.

Skład orzekający wskazuje również, że „dowód” złożony przez odwołującego, w postaci

oświadczenia z 01.08.2019 r. złożonego przez jednego z członków konsorcjum odwołującego,

na okoliczność, że producent systemów Elbit Systems stosuje takie same urządzenia

transmisyjne na masztach mobilnych i stacjonarnych, stanowi stanowisko własne strony, która

jest zainteresowana uzyskaniem korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia.

Krajowa Izba Odwoławcza, w przedmiocie kolejnego z aspektów niezgodności treści

oferty odwołującego z treścią SIWZ, wskazuje, że w toku wyjaśnień zamawiający pozyskał

wiedzę, że odwołujący oferuje makiety broni. Potwierdzono to trzykrotnie, w wyjaśnieniach

składanych na każde wezwanie zamawiającego (vide pkt 1 – 6 okoliczności istotnych dla

rozstrzygnięcia).

Zamawiający w szczegółowym opisie zamówienia dla: ppk SPIKE-LR (KSSPW), RPG-

7W z PCS-5 (KSSPW i LSS), 40 mm granatnika automatycznego MK-19 MOD.3 (KSSPW

i LSS) i przenośnego przeciwlotniczego zestawu rakietowy GROM (KSSPW), wymagał:

1. w pkt 7.12.6 WZTT dla KSSPW, iż „Urządzenia KSSPW powinny być montowane do

nw. uzbrojenia i oddziaływać na uczestników szkolenia wg technologii wskazanej

w załączniku nr 1”,

2. w pkt 7.7.10 WZTT dla LSS wymagano „Urządzenia LSS (wykonane według

technologii zdefiniowanej w zał. nr 1) powinny być instalowane do broni indywidualnej

żołnierzy, która będzie wykorzystywana podczas ćwiczeń (…)”.

Zamawiający zatem w sposób jednoznaczny wykluczył możliwość stosowania makiet,

replik lub innych rozwiązań imitujących wymagane uzbrojenie. Zgodnie z pkt 7.12.6 WZTT dla

KSSPW i pkt 7.7.10 WZTT dla LSS, elementy KSSPW i LSS mają być montowane

(integrowane) do wskazanego uzbrojenia zamawiającego.

Izba podzieliła stanowisko wykonawcy Saab i konsorcjum PGZ, że na kanwie SIWZ,

nie można oferować urządzeń, które imitują broń, nawet jeżeli taka makieta, może być

używana w ten sam sposób co rzeczywista broń i posiada parametry oraz wagę zbliżoną do

rzeczywistego uzbrojenia. Innymi słowy, makieta (replika, atrapa, rozwiązanie imitujące) jest

77

bronią zastępczą. Żołnierz nie wnosi własnej broni na miejsce szkolenia, zamiast tego

otrzymuje dedykowaną broń treningową, która przypomina broń prawdziwą, ale zbudowaną

dla potrzeb szkoleniowych. Natomiast zamawiający wskazał wymóg montowania urządzeń do

uzbrojenia zamawiającego, którego na czas szkolenia pozbawia się możliwości oddania

strzału bojowego.

Należy także zaznaczyć, że zamawiający w niektórych przypadkach dopuścił

stosowanie makiet – w pkt 5 tabeli WZTT dla KSSPW wskazano „symulator powinien być

instalowany w imitacji nw. środka bojowego i materiałowego”, zatem możliwość taka, kiedy

została przez zamawiającego dopuszczona, wynikała bezpośrednio i jednoznacznie z SIWZ.

Nie było spornym, że przedsiębiorcy, którzy złożyli oferty w postępowaniu, posiadają

w swojej ofercie symulatory wbudowane w zastępczą broń szkoleniową, czyli repliki (makiety,

atrapy) oraz symulatory montowane na uzbrojeniu. Jedynie dodatkowo potwierdził to wydruk

złożony przez konsorcjum PGZ, dotyczący repliki RPG-7. Dalej skład orzekający podkreśla,

że oferty zostały złożone przez wykonawców prowadzących zawodową działalność sprzedaży

na rynku obronności. Odwołujący jest profesjonalistą, działającym na rynku elektroniki

obronnej. Ze względu zatem na okoliczności zamówienia trudno podzielić stanowisko

odwołującego, że brak uszczegółowienia w SIWZ wyrażenia „makieta”, którym posługuje się

odwołujący w swoich wyjaśnieniach, powoduje, że zamawiający w sposób nieuprawniony

interpretuje jego wyjaśnienia jako oferowanie replik broni. Izba wskazuje, że w wyjaśnieniach

odwołującego z 30.01.2019 r. na str. 19, w pierwszym akapicie odwołujący wskazuje co

rozumie pod pojęciem makieta i jest to tożsame z rozumieniem makiety, jako repliki czy atrapy,

na które wskazał wykonawca Saab i konsorcjum PGZ.

Ponadto wskazane wyjaśnienia odwołującego z 30.01.2019 r. na str. 19 jednoznacznie

wykluczają, aby odwołujący chciał montować urządzenia na uzbrojeniu zamawiającego.

Zostało to drugi raz potwierdzone przez odwołującego na str. 2 – 4 wyjaśnień z 14.02.2019 r.

(ad. 1 wezwania lit. a – d), które wprost wskazują na zaoferowanie przez konsorcjum Elbit

zabronionych przez zamawiającego urządzeń imitujących rzeczywistą broń. W szczególności

warto zauważyć, że na str. 4 lit. d. wyjaśnień z 14.02.2019 r. używa się określenia replika.

Izba stwierdziła, że poczynione wyłącznie na potrzeby postępowania odwoławczego

ferowane przez stronę rzekome rozumienie pojęcia „makieta” – jako konieczne połączenie

polegające na adaptacji jednego z elementów broni, umożliwiające odpowiednią integrację

uzbrojenia indywidualnego żołnierza z nadajnikiem – nie ma nic wspólnego z wyjaśnieniami

treści oferty w postępowaniu i odwołujący nie udowodnił okoliczności przeciwnej.

Nie sposób zgodzić się ze wskazywanym przez odwołującego rozumieniem wyrażenia

„makieta” nie tylko w nomenklaturze przedsiębiorców działających na rynku obronności, ale

także na kanwie potocznego rozumienia tego wyrażenia. Makieta według słownika języka

polskiego PWN, w pojęciu mogącym mieć zastosowanie w sprawie, to model czegoś

78

wykonany w zmniejszonej skali, czy fragment dekoracji teatralnej lub filmowej imitujący

autentyczny przedmiot lub budowlę. Zatem istotną cechą makiety jest element imitacji

prawdziwego przedmiotu. Również kolokwialne znaczenie tego słowa kładzie nacisk na tę

cechę. W świetle powyższego, interpretacja odwołującego jest oderwana również od

znaczenia tego słowa w kontekście potocznym.

Izba stwierdziła, że potwierdziło się, iż odwołujący nie spełnia omawianych wymagań

zamawiającego z pkt 7.12.6 WZTT dla KSSPW i pkt 7.7.10 WZTT dla LSS i oferuje w spornym

zakresie repliki broni. Rozwiązania odwołującego są niezgodne z SIWZ, bowiem nie są

instalowane na broni indywidualnej żołnierzy, ale na jej makietach, kiedy repliki funkcjonalności

broni nie posiadają i nie mogą być za taką broń uznane. Zatem zamawiający w sposób

prawidłowy odrzucił ofertę odwołującego.

Izba wskazuje również, że „dowód” złożony przez odwołującego, objęty tajemnicą

przedsiębiorstwa, na okoliczność w jaki sposób firma RUAG integruje systemy symulacyjne

z prawdziwa bronią, stanowi stanowisko własne strony, która jest zainteresowana uzyskaniem

korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia.

W konsekwencji powyższego Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że odwołujący nie

wykazał, aby zarzuty postawione w lit. B pkt 1, 2 i 3 petitum odwołania miały uzasadnione

podstawy i jako takie zostały one przez skład orzekający oddalone.

Krajowa Izba Odwoławcza, w przedmiocie zarzutu postawionego w lit. B pkt 4 petitum

odwołania – zarzutu postawionego na wypadek uznania, że treść oferty odwołującego jest

niezgodna z treścią SIWZ, naruszenia przez zamawiającego art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p., poprzez

bezprawne zaniechanie poprawienia w ofercie odwołującego innych omyłek polegających na

niezgodności treści oferty z SIWZ, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty, w zakresie

sposobu spełnienia wymagań z pkt 7.12.6 WZTT dla KSSPW, pkt 7.7.10 WZTT dla LSS oraz

pkt 7.2.5 WZTT dla LLS, względnie zaniechania wezwania do wyjaśnień w trybie art. 87 ust.

1 p.z.p. – wskazuje co następuje.

W ocenie Izby wady oferty konsorcjum Elbit, omówione w rozpoznaniu zarzutów

postawionych w lit. B pkt 1, 2 i 3 petitum odwołania, w zakresie zaoferowania zamawiającemu

niezgodnego z dokumentacją postępowania przedmiotu zamówienia, co do zaoferowania

nieprawidłowej liczby masztów stacjonarnych i replik broni, nie kwalifikują się do uznania ich

za omyłki. Skład orzekający zauważa, że nie wskazano Izbie żadnej argumentacji, że po

pierwsze są to niezamierzone błędy wykonawcy, czy niejednoznaczna, niejasna treść oferty,

ale w niej zawarta, która mogłyby kwalifikować się jako omyłka. Zaś po wtóre postępowanie

wyjaśniające, prowadzone przez zamawiającego, jednoznacznie wykazało, że odwołujący

kilkukrotnie oświadczał, że jego oferta w sferze merytorycznej jest niezgodna z wymaganiami

dokumentacji postępowania. Prowadzenie ponownego postępowania wyjaśniającego,

79

w zakresie treści oferty konsorcjum Elbit byłoby niedopuszczalne, bowiem prowadziłoby do

obejścia prawa. Nadto nie wykazano podnoszonego w zarzucie zaniechania wezwania do

wyjaśnień w trybie art. 87 ust. 1 p.z.p., czy prowadzenia przez zamawiającego wadliwego

postępowania na kanwie tej normy.

Izba stwierdziła także, że w ustalonym stanie rzeczy działanie wykonawcy, polegające

na kilkukrotnym oświadczeniu, że nie spełnia wymogów SIWZ, nie może zostać sanowane,

jako omyłka określona w art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p. z powodu rodzaju, charakteru i skali wad

oferty. Mając na uwadze indywidualne okoliczności rozpoznawanego sporu i zgromadzony

materiał procesowy, Izba stwierdziła, że nie ma podstaw do przyjęcia, aby uprawnionym była

próba konwalidowania wady oferty konsorcjum Elbit w trybie poprawy innych omyłek. W ocenie

składu orzekającego stanowisko odwołującego, o możliwości podjęcia próby naprawienia wad

oferty w trybie art. 87 ust. 2 pkt 3 p.z.p., jest sprzeczne z istotą komentowanej regulacji i godzi

w jej utrwalone i szeroko poparte orzecznictwem unijnym i krajowym brzmienie.

Skład orzekający stwierdził zatem, że nie udowodniono, aby zarzut postawiony w lit.

B pkt 4 petitum odwołania miał uzasadnione podstawy.

Krajowa Izba Odwoławcza wskazuje ponadto, że dowody przedłożone przez strony

w postaci wyciągów z wykazu standardów MON oraz korespondencji prowadzonej w toku

postępowania, już się ex lege w aktach sprawy znajdowały (§ 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa

Rady Ministrów z 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu przy rozpoznawaniu odwołań).

Na podstawie art. 192 ust. 1 p.z.p., orzeczono jak w sentencji. Zgodnie bowiem

z treścią art. 192 ust. 2 p.z.p. Izba uwzględnia odwołanie, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów

ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie

zamówienia. Potwierdzenie części zarzutów wskazanych w obu odwołaniach powoduje, iż

w przedmiotowym stanie faktycznym została wypełniona hipoteza normy prawnej wyrażonej

w art. 192 ust. 2 p.z.p.

Skład orzekający wskazuje również, iż w sprawie o sygn. akt KIO 1383/19, zgodnie

z sentencją, przegrywającym jest wykonawca Saab, który zgłosił przystąpienie po stronie

zamawiającego i wniósł sprzeciw, wobec uwzględnienia odwołania w stosunku co do jego

oferty. W sprawie o sygn. akt KIO 1396/19 przegrywającym jest odwołujący, którego Izba

obciążyła 2/3 części kosztów postępowania odwoławczego. Przegrywającym jest również

wykonawca Saab, który zgłosił przystąpienie po stronie zamawiającego i wniósł sprzeciw,

wobec uwzględnienia odwołania w stosunku co do jego oferty i oferty odwołującego, zatem

Izba obciążyła go 1/3 części kosztów postępowania, tj. kwotą w wysokości 6200,00 zł, na którą

złożył się wpis w wysokości 5000,00 zł i kosztami wynagrodzenia pełnomocnika odwołującego

w wysokości 1200,00 zł.

80

Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcie o kosztach postępowania skład orzekający

wydał na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 p.z.p. oraz § 5 ust. 4 rozporządzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od

odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania

(Dz.U. Nr 41 poz. 238), obciążając strony i przystępujących kosztami, zgodnie z zasadą

odpowiedzialności za wynik postępowania odwoławczego.

Przewodniczący:

…………………………

Członkowie:

…………………………

…………………………

Podobne

UZP/ZO/0-3212/05

Sygn. akt UZP/ZO/0-3212/05 WYROK Zespołu Arbitrów z dnia 7 listopada 2005 r. Zespół Arbitrów w składzie: Przewodniczący Zespołu Arbitrów Katarzyna Teresa Setkowicz Arbitrzy: Ryszard Leszek Dąbrowski Grażyna Opalińska Protokolant Rafał Oksiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu...

UZP/ZO/0-520/06

Sygn. akt UZP/ZO/0-520/06 WYROK Zespołu Arbitrów z dnia 27 lutego 2006 r. Zespół Arbitrów w składzie: Przewodniczący Zespołu Arbitrów Agata Janina Mikołajczyk Arbitrzy: Krzysztof Błachut Leszek Jan Klepacki Protokolant Magdalena Pazura po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27.02.2006 r. w...

KIO 855/13

Sygn. akt KIO 855/13   1 WYROK z dnia 25 kwietnia 2013 r.   Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski   Protokolant: Paweł Nowosielski   po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby...

KIO 1713/12

  1   Sygn. akt: KIO 1713/12     WYROK z dnia 27 sierpnia 2012 r.     Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:     Przewodniczący: Ewa Rzońca   Protokolant: Paulina Nowicka     po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2012 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa...

KIO 1529/16

1 Sygn. akt: KIO 1529/16 WYROK z dnia 30 sierpnia 2016 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ewa Kisiel Protokolant: Krzysztof Wasilewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2016 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby...
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Zamknij