14-06-2019

KIO 988/19

1

Sygn. akt: KIO 988/19

WYROK

z dnia 14 czerwca 2019 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Magdalena Rams

Protokolant: Marcin Jakóbczyk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego

do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30 maja 2019 r. przez wykonawców wspólnie

ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum: Balzola Polska Sp. z o. o. z siedzibą

w Warszawie oraz Construcciones y Promociones Balzola S.A., Hiszpania,

w postępowaniu prowadzonym przez Gminę Miasto Szczecin,

przy udziale wykonawcy BUDIMEX S.A., z siedzibą w Warszawie oraz konsorcjum: Aldesa

Construcciones Polska Sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie i Aldesa Construcciones,

Hiszpania i Coalvi S.A., Hiszpania, zgłaszających swoje przystąpienia do postępowania

odwoławczego o sygn. akt: KIO 988/19 po stronie zamawiającego,

orzeka:

1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: (i) dokonanie unieważnienia

czynności wykluczenia z postępowania wykonawców wspólnie ubiegających się o

udzielenie zamówienia konsorcjum firm: Balzola Polska Sp. z o. o. z siedzibą w

Warszawie oraz Construcciones y Promociones Balzola S.A., Hiszpania, a w

konsekwencji unieważnienie czynności odrzucenia jego oferty; (ii) powtórzenie

czynności badania i oceny ofert.

2. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego Gminę Miasto Szczecin i :

2

2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20.000 zł 00 gr

(słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawców

wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum firm:

Balzola Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie oraz Construcciones y

Promociones Balzola S.A., Hiszpania tytułem wpisu od odwołania;

2.2. zasądza od zamawiającego Gminy Miasta Szczecin na rzecz wykonawców

wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum firm:

Balzola Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Warszawie oraz Construcciones y

Promociones Balzola S.A., Hiszpania kwotę 23 600 zł 00 gr (słownie:

dwadzieścia trzy tysięcy sześćset złotych zero groszy) stanowiącą uzasadnione

koszty strony poniesione z tytułu wpisu od odwołania i wynagrodzenia

pełnomocnika.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986 ze zm.) na niniejszy wyrok - w terminie 7 dni od dnia jego

doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do

Sądu Okręgowego w Szczecinie.

Przewodniczący:

………………….……………

3

Sygn. akt: KIO 988/19

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2019 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie

wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia konsorcjum firm: Warszawa,

Balzola Polska sp. z o.o., Construcciones y Promociones Balzola S.A., Hiszpania (dalej

„Odwołujący”) zarzucając zamawiającemu Gminie Miastu Szczecin(dalej „Zamawiający") w

postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadzone w trybie przetargu

nieograniczonego pn., „Budowa torowiska do nowej pętli tramwajowej Mierzyn (przy CH Ster)

w Szczecinie'1, numer sprawy BZP/126/18, ogłoszenie o zamówieniu opublikowane w Dz.U.

UE z 16.10.2018 nr 2018/S 199-449793 (dalej „Postępowanie”) naruszenie:

1) art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 8 ustawy Pzp oraz art. 7 ust. 1

ustawy Pzp oraz poprzez błędne uznanie, że Odwołujący podlega wykluczeniu z

Postępowania ponieważ w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki

zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności w wyniku zamierzonego

działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał

zamówienie dotyczące „Budowy trasy tramwajowej w ul. Hubskiej na odcinku od ul.

Glinianej do ul. Dyrekcyjnej we Wrocławiu" na podstawie umowy zawartej ze spółką

Inwestycje Wrocławskie sp. z o.o. oraz zamówienie dotyczące „Przebudowy trasy

tramwajowej w ul. Dąbrowskiego od ul. Botanicznej do ul. Żeromskiego wraz z

węzłem" na podstawie umowy zawartej ze spółką Poznańskie Inwestycje Miejskie

sp. z o.o. oraz mógł skorzystać z procedury określonej w przepisie art. 24 ust. 8

ustawy Pzp (self-cleaning) i przedstawić dowody w celu wykazania, że podjęte

przez niego środki są wystarczające do wykazania jego rzetelności, podczas gdy

przywołane przez Zamawiającego okoliczności związane z realizacją ww. umów

nie wypełniają znamion art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp, a tym samym wobec

Odwołującego nie zachodzą podstawy wykluczenia ani obowiązek

przeprowadzenia procedury opisanej w art. 24 ust. 8 ustawy Pzp;

2) art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 8 ustawy Pzp oraz art. 7 ust. 1

ustawy Pzp oraz poprzez błędne uznanie, że Odwołujący podlega wykluczeniu z

Postępowania ponieważ z przyczyn leżących po jego stronie, nie wykonał albo

nienależycie wykonał w istotnym stopniu wcześniejszą umowę w sprawie

zamówienia publicznego co doprowadziło do rozwiązania umowy lub zasądzenia

odszkodowania ponieważ zgodnie z wiedzą Zamawiającego Odwołujący był stroną

4

dwóch umów w sprawie zamówienia publicznego, w których doszło do odstąpienia

od umowy z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, a w ocenie Zamawiającego

w przypadku umowy dotyczącej „Budowy trasy tramwajowej w ul. Hubskiej na

odcinku od ul. Glinianej do ul. Dyrekcyjnej we Wrocławiu" oraz umowy „Przebudowy

trasy tramwajowej w ul. Dąbrowskiego od ul. Botanicznej do ul. Żeromskiego wraz

z węzłem"2, doszło do nienależytego wykonania umowy w stopniu istotnym oraz

mógł skorzystać z procedury określonej w przepisie art. 24 ust. 8 PZP (self-

cleaning) i przedstawić dowody w celu wykazania, że podjęte przez niego środki są

wystarczające do wykazania jego rzetelności, podczas gdy przywołane przez

Zamawiającego okoliczności związane z realizacją ww. umów nie wypełniają

znamion art. 24 ust. 5 pkt. 4 ustawy Pzp, a tym samym wobec Odwołującego nie

zachodzą podstawy wykluczenia ani obowiązek przeprowadzenia procedury

opisanej w art. 24 ust. 8 ustawy Pzp; a w konsekwencji,

3) naruszenie art. 24 ust. 4 ustawy Pzp oraz art. 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp oraz art.

7 ust. 1 ustawy Pzp oraz poprzez błędne uznanie, że skoro Odwołujący podlega

wykluczeniu z Postępowania, to jego oferta winna zostać uznana za odrzuconą a

w konsekwencji oferta Odwołującego podlega odrzuceniu jako złożona przez

wykonawcę wykluczonego z udziału w Postępowaniu.

W związku z powyższym Odwołujący wniósł o: (i) merytoryczne rozpatrzenie przez Krajową

Izbę Odwoławczą („KIO") niniejszego odwołania i jego uwzględnienie; (ii) dopuszczenie i

przeprowadzenie dowodu z dokumentacji Postępowania oraz dowodów przywołanych w

uzasadnieniu na okoliczności wskazane w niniejszym odwołaniu; (iii) na podstawie art. 189

ust. 6 ustawy Pzp w związku z art. 8 ust. 3 ustawy Pzp o wyłączenie jawności części rozprawy

dotyczącej wszystkich informacji i dokumentów objętych przez Odwołującego klauzulą

„tajemnica przedsiębiorstwa" odnoszących się do wyjaśnień z 10 maja 2019 r. oraz informacji

zastrzeżonych i oznaczonych jako tajemnica przedsiębiorstwa w niniejszym odwołaniu; (iv)

nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności Zamawiającego polegającej na

dokonaniu badania i oceny oferty Odwołującego oraz unieważnienia czynności wykluczenia

Odwołującego z Postępowania oraz odrzucenia jego oferty oraz nakazanie Zamawiającemu

dokonania czynności ponownego badania i oceny oferty; (v) zasądzenie od Zamawiającego

na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym wynagrodzenia

pełnomocnika Odwołującego, według norm przypisanych na podstawie przedłożonej faktury

VAT.

W uzasadnieniu podniesionych zarzutów Odwołujący wskazał co następuje:

5

Uwagi dotyczące jawności rozprawy i dokumentów postępowania

Odwołujący wskazał, że treść odwołania od str. 14 do str. 32 włącznie odnosi się do informacji

zastrzeżonych i stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa Odwołującego w rozumieniu art. 11

ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W konsekwencji, z daleko posuniętej

ostrożności Odwołujący wnosi na podstawie art. 189 ust. 6 ustawy Pzp oraz § 8 ust. 3

Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania

przy rozpoznawaniu odwołań (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1092) o nieudostępnianie uczestnikom

postępowania dokumentów objętych przez Odwołującego klauzulą tajemnicy

przedsiębiorstwa. Odwołujący wskazał, iż opisane w treści niniejszego odwołania okoliczności,

dotyczą m.in. prowadzonych sporów sądowych, tym samym stanowią informacje posiadające

dla Odwołującego wartość gospodarczą i stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu

art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, z dnia 16 kwietnia 1993 r. (t.j. Dz.U.

z 2018 r. poz. 419 ze zm.). Odwołujący powołała się na wyrok Naczelnego Sądu

Administracyjnego z dnia 18 października 2013 r. (sygn. akt I OSK 1719/13) oraz wyrok TS w

sprawie C-450/06 z 14 lutego 2008 roku.

Dalej Odwołujący wskazał, że do upływu terminu składania ofert w Postępowaniu zostało

złożonych 6 ofert, przy czym biorąc pod uwagę kryteria oceny ofert w Postępowaniu i

okoliczności, iż wszyscy wykonawcy zaoferowali identyczne warunki w kryteriach

pozacenowych, oferta Odwołującego jako oferta z najniższą ceną, winna zostać

sklasyfikowana na pierwszym miejscu w rankingu ofert.

W dniu 7 maja 2019 r. Zamawiający wezwał Odwołującego z uzupełnienia dokumentów, w tym

poinformował, iż posiada wiedzę o dwóch umowach których stroną był Odwołujący tj.: (i)

„Przebudowa trasy tramwajowej w ul. Dąbrowskiego od ul. Botanicznej do ul. Żeromskiego

wraz z węzłem" - umowa zawarta ze spółką Poznańskie Inwestycje Miejskie sp. z o.o. (dalej

„Inwestycja Poznań”); (ii) „Budowa trasy tramwajowej w ul. Hubskiej na odcinku od uf.

Glinianej do ul. Dyrekcyjnej we Wrocławiu" - umowa zawarta ze spółką Inwestycje

Wrocławskie sp. z o.o. (dalej „Inwestycja Wrocław”) od których zamawiający odstąpili z

przyczyn leżących po stronie Odwołującego. W związku z powyższym, w ocenie

Zamawiającego, wobec odwołującego mogą zachodzić przesłanki wykluczenia określone w

art. 24 ust. 5 pkt 2 i pkt 4 ustawy Pzp, a wykonawca może skorzystać z procedury opisanej w

art. 24 ust. 8 ustawy Pzp (self-cleaning).

6

W odpowiedzi na powyższe Odwołujący przedstawił obszerne wyjaśnienia oraz opisał

zarówno okoliczności związane z realizacją umowy w Poznaniu oraz umowy we Wrocławiu

oraz wyjaśnił, że zważywszy na opisane okoliczności prawne i faktyczne wobec Odwołującego

nie zachodzą przesłanki określone w art. 24 ust. 5 pkt. 2 i 4 ustawy Pzp, a tym samym nie ma

również podstaw do przeprowadzenia procedury self-cleaning. Dowód: Pismo Odwołującego

z dnia 10 maja 2019 r. (w aktach Postępowania).

Odwołujący wskazał, że pismem z 20 maja 2019 r. („Zawiadomienie") Zamawiający

poinformował Odwołującego o wykluczeniu z Postępowania oraz o odrzuceniu jego oferty

ponieważ w ocenie Zamawiającego, wobec Odwołującego zachodzą przesłanki wykluczenia

z art. 24 ust. 5 pkt 2 i pkt 4 ustawy Pzp, a w konsekwencji oferta Odwołującego podlega

odrzuceniu na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy Pzp oraz 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp.

W pierwszej kolejności Odwołujący wskazał, iż w ramach wyjaśnień przedłożonych

Zamawiającemu w dniu 10 maja 2019 r. poinformował Zamawiającego, iż:

1) na zlecenie spółki Poznańskie Inwestycje Miejskie sp. z o.o. działającej w imieniu i na

rzecz Miasta Poznań („Zamawiający Poznań") na podstawie umowy z dnia 17 marca 2015 r.,

realizował Inwestycję Poznań.

2) na zlecenie spółki Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o., działającej w imieniu i na rzecz

Gminy Wrocław oraz Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji SA z siedzibą we

Wrocławiu („Zamawiający Wrocław") na podstawie umowy z dnia 25 sierpnia 2017 r.,

realizował Inwestycję we Wrocławiu.

Zarówno w przypadku umowy dotyczącej Inwestycji we Wrocławiu jak i Inwestycji w Poznaniu

oświadczenia o odstąpieniu od umów złożył Odwołujący, z przyczyn leżących po stronie

Zamawiającego (Poznań) i Zamawiającego (Wrocław) jak i Zamawiający (Poznań) i

Zamawiający (Wrocław), z przyczyn rzekomo zależnych od Odwołującego. W przypadku obu

inwestycji Odwołujący kwestionował i kwestionuje zasadność i skuteczność odstąpienia od

umowy przez Zamawiającego (Poznań) jak i zasadność i skuteczność odstąpienia przez

Zamawiającego (Wrocław) i w obu przypadkach strony pozostają obecnie w sporze co do

zasadności i skuteczności złożonych zarówno przez Zamawiającego (Poznań) jak i

Zamawiającego (Wrocław) oświadczeń o odstąpieniu od umowy, a w ramach toczących się

sporów nie zostały wydane wiążące rozstrzygnięcia.

Jednocześnie Odwołujący stanowczo zaprzeczył jakoby, zarówno w przypadku Inwestycji w

Poznaniu jak i Inwestycji we Wrocławiu, doszło do zawinionego poważnego naruszenia

7

obowiązków zawodowych (w szczególności nie miała miejsce sytuacja, w której w wyniku

zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa Odwołujący nie wykonał lub nienależycie

wykonał zamówienie) lub nienależytego wykonania w istotnym stopniu umowy o zamówienie

publiczne z przyczyn leżących po stronie Odwołującego, co w efekcie miałoby doprowadzić

do rozwiązania umowy. W żadnym z powyższych przypadków nie doszło również do

zasądzenia odszkodowania. Z powyższego względu wobec Odwołującego nie zachodzą

podstawy do wykluczenia w oparciu o przesłanki wykluczenia określone w przepisach art. 24

ust. 5 pkt 2 lub art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp. Dowód: Pismo Odwołującego z dnia 10

maja 2019 r. (w aktach Postępowania).

Odwołujący wskazał, że w treści przedłożonych wyjaśnień, w sposób wyczerpujący odniósł się

zarówno do argumentacji prawnej jak i okoliczności faktycznych związanych z realizacją

zarówno Inwestycji w Poznaniu jak i Inwestycji we Wrocławiu oraz przedstawił dowody na

poparcie swoich twierdzeń. Zamawiający, w treści Zawiadomienia, w nawet nie wspomniał ani

w żaden sposób nie odniósł się do twierdzeń i wyjaśnień Odwołującego, dając bezkrytycznie

wiarę dokumentom pozyskanym od Zamawiającego (Poznań) i Zamawiającego (Wrocław).

Odwołujący wskazał, iż informacje zawarte w JEDZ (część III C) oraz oświadczenie dotyczące

rozwiązania wcześniejszej umowy przed czasem jest składane przez Wykonawcę w celu

ustalenia, czy zachodzi wobec wykonawcy przesłanka wykluczenia określona w art. 24 ust 5

pkt 2 i pkt 4 ustawy Pzp, a tym samym oświadczenie zawarte w JEDZ dotyczy poważnego

naruszenia obowiązków zawodowych w sposób zawiniony przez wykonawcę lub

wcześniejszych umów o zamówienie publiczne, które z przyczyn leżących po stronie

wykonawcy zostały niewykonane lub wykonane nienależycie w stopniu istotnym, co

skutkowało rozwiązaniem umowy lub zasądzeniem odszkodowania. Tym samym, w

przypadku w którym takie zawinione przez wykonawcę działania miały miejsce, a wykonawca

takie okoliczności potwierdza, to wówczas zobowiązany jest opisać je w JEDZ. Jednocześnie,

w przypadku uznania swojej winy lub braku kwestionowania swojej winy wykonawca może

skorzystać z procedury określonej w przepisie art. 24 ust. 8 ustawy Pzp w celu wykazania, że

podjęte przez niego środki są wystarczające do wykazania jego rzetelności. A contrario, w

przypadku gdy wykonawca kwestionuje okoliczności prawne i faktyczne, które legły u podstaw

rzekomego poważnego i zawinionego naruszenia obowiązków zawodowych lub rozwiązania

wcześniejszych umów o zamówienie publiczne z przyczyn rzekomo zależnych od wykonawcy,

to nie ma podstaw ku temu, aby w JEDZ składał oświadczenie sprzeczne z prezentowanym

stanowiskiem. W konsekwencji również nie ma podstaw do zastosowania procedury

samooczyszczenia (seff-cleaning) zgodnie z art. 24 ust. 8 ustawy Pzp.

8

Odnosząc się do kwestii naruszenia art. 24 ust. 8 ustawy Pzp Odwołujący wskazał, że

procedura „samooczyszczenia" (seff-cleaning) winna dotyczyć wyłącznie wykonawców w

przypadku których jednoznacznie oraz ponad wszelką wątpliwość, np. na skutek wydanego

wyroku sądowego, stwierdzono, iż rozwiązanie umowy o zamówienie publiczne wynikało z

przyczyn leżących po stronie wykonawcy lub wykonawców, którzy nie kwestionują swojej winy

związanej z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy. Ponieważ, w ocenie

Odwołującego, z opisanych poniżej względów, nie dopuścił się on poważnego i zawinionego

naruszenia obowiązków zawodowych (nie jest winny poważnego wykroczenia zawodowego)

oraz żadna z realizowanych przez niego umów o zamówienie publiczne, w tym umowy

dotyczące Inwestycji w Poznaniu i Inwestycji we Wrocławiu nie zostały rozwiązane z przyczyn

leżących po stronie Odwołującego, w JEDZ Wykonawca złożył oświadczenie, iż taka sytuacja

w jego przypadku nie zachodzi. W konsekwencji powyższego Odwołujący nie był również

uprawniony lub zobowiązany do przeprowadzenia samooczyszczenia (self-cleaning), a

wykluczenie Odwołującego jest bezzasadne.

Uzasadnienie dot. naruszenia art. 24 ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy Pzp w zw. z art. 24 ust. 8 ustawy

Pzp oraz art. 7 ust. 1 ustawy Pzp

Odwołujący wskazał, że przesłanki określone przepisem art. 24 ust. 5 pkt 2 oraz pkt 4 ustawy

Pzp dotyczą sytuacji związanych z zawinionym przez wykonawcą nienależytym wykonaniem

lub niewykonaniem innej umowy w sprawie zamówienia publicznego, które można określić,

jako "zawinione poważne naruszenie obowiązków zawodowych" (pkt 2) oraz tych, które

doprowadziły do rozwiązania umowy lub zasądzenia odszkodowania (pkt 4). Zważywszy, że

Zamawiający w tych samych okolicznościach (tj. wypowiedzenie umowy o zamówienia

publiczne przez Zamawiającego (Poznań) oraz Zamawiającego (Wrocław)) upatruje zarówno

wypełnienia przesłanki z art. 24 ust. 5 pkt 2 PZP, jak i z art. 24 ust. 5 pkt 4 PZP, Odwołujący

wskazał, iż odniesie się do obu przesłanek łącznie.

Odwołujący wskazał, że wykluczenie wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp

może nastąpić jedynie w przypadku łącznego spełnienia przesłanek określonych przez

ustawodawcę w tym przepisie: (i) naruszenie przez wykonawcę obowiązków zawodowych; (ii)

które nastąpiło z winy wykonawcy; (iii) ma charakter poważny, (iv) w konsekwencji podważa

jego uczciwość.

Odwołujący powołał się na wyrok z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. C- 465/11 (Forposta SA i

ABC Direct Contact sp. z o.o. przeciwko Poczta Polska SA), w którym Trybunał

Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł że: „stwierdzenie istnienia poważnego wykroczenia

9

wymaga co do zasady przeprowadzenia konkretnej i zindywidualizowanej oceny postawy

danego wykonawcy. W tym względzie pojęcia »poważnego wykroczenia« nie można

zastępować pojęciem »okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność« dany wykonawca».

W ocenie Odwołującego pomimo obowiązku przeprowadzenia zindywidualizowanej oceny

zachowania wykonawcy Zamawiający opiera swoje stanowisko i decyzję o wykluczeniu

Odwołującego wyłącznie na oświadczeniach i szczątkowych informacjach przekazanych przez

Zamawiającego (Wrocław) i Zamawiającego (Poznań) oraz stwierdzeniu, że do odstąpienia

od obu umów doszło z przyczyn leżących po stronie Odwołującego. Zamawiający pomija

zatem fakt, iż poważne naruszenie przez wykonawcę obowiązków zawodowych, które

nastąpiło z jego winy odnosi się do zachowania danego wykonawcy wykazującego zamiar

uchybienia lub stosunkowo poważne niedbalstwo z jego strony. Konieczne jest każdorazowe

wykazanie winy wykonawcy kwalifikowanej jako umyślna (sprawca chce wywołać określone

skutki lub godzi się na ich wystąpienie) lub jako nieumyślna (niedbalstwo, lekkomyślność). W

ocenie Odwołującego przesłanka wykluczenia określona w przepisie art. 25. ust. 5 pkt 2

ustawy Pzp będzie dotyczyła zatem jedynie sytuacji, w których odstąpienie od umowy przez

zamawiającego było wynikiem zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wykonawcy,

a zatem znacznie węższego kręgu okoliczności, niż w przypadku odstąpienie od umowy przez

zamawiającego z przyczyn leżących po stronie wykonawcy.

W zakresie zastosowania art. 24 ust. 5 pkt 4 PZP Odwołujący wskazał, że aby dopuszczalne

było wykluczenie wykonawcy z postępowania na tej podstawie wszystkie określone w art. 24

ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp przesłanki muszą zaistnieć łącznie tj.: (i) niewykonanie lub nienależyte

wykonanie wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji,

zawartej z zamawiającym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-4); (ii) które nastąpiło z przyczyn

leżących po stronie wykonawcy; (iii) istotny stopień niewykonania lub nienależytego wykonania

tej umowy; (iv) a także będące tego skutkiem rozwiązanie umowy lub zasądzenie

odszkodowania.

W ocenie Odwołującego wykluczając wykonawcę zamawiający nie może zatem opierać się

wyłącznie na fakcie, że doszło do rozwiązania wcześniejszej umowy zawartej z wykonawcą.

Konieczne jest wykazanie, że do rozwiązania umowy (zasądzenia odszkodowania) doszło z

powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy z przyczyn leżących po stronie

wykonawcy. Ponadto konieczne jest wykazanie, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie

miało miejsce w istotnym stopniu, co oznacza, że wykonawca albo nie wykonał umowy w ogóle

albo wykonał ją nienależycie w stopniu znaczącym lub nienależyte wykonywanie miało

charakter uporczywy.

10

W zakresie przesłanki opisanej w art. 24 ust. 5 pkt. 4 ustawy Pzp w treści Zawiadomienia

Zamawiający powołał się wyłącznie na okoliczności dotyczące realizacji Umowy Wrocław,

niemniej jednak z daleko posuniętej ostrożności Odwołujący odniesie się zarówno do

okoliczności związanych z rozwiązaniem obu umów tj. Umowy Wrocław i Umowy Poznań.

Podobnie jak w przypadku przesłanki z art. 24 us.t 5 pkt. 2 ustawy Pzp, uzasadniając

wykluczenie Odwołującego na podstawie art. 24 ust. 5 pkt. 4 ustawy Pzp Zamawiający oparł

się wyłącznie na twierdzeniach i stanowisku Zamawiającego Wrocław, zupełnie pomijając

stanowisko i twierdzenia Odwołującego przedstawione wyjaśnieniach 10 maja 2019 r. Innymi

słowy, Zamawiający opiera wykluczenie Odwołującego wyłącznie na fakcie, iż doszło do

rozwiązania umowy (odstąpienia) przez Zamawiającego (Wrocław), z powołaniem się

wyłącznie na stanowisko tego zamawiającego. Odwołujący powołał się na wyrok KIO z 8

stycznia 2018 r. (sygn. akt KIO 2711/17).

W ocenie Odwołującego sama okoliczność, iż to Zamawiający (Wrocław) odstąpili od umów o

zamówienie publiczne z przyczyn rzekomo zależnych od Wykonawcy w żadnym przypadku

nie dowodzi i nie przesądza o tym, że automatycznie zachodzi przesłanka wykluczenia

wykonawcy na podstawie przepisu art. 24 ust. 5 pkt 2 lub 4 ustawy Pzp. Nie do

zaakceptowania jest bowiem pogląd, iż wystarczającym dowodem nienależytego wykonania

umowy z winy wykonawcy bądź, w istotnym stopniu, z przyczyn leżących po stronie

wykonawcy, które doprowadziło do jej rozwiązania jest oświadczenie zamawiającego. Takie

działanie oznaczałoby sprowadzenie przesłanki wykluczenia wyłącznie do negatywnej oceny

uprzednio wykonywanej dla zamawiającego umowy i arbitralnej oceny nienależytego

wykonania umowy, której przejawem było złożenie oświadczenia o odstąpieniu, abstrahując

od okoliczności faktycznych związanych z realizacją danego zamówienia. Co więcej, nie

można domniemywać, iż wypowiedzenie umowy przez zamawiającego, który twierdzi iż

nastąpiło ono z przyczyn zależnych od wykonawcy może równać się udowodnionemu

faktycznie nienależytemu wykonaniu. Oświadczenie woli zamawiającego o odstąpieniu od

umowy jest jedynie poglądem strony odstępującej i nie stanowi dowodu na nienależytość

wykonania, (por. wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 12 maja 2017 r. KIO 741/17).

Odwołujący podkreślił, iż w całości zakwestionował zasadność i skuteczność odstąpienia od

umów przez Zamawiającego (Poznań) oraz Zamawiającego (Wrocław), a tym samym w pełni

kwestionuje twierdzenie, iż odstąpienia od obu umów wynikały z okoliczności leżących po

stronie Odwołującego. W przypadku Inwestycji w Poznaniu okoliczności, które legły u podstaw

odstąpienia od umowy przez Zamawiającego (Poznań) są kwestionowane w ramach sporów

sądowych toczących się przed Sądem Okręgowym w Poznaniu z powództwa Odwołującego o

zapłatę (sprawa o sygnaturze: IX GC 1145/16/3 oraz IX GC 1058/18/6). W ramach obydwu

11

powództw Odwołujący dochodzi roszczeń pieniężnych, kwestionując zasadność nałożonej na

Odwołującego kary umownej za rzekome odstąpienie od umowy przez Zamawiającego

(Poznań) oraz potrącenia dokonane przez Zamawiającego (Poznań) na poczet kary umownej,

a tym samym kwestionuje zasadność i skuteczność samego odstąpienia od umowy przez

Zamawiającego (Poznań), którego konsekwencją było bezzasadne obciążenie Odwołującego

karą umowną. W przypadku Inwestycji we Wrocławiu Odwołujący kwestionuje zasadność i

skuteczność odstąpienia Zamawiającego (Wrocław) od umowy, przy czym strony poddały spór

pod rozstrzygnięcie mediatora w ramach postępowania mediacyjnego.

W ocenie Odwołującego istniejące pomiędzy stronami spory co do zasadności i skuteczności

złożonych oświadczeń o odstąpieniu od umów oraz podstaw faktycznych i prawnych

odstąpienia (a tym samym zakwestionowania niewykonania bądź nienależytego wykonania

umów, z przyczyn zależnych od Odwołującego) zostały poddane pod rozstrzygnięcie sądu

powszechnego (Inwestycja w Poznaniu) oraz mediacji, jako procedury polubownego

rozstrzygania sporu (Inwestycja we Wrocławiu). Zamawiający w toku Postępowania nie ma

zatem uprawnień do rozstrzygania o winie Odwołującego i niejako „wyręczania” organów i

instytucji posiadających kompetencje do zbadania okoliczności faktycznych i prawnych, które

legły u podstaw sporu.

Odwołujący powołał się na orzeczenia TSUE z 24 października 2018 r. (sygn. akt C-124/17).

W wyroku tym Trybunał wskazał na datę, od jakiej powinno się liczyć okres, w którym

wykonawca może podlegać wykluczeniu z postępowania. Jak podkreślił TSUE: okres pięciu

lat powinien być liczony od daty skazania tym prawomocnym wyrokiem, bez względu na datę,

w której miały miejsce okoliczności faktyczne leżące u podstaw tego skazania. Tym samym w

odniesieniu do tych podstaw wykluczenia okres ten oblicza się od daty przypadającej niekiedy

sporo po popełnieniu czynów wypełniających znamiona naruszenia. Jest to o tyle istotne, iż w

przypadku umowy dotyczącej Inwestycji w Poznaniu Odwołujący w całości kwestionuje

podstawy faktyczne i prawne, a tym samym zasadność i skuteczność odstąpienia od umowy

przez Zamawiającego (Poznań), a wszelkie roszczenia Odwołującego wobec Zamawiającego

(Poznań) są objęte sporem sądowym toczącym się przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, a

sprawie nie zapadł jeszcze wyrok, w tym nawet nieprawomocny. Oznacza to, że nie ziściły się

przesłanki do wykluczenia z Postępowania, o których wspomina Trybunał. Podobnie,

Odwołujący w całości kwestionuje zasadność i skuteczność odstąpienia od umowy przez

Zamawiającego (Wrocław) w ramach toczącego się obecnie postępowania polubownego.

W ocenie Odwołującego na zasadność powyższej argumentacji wskazuje także m.in.

przygotowana przez Urząd Zamówień Publicznych instrukcja wypełnienia JEDZ, w której w

12

objaśnieniach sposobu wypełnienia poszczególnych rubryk JEDZ, w zakresie przesłanki

wykluczenia dot. poważnego naruszenia obowiązków zawodowych, wskazuje się na

konieczność wydania prawomocnego orzeczenia sądowego potwierdzającego winę

wykonawcy (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie C-

465/11 Forposta SA i ABC Direct Contact sp. z o.o. przeciwko Poczta Polska SA). Odwołujący

powołał się na również na wyrok KIO z dnia 19 października 2017 r. sygn. akt KIO 2095/17.

W ocenie Odwołującego na gruncie przesłanki opisanej w art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp

stopień istotności niewykonania umowy jest jednym z warunków uznania, iż przesłanka ta

może w ogóle znaleźć zastosowanie. Nawet w przypadku przyjęcie założenia, że doszło do

niewykonania lub nienależytego wykonania omawianych umów z przyczyn leżących po stronie

Odwołującego (czemu Odwołujący zaprzecza) to stopień zaawansowania realizacji obu

inwestycji, zarówno w zakresie rzeczowym jak i finansowym, pozwala stwierdzić, iż takie

niewykonanie nie może być kwalifikowane jako niewykonanie w stopniu istotnym. Inwestycja

w Poznaniu została bowiem prawie w całości zrealizowana przez Wykonawcę, gdzie

zaawansowanie robót wynosiło ca 95%. Podobnie w przypadku Inwestycji we Wrocławiu,

gdzie zaawansowanie robót wynosiło ponad 75%. Rozwiązanie umowy dotyczącej Inwestycji

w Poznaniu oraz umowy ws. Inwestycji we Wrocławiu nie wiązało się również z „zasądzeniem

odszkodowania”, które należy kwalifikować jako wydanie przez uprawniony organ sądowy

prawomocnego orzeczenia w przedmiocie uznania za zasadne roszczeń zamawiającego

wobec wykonawcy.

Szczegółowe uzasadnienie dotyczące okoliczności związanych z realizacją Inwestycji we

Wrocławiu (umowa na „Budowę trasy tramwajowej w ul. Hubskiej na odcinku od ul. Glinianej

do ul. Dyrekcyjnej we Wrocławiu”)

W ocenie Odwołującego stan faktyczny dotyczący umowy nie pozwala na uznanie, że

rozwiązanie umowy nastąpiło z przyczyn leżących po stronie Odwołującego ani też że doszło

do zawinionego przez Odwołującego poważnego naruszenia obowiązków zawodowych. Tym

samym brak jest podstaw do stwierdzenia, iż zachodzą wobec Odwołującego przesłanki

wykluczenia z Postępowania oparte o przepis art. 24 ust. 5 pkt 2 lub pkt 4 ustawy Pzp.

Umowa dotycząca realizacji Inwestycji we Wrocławiu została zawarta 25 sierpnia 2017 r. a jej

przedmiotem było wykonanie robót budowlanych związanych z budowa trasy tramwajowej w

ul. Hubskiej na odcinku od ul. Glinianej do ul. Dyrekcyjnej we Wrocławiu. W trakcie realizacji

inwestycji wystąpił szereg okoliczności, utrudniających lub uniemożliwiających wykonawcy

prawidłowe wykonania umowy, co skutkowało m.in. podpisaniem przez strony umowy łącznie

13

trzech aneksów do umowy, które nie wyczerpały roszczeń terminowych i finansowych

Wykonawcy, wynikających z niemożliwych do przewidzenia warunków realizacji, w

szczególności nadzwyczajnej ilości utrudnień i kolizji w toku budowy, skutkujących między

innymi koniecznością realizacji dodatkowych i zamiennych robót.

Odwołujący wskazał, że mając na względzie brak stosowania się przez Zamawiającego

(Wrocław) do umownej procedury zmian do umowy, pomimo upływu ustalonych terminów

umownych oraz składanych przez wykonawcę wniosków o dokonanie zmiany w procedurze

przewidzianej w umowie, wykonawca w dniu 8 października 2018 r. wystąpił z zawezwaniem

do zawarcia próby ugodowej zmierzającej do zawarcia ugody w zakresie przedłożonych przez

wykonawcę roszczeń czasowych i terminowych jako optymalnego sposobu uniknięcia

angażującego sporu sądowego. Na dzień niniejszego pisma Postępowanie ugodowe nie

zostało zakończone.

Dnia 5 grudnia 2018 r. Zamawiający (Wrocław) złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy,

zgodnie z którego treścią Zamawiający (Wrocław) odstąpił od umowy z przyczyn leżących po

stronie Wykonawcy.

Dnia 11 grudnia 2018 r. Odwołujący przedłożył Zamawiającemu (Wrocław) swoje stanowisko

odnośnie oświadczenia o odstąpieniu od umowy, w którym uznał oświadczenie

Zamawiającego o odstąpieniu od umowy za nieważne, nieskuteczne ze względów formalnych

jak też i całkowicie bezzasadne. Dowód: pismo Odwołującego - odpowiedź na odstąpienie od

umowy (Załącznik nr 2 do pisma Odwołującego z 10 maja 2019 r. — w aktach Postępowania).

W ocenie Odwołującego o nieważności, bezskuteczności oraz braku zasadności odstąpienia

od umowy przez Zamawiającego (Wrocław) świadczą przywołane poniżej okoliczności. Po

pierwsze, odstąpienie Zamawiającego (Wrocław) o odstąpieniu jest dotknięte sankcją

bezwzględnej nieważności. Oświadczenie o odstąpieniu zostało złożone przez Prezesa

Zarządu spółki Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o., pełniącą funkcję Inżyniera Kontraktu, który

działał na podstawie pełnomocnictwa nr 18/1V/Z/17 z dnia 19 lipca 2017 r. udzielonego przez

Prezydenta Miasta Wrocławia, nie w imieniu własnym, ale w imieniu i na rzecz bezpośredniego

beneficjenta tj. Gminy Wrocław. Zakres udzielonego pełnomocnictwa nie obejmował

możliwości ani rozwiązania ani odstąpienia od umowy, tym samym Inżynier Kontraktu nie

został umocowany do złożenia oświadczenia o odstąpieniu. W konsekwencji, zgodnie z art.

104 zd. 1 KC jednostronna czynność prawna jaką jest złożenie oświadczenia o odstąpieniu od

umowy dokonana w cudzym imieniu bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu jest

nieważna. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, art. 104 Kodeksu cywilnego (,KC

14

II ) (...) wyraża zasadę, że czynności jednostronne fałszywego pełnomocnika są bezwzględnie

nieważne i osoba, w imieniu której działał rzekomy pełnomocnik, nie może ich potwierdzić" (K.

Osajda (red.) Kodeks Cywilny. Komentarz. Komentarz do art. 104, wyd C.H. Beck 2014). Nie

jest zatem możliwe ani sanowanie, ani następcze lub konkludentne potwierdzanie

oświadczenia o odstąpieniu przez zamawiającego. Po drugie, w postanowieniach umownych

regulujących podstawy odstąpienia od umowy przez Zamawiającego (Wrocław) nie określono

terminu końcowego do wykonania umownego prawa odstąpienia (395 §1 KC). Termin, o

którym mowa w art. 395 § 1 KC, jest terminem końcowym (dies ad quem) i zarazem terminem

zawitym do wykonywania uprawnienia kształtującego. Ten element umownego prawa

odstąpienia ma charakter iuris cogentis, stąd też jego brak, na mocy art. 58 § 3 KC, powoduje

nieważność zastrzeżenia prawa odstąpienia. W przeciwnym razie zastrzeganie

bezterminowego prawa odstąpienia od umowy zupełnie unicestwiałoby stabilność sytuacji

prawnej stron. Tym samym nieważne jest postanowienie, które daje jednej lub obu stronom

nieograniczone terminem uprawnienie do odstąpienia od umowy. Brak określenia terminu na

dokonanie odstąpienia powoduje, iż na mocy art. 58 §3 KC, tak zastrzeżone prawo odstąpienia

jest nieważne. W ocenie Odwołującego, już tylko z powyższych względów należy stwierdzić,

iż nie doszło do skutecznego odstąpienia od umowy (rozwiązania umowy przed czasem), co

stanowi jedną z przesłanek zastosowania art. 24 ust. 5 pkt. 4 ustawy Pzp.

Dalej Odwołujący wskazał, że okolicznością przywołaną przez Zamawiającego (Wrocław) w

oświadczeniu o odstąpieniu jak również okolicznością na którą powołuje się Zamawiający

uzasadniając wykluczenie Odwołującego było opóźnienie w realizacji inwestycji rzekomo

wynikające z przyczyn leżących po stronie Odwołującego i mające stanowić o rzekomym

nienależytym wykonywaniu umowy, przy czym wskazane w oświadczeniu o odstąpieniu

przyczyny odstąpienia zostały przedstawione w sposób stronniczy i bez uwzględnienia całości

okoliczności faktycznych, towarzyszących realizacji umowy. W ocenie jednak Odwołującego

opóźnienia w realizacji umowy, które rzekomo miały wynikać z przyczyn leżących po stronie

Odwołującego faktycznie były spowodowane okolicznościami leżącymi po stronie

Zamawiającego (Wrocław), przejawiającymi się w nierzetelnym przygotowaniu dokumentacji

stanowiącej podstawę realizacji inwestycji jak i braku współpracy Zamawiającego (Wrocław)

w toku wykonywania robót budowlanych.

Odwołujący wskazał, że za bezzasadne należy uznać twierdzenie Zamawiającego jakoby do

odstąpienia od umowy miało dojść z przyczyn leżących po stornie Odwołującego. Odwołujący

kwestionował i kwestionuje również wszystkie okoliczności przywołane przez Zamawiającego

(Wrocław) w oświadczeniu o odstąpieniu jak również okoliczności przywołane przez

Zamawiającego w Zawiadomieniu: (1) jakoby działania Odwołującego i zła organizacja robót

15

miała prowadzić do zwłoki w wykonaniu robót; (2) jakoby Odwołujący nie wykonywał swoich

zobowiązań kontraktowych, które doprowadziły m.in. do konieczności zlecenia przez

Zamawiającego wykonania zastępczego opracowania projektów organizacji ruchu

zastępczego, co miało się przełożyć na opóźnienie w rozpoczęciu robót oraz dodatkowe

koszty po stronie zamawiającego oraz (3) jakoby Odwołujący miał nie wykonać założeń planu

naprawczego.

Odwołujący powołała się na zasadniczych okoliczności, które miały wpływ na powstanie

opóźnień w realizacji umowy, które świadczą o bezzasadności twierdzeń Zamawiającego

(Wrocław) jak również bezzasadności twierdzeń na której powołuje się Zamawiający w

Zawiadomieniu. Wśród tych okoliczności należy wymienić:

1) wadliwość dokumentacji projektowej przekazanej przez Zamawiającego (Wrocław),

co wiązało się z koniecznością rozwiązywania przez Odwołującego wielu

nakładających się kolizji sieci uzbrojenia podziemnego oraz uzupełnienia i

wyjaśnienia projektów wykonawczych w pozostałych zakresach. Wadliwość

dokumentacji projektowej skutkowała koniecznością wykonywania robót

zamiennych i dodatkowych, nieobjętych pierwotnym zamówieniem, pomimo braku

należytego i terminowego procedowania przez Zamawiającego (Wrocław) zmian

do umowy. O skali problemu dobitnie świadczy w szczególności ponad 300

pisemnych wystąpień Odwołującego dotyczących wyjaśnienia sposobu

oczekiwanego sposobu realizacji robót budowlanych, w tym 43 wystąpienia

roszczeniowe z żądaniem zapłaty dodatkowego kosztu oraz przedłużenia czasu na

ukończenie. W ocenie Odwołującego, zamawiający nie wykonywał swoich

obowiązków kontraktowych polegających na procedowania zmian do kontraktu

wynikających z konieczności wykonania robót dodatkowych i zamiennych oraz

ignorował kierowaną do zamawiającego korespondencję i formułowane w trybie

kontraktowych roszczenia, nie wydając tym samym Określeń w trybie Subklauzuli

3.5 Kontraktu. Do dnia złożenia oświadczenia o odstąpieniu Odwołujący

pozostawał na terenie budowy i realizował umowę oraz przez cały okres realizacji

oczekiwał porozumienia z Zamawiającym co do rozliczenia dodatkowych kosztów

wynikających z błędów projektowych, wydania określeń w procedurze określonej

umową co do żądań objętych zgłoszonymi roszczeniami jak i elementarnej

współpracy w rozwiązywaniu bieżących problemów (np. brak wyłączenia sieci SN

należącej do TAURON Dystrybucja, stanowiącego utrudnienie dla całego terenu

budowy).

16

2) Dokumentacja projektowa przekazana przez Zamawiającego zawierała znaczną

liczbę wad i nieprawidłowości, co wiązało się z koniecznością rozwiązywania przez

Odwołującego wielu nakładających się kolizji sieci uzbrojenia podziemnego oraz

uzupełnienia i wyjaśnienia Projektów Wykonawczych w pozostałych zakresach.

Pomimo powyższego Odwołujący prowadził budowę również w sytuacji

oczekiwania na rozwiązania projektowe od nadzoru autorskiego, a także

finansował wykonywane roboty dodatkowe i zamienne pomimo braku

wprowadzonych zmian do kontraktu przez Zamawiającego (Wrocław);

3) brak należytej współpracy z instytucjami miejskimi oraz właścicielami infrastruktury

sieciowej w obrębie terenu budowy, skutkujący utrudnieniami w ich przełączenia w

celu należytej przebudowie lub umożliwienia wykonania robót w ramach kontraktu;

brak przedstawienia propozycji aneksu terminowego do Kontraktu

uwzględniającego skutki wykroczenia realizacji poza terminy umowne, a przy tym

brak merytorycznego odniesienia się do przedłożonych aktualizacji harmonogramu

robót uwzględniającego napotkane utrudnienia;

4) wystąpienia nadzwyczajnej liczby kolizji nieujętych w dokumentacji projektowej,

istotnie utrudniała lub wręcz uniemożliwiała realizację robót, co przyczyniło się do

przestojów, zatrzymania frontów robót oraz zmniejszenia potencjału roboczego na

drugiej zmianie z uwagi na brak podstaw do mobilizacji dwóch zmian

pracowniczych;

5) w realiach prowadzonej inwestycji brak było możliwości realizacji założeń

Harmonogramu sformułowanych pierwotnie wskutek szeregu ujawnionych wad

projektowych (Subklauzula 1.9 Kontraktu), nieprzewidywalnych warunków

fizycznych (Subklauzula 4.10 Kontraktu) czy też braku płynnego procedowania

Zmian i wydawania dokumentów przez Zamawiającego (Wrocław);

6) brak możliwości prowadzenia robót w godzinach między 6:00 a 22:00 (20:00 w

okresie zimowym) z uwagi na wielości kolizji i wad projektowych, które skutecznie

utrudniły możliwość planowania robót (czas potwierdzenia rozwiązań był zależny

od otrzymywanych rozwiązań od nadzoru autorskiego), co jednocześnie

przekładało się na brak dostatecznej liczby otwartych frontów robót.

17

Odwołujący wskazał, że do utrudnień wynikających z przywołanych powyżej okoliczności a

objętych roszczeniami zgłoszonymi do Zamawiającego (Wrocław), które winny skutkować

wydłużeniem czasu na ukończenie inwestycji należały w szczególności:

1) brak terminowego przekazania terenu budowy oraz utrudnienia wynikające z

zarządzeń władz Miasta Wrocław skutkujące dalszymi opóźnieniami w przekazaniu

terenu budowy;

2) błędy projektowe wynikające z niezinwentaryzowania kolizji magistrali

wodociągowej z istniejącymi sieciami oraz konieczność wykonania robót

dodatkowych;

3) błędy projektowe dotyczące zmiany przebudowy i renowacji kanału

ogólnospławnego, wymagające zmian projektowych dla możliwości wykonania

robót w branży drogowej (rozbieżność sytuacyjna i wysokościowa);

4) kolizje istniejących sieci podziemnych z projektowanymi fundamentami słupów

trakcyjnych i trakcyjno-oświetleniowych (rozbieżność sytuacyjna i wysokościowa),

skutkujących koniecznością wykonania indywidualnych rozwiązań w zakresie

rodzaju posadowienia i sposobu przesunięcia i zabezpieczenia skolidowanych sieci

uzbrojenia (w szczególności kabli energetycznych);

5) skutki rozbieżności lokalizacji sieci SN podlegającej przebudowie;

6) czas oczekiwania na rozwiązanie projektowe i czas na wykonanie robót

budowlanych w związku z przebudową przyłącza Co do budynku ul. Hubska 32;

7) roszczenie o dodatkowy czas niezbędny dla wykonania robót dodatkowych

polegających na zamuleniu istniejącego nieczynnego gazociągu Dn1000;

8) utrudnienia czasowe związane z koniecznością rozwiązania błędów projektowych

dla przebudowy sieci gazowych;

9) przerwa spowodowana błędem projektowym dla sposobu wykotwienia sieci

trakcyjnej w sytuacji, w której realizacja etapów nie mogła być już skoordynowana;

10) utrudnienie dla wszystkich etapów, ujawnione przy organizacji robót ;

11) skutki braku wyłączeń napięcia w sieciach energetycznych TAURON Dystrybucja;

12) brak reakcji na wielokrotnie zgłaszane w toku realizacji umowy okolicznościach

wpływających na terminy wykonania robót, a niezależnych od Odwołującego, wraz

z aktualizacją harmonogramu robót oraz gruntowną analizą ścieżki krytycznej.

Odwołujący wskazał, że Zamawiającego w Zawiadomieniu twierdzi jakoby Odwołujący miał

nie wykonać swoich zobowiązań kontraktowych, co doprowadziło m.in. do konieczności

wykonania zastępczego opracowania projektów organizacji ruchu zastępczego. W opinii

Zamawiającego ta okoliczność przełożyła się na znaczne opóźnienie w rozpoczęciu robót oraz

18

poniesienie dodatkowych, nieprzewidzianych kosztów po stronie zamawiającego, W tym

miejscu należy wskazać, iż Inwestycja we Wrocławiu realizowana była w formule „Buduj” a

dostarczenie dokumentacji projektowej, w tym również Projektu Organizacji Ruchu

Zastępczego (ORZ) leżało po stronie Zamawiającego (Wrocław).

Odwołujący wskazał, że w przypadku Inwestycji w Poznaniu projekt wykonawczy ORZ był

dokumentem załączonym do dokumentacji projektowej na etapie postępowania

przetargowego, a jak wynikało z Opisu Przedmiotu Zamówienia wymagał wyłącznie

zatwierdzenia przez właściwy organ. Jednocześnie, zgodnie z ustaleniami stron

(Zamawiającego (Wrocław) oraz Odwołującego) poczynionymi w trakcie realizacji inwestycji

to Zamawiający (Wrocław) oraz działający w jego imieniu projektant zobowiązali się do

uzyskania zatwierdzenia projektu ORZ, który miał zostać wdrożony przez Odwołującego.

Ponadto Odwołujący wskazał, że choć planowane przekazanie Odwołującemu placu budowy

miało nastąpić 29 września 2017 r., to dopiero w dniu 10 października 2017 r. Odwołujący

otrzymał od Zamawiającego (Wrocław) dokument nazwany projektem ORZ, który nie spełniał

wymogów formalnych dla tego typu opracowania oraz zawierał istotne rozbieżności w

stosunku do projektu ORZ załączonego do dokumentacji przetargowej, co miało zasadniczy

wpływ na planowanie i organizację oraz koszty robót. Opóźnienia Zamawiającego (Wrocław)

oraz zmiany w ORZ w stosunku do wersji załączonej do dokumentacji przetargowej

uniemożliwiły wdrożenia ORZ w kształcie przekazanym przez Zamawiającego (Wrocław), a w

konsekwencji doprowadziły do powstania opóźnień w przekazaniu placu budowy już na

samym początku realizacji inwestycji. Co więcej, Odwołujący wskazał, że kwestia

odpowiedzialności do przygotowanie projektu ORZ została wyjaśniona pomiędzy stronami

poprzez podpisanie aneksu nr 2 do Kontraktu, w którym Zamawiający (Wrocław)

jednoznacznie oświadczył, że projekt ten został przygotowany staraniem Zamawiającego

(Wrocław) i stanowił element dokumentacji projektowej na etapie postępowania

przetargowego. W konsekwencji, to Zamawiający (Wrocław) ponosił odpowiedzialność za

wadliwość projektu ORZ oraz brak możliwości jego zatwierdzenia i wdrożenia oraz

konieczność wprowadzenia istotnych zmian do ORZ, które rzutowały na możliwość

przekazania terenu budowy oraz wzrost kosztów realizacji inwestycji.

Ponadto Odwołujący wskazał, że kwestie dotyczące ORZ oraz jego wdrożenia były

przedmiotem wystąpień Odwołującego oraz podstawą do zgłoszenia roszczeń terminowych

oraz finansowych. W konsekwencji nie jest zasadne twierdzenie, jakoby Odwołujący

nienależycie wykonywał swoje zobowiązania kontraktowe, skoro obowiązki te leżały po stronie

Zamawiającego (Wrocław). Co więcej, to na skutek uchybień Zamawiającego (Wrocław)

19

doszło do opóźnień w przekazaniu placu budowy i realizacji inwestycji, a uchybienia te

polegały m.in. na: (1) braku przekazania projektu wykonawczego ORZ spełniającego wymogi

prawa; (2) odmiennej treści projektu ORZ od treści dokumentu udostępnionego wykonawcom

na etapie postępowania przetargowego, a więc wykraczającego poza przedmiot świadczenia

Odwołującego wynikającego z umowy (3) dodatkowych robót koniecznych do zrealizowania

na skutek wdrożenia uwag wynikających z procedury wdrożenia organizacji ruchu na czas

budowy, odmiennych od pierwotnych założeń, oraz wynikających z poleceń Inżyniera.

Odnosząc się do kwestii rzekomego niewykonania planu naprawczego Odwołujący wskazał,

iż „plan naprawczy” w istocie stanowił aktualizację harmonogramu realizacji kontraktu na

wybranych frontach robót tj. w zakresie realizacji magistrali wodociągowej DN500, sieci

wodociągowej rozdzielczej oraz kanalizacji sanitarnej. Aktualizacja harmonogramu wynika z

faktu, iż plac budowy, na skutek m.in. okoliczności związanych z projektem ORZ oraz poleceń

Inżyniera, został przekazany Odwołującemu na początku listopada 2017 r. Mając na uwadze

również okres zimowy uniemożliwiający prowadzenie robót oraz przerwę technologiczną w

prowadzeniu prac przypadającą na styczeń — marzec 2018 r. Odwołujący podejmował

starania związane z optymalizacją i aktualizacją harmonogramu robót, które miały na celu

zakończenie inwestycji w pierwotnie planowanym terminie, niezależnie od okoliczności

niezależnych od Odwołującego które wpłynęły na opóźnienie rozpoczęcia robót. W

powyższym celu Odwołujący założył m.in. (1) zwiększy ilość brygad realizujących roboty

branży: magistrali wodociągowej DN500, sieci wodociągowej rozdzielczej wraz z przyłączami

oraz kanalizacji sanitarnej,(2) zwiększy ilość sprzętu wykorzystanego do robót w w/w

branżach; (3) przyspieszy względem harmonogramu rozpoczęcie robót branży: odwodnienie

drogi i torowiska oraz branży gazowej, w tym wydłużenie czasu pracy, zmianę kolejności

wykonywanych robót, zmniejszenie rezerw czasowych oraz przyśpieszenie pierwotnie

zakładanego tempa robót.

W ocenie Odwołującego zasadniczym powodem braku możliwości realizacji robót zgodnie ze

zaktualizowanym harmonogram wielość kolizji i wad projektowych, które skutecznie utrudniły

możliwość planowania robót (czas potwierdzenia rozwiązań był zależny od otrzymywanych

rozwiązań od nadzoru autorskiego). Wskutek powyższego brak było dostatecznej liczby

otwartych frontów dla zwiększonej ilości brygad. Drugim powodem był brak dostępnych sił

podwykonawczych gotowych do pracy dwuzmianowej przy takim stopniu skomplikowania

realizacji, co ma związek z ogólnym problemem braku siły roboczej na rynku budowlanym.

W ocenie Odwołującego trudno zatem przypisać Odwołującemu odpowiedzialność za

wystąpienie okoliczności zewnętrznych, niezależnych od Odwołującego, a dotykających całej

20

branży budowlanej, związanej ze wzrostem kosztów materiałów i robocizny jak również

znaczących trudności związanych z pozyskaniem i zaangażowaniem podwykonawców.

Okoliczności te nie były jednak w żaden sposób uwzględnione przez Zamawiającego

(Wrocław) przy dokonywaniu określeń związanych ze Zmianą kontraktu w zakresie terminów

realizacji. Sytuacji tej nie można oceniać jedynie w sposób proporcjonalny do rzeczywistego

czasu spędzanego przez pracowników na terenie budowy, ale również przez pryzmat wpływu

utrudnień na dostępność frontów i możliwą optymalną mobilizację umożliwiającą płynną

koordynację robót realizowanych w różnych branżach.

Odnosząc się do kwestii rzekomego braku zgłoszenia podwykonawców lub braku zapłaty

wynagrodzenia, które rzekomo miało prowadzić do dokonania zapłaty przez Zamawiającego

(Wrocław) co w ocenie Zamawiającego ma stanowić poważne naruszenie obowiązków

zawodowych na gruncie art. 24 ust. 5 pkt, 2 ustawy Pzp Odwołujący wskazał, iż toku realizacji

inwestycji każdorazowo dopełniał wszelkich formalności związanych z obowiązkiem

zatwierdzenia umów podwykonawczych przez Zamawiającego w celu objęcia

podwykonawców reżimem solidarnej odpowiedzialności za zapłatę należnego im

wynagrodzenia. W każdym przypadku projekty umów i umowy podwykonawcze byty

zgłaszane Zamawiającemu (Wrocław), a o wyjątkowych przypadkach dopuszczenia do

realizacji bez ostatecznie zaakceptowanej umowy (np. wskutek uwag) Inżynier Kontraktu miał

pełną świadomość, obserwując postęp robót na budowie i potwierdzając go na

cotygodniowych naradach koordynacyjnych. W ocenie Odwołującego nie oparte na prawdzie

jest również twierdzenie jakoby Zamawiający (Wrocław) dokonał bezpośrednich płatności na

rzecz podwykonawców. Kwota bezpośrednich płatności, o której mowa oświadczeniu o

odstąpieniu dotyczy robót podwykonawców nieobjętych Kontraktem i niepotwierdzonych przez

Zamawiającego (Wrocław) w formie zatwierdzonej Zmiany (aneksów do kontraktu). W związku

z tym Odwołujący zwrócił się do Zamawiającego (Wrocław) o dokonanie płatności do

podwykonawców na zasadzie przekazu kwot wynikających z bieżącego wynagrodzenia

Odwołującego (art, 921(1) — 921(5) KC). Powyższa procedura nie była zatem objęta

koniecznością „bezpośredniej zapłaty" określonej w art. 143 ustawy Pzp.

Odwołujący wskazał, że szczegółowe roszczenia i okoliczności, które miały istotne znacznie

dla przebiegu realizacji umowy, a których wystąpienie nie wynikało z przyczyn zależnych od

Wykonawcy zostały opisane zostały opisane w załączniku nr 1 do pisma Odwołującego z dnia

10 maja 2019 r. Dowód: Pismo Odwołującego - odpowiedź na odstąpienie od umowy

(Załącznik nr 3 do pisma Odwołującego z 10 maja 2019 r. — w aktach Postępowania).

21

Dalej Odwołujący wskazał, że w dniu 19 lutego 2019 r. przedłożył Zamawiającemu (Wrocław)

odstąpienie od umowy, w którym również szczegółowo odniósł się do okoliczności, które miały

istotny wpływ na przebieg realizacji inwestycji, a za które nie wynikały z przyczyn leżących po

stronie Odwołującego. Dowód: Oświadczenie Odwołującego o odstąpieniu od umowy

(Załącznik nr 3 do pisma Odwołującego z 10 maja 2019 r. — w aktach Postępowania).

W ocenie Odwołującego opisane powyżej okoliczności, jak również fakty i zdarzenia opisane

szczegółowo w przywołanych powyżej dowodach znajdujących się w aktach Postępowania —

które w pełni znane są Zamawiającemu — świadczą o tym, że Odwołujący nie dopuścił się

zawinionego poważnego naruszenia swoich obowiązków zawodowych, w szczególności nie

można przypisać Odwołującemu zamierzonego działania na szkodę realizowanej inwestycji

lub rażącego niedbalstwa, o którym mowa w art. 24 ust. 5pkt. 2 PZ. Również Zamawiający w

niniejszym postępowaniu w żaden sposób nie wykazał, iż takie zawinione i poważne

naruszenie obowiązków zawodowych miało miejsce.

W ocenie Odwołującego opisane powyżej okoliczności świadczą również o tym, iż nie zostały

spełnione przesłanki zastosowania przepisu art. 24 ust. 5 pkt. 4 ustawy Pzp. Po pierwsze,

Odwołujący kwestionuje skuteczność odstąpienia Zamawiającego (Wrocław) od Umowy

Wrocław. Co więcej, okoliczności związane z realizacją inwestycji dowodzą, iż Odwołującemu

nie można przypisać odpowiedzialności za zdarzenia, które stanowiły rzekomą podstawę,

nieskutecznego z resztą, odstąpienia od umowy przez Zamawiającego Wrocław. Dodatkowo

Odwołujący wskazał, iż pomiędzy Odwołującym i Zamawiającym (Wrocław) zaistniał spór co

do skuteczności i zasadności odstąpienia Zamawiającego (Wrocław) od umowy strony

zdecydowały o poddaniu go pod rozstrzygnięcie mediatora w ramach procedury mediacyjnej.

Powyższe potwierdza zawarte pomiędzy stronami porozumienie z 22 stycznia 2019 r. Dowód:

Porozumienie ws. mediacji (Zafqcznik nr 4 do pisma Odwołującego z 10 maja 2019

r. — w aktach Postępowania).

Postępowania mediacyjne jest w toku i zarówno na dzień złożenia oferty w Postępowaniu ani

też na dzień złożenia niniejszego odwołania nie zostało zakończone. W konsekwencji

Odwołujący stoi na stanowisku, iż prowadzenie mediacji pomiędzy stronami ma skutek

analogiczny do sporu zawisłego przed sądem. Opisane okoliczności potwierdzają zatem, iż

podstawa prawna wykluczenia nie znajduje zastosowania w niniejszym Postępowaniu

ponieważ nie zostały wypełnione przesłanki określone w przepisie art. 24 ust. 5 pkt 2 oraz 4

ustawy Pzp, a Wykonawca w całości kwestionuje, na podstawie okoliczności faktycznych i

prawnych opisanych powyżej, ważność, skuteczność i zasadność odstąpienia Zamawiającego

(Wrocław) od umowy.

22

Z daleko posuniętej ostrożności Odwołujący wskazał, iż nawet gdyby uznać, że odstąpienie

od umowy zostało dokonane prawidłowo, nie będzie to jednak świadczyć o możliwości

wykluczenia wykonawcy z Postępowania. Odwołujący powołał się na wyrok KIO 343/18 z 23

marca 2018 r. (sygn. akt KIO 434/18).

Szczegółowe uzasadnienie dotyczące okoliczności związanych z realizacją Inwestycji w

Poznaniu (umowa na „Przebudowa trasy tramwajowej w ul. Dąbrowskiego od ul. Botanicznej

do ul. Żeromskiego wraz z węzłem")

Odwołujący wskazał, że w Zawiadomieniu Zamawiający odnosi się do okoliczności

związanych z realizacją Umowy w Poznaniu wyłącznie w kontekście zastosowania przestanki

z art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp. Niemniej jednak, z daleko posuniętej ostrożności Odwołujący

przedstawił okoliczności na wykazanie, że rozwiązanie umowy dotyczącej Inwestycji w

Poznaniu nie może stanowić podstawy wykluczenia ani na gruncie art. 24 ust. 5 pkt. 2 ustawy

Pzp ani też art. 24 ust. 5 pkt. 4 ustawy Pzp.

Odwołujący wskazał, że Inwestycja w Poznaniu była ona realizowana na podstawie umowy z

dnia 17 marca 2015 r. zawartej pomiędzy Zamawiającym (Poznań) oraz Odwołującym, a jej

przedmiotem było przebudowa trasy tramwajowej w ul. Dąbrowskiego od ul. Botanicznej do

ul. Żeromskiego wraz z węzłem w Poznaniu. Na podstawie umowy Odwołujący był

zobowiązany do wykonania robót budowlanych dotyczących przedmiotu zamówienia, w

oparciu o dokumentację projektową (projekt budowlany i projekt wykonawczy), za której

przygotowanie i dostarczenie odpowiedzialność ponosił Zamawiający (Poznań). Z uwagi na

zlokalizowanie robót budowlanych w ścisłym centrum miasta Poznań, w toku realizacji

inwestycji Odwołujący zidentyfikował braki i błędy w dokumentacji projektowej polegające m.in.

na nieujęciu w dokumentacji projektowej licznych elementów miejskiej infrastruktury

technicznej (tj. kabli i rurociągów telekomunikacyjnych, instalacji gazowych oraz wodno-

kanalizacyjnych), która kolidowała z realizowanymi robotami. Dokumentacja projektowa

obarczona była również błędami polegającymi na opisaniu warunków realizacji inwestycji w

sposób odmienny od faktycznie występujących na placu budowy. Powyższe braki i błędy

projektowe skutkowały koniecznością wykonania robót dodatkowych i uzupełniających

nieujętych w dokumentacji projektowej lub zastosowaniem rozwiązań odmiennych od

przewidzianych w projekcie.

Odwołujący podkreślił, że konieczność wykonania robót dodatkowych, uzupełniających oraz

zamiennych, w stosunku do przewidzianych w pierwotnej dokumentacji projektowej, została

każdorazowo potwierdzona przez Inżyniera Koordynatora, który pełnił funkcję inspektora

23

nadzoru reprezentującego Zamawiającego (Poznań). Dokumentem potwierdzającym

konieczność wykonania danego asortymentu robót dodatkowych, uzupełniających i

zamiennych, a więc robót wykraczających poza rozwiązania przewidziane w pierwotnej

dokumentacji projektowej, był protokół konieczności („Protokół Konieczności”).

Odwołujący wskazał, że w toku realizacji inwestycji na bieżąco zgłaszał Zamawiającemu

(Poznań) wady i braki dokumentacji projektowej oraz zidentyfikowane kolizje z istniejącą

infrastrukturą techniczną, które wymagały interwencji inwestora i dokonania zmian w

dokumentacji projektowej. Z uwagi na powyższe wady dokumentacji projektowej w okresie od

dnia 17 marca 2015 r. do 13 listopada 2015 r, zostało sporządzonych 10 Protokołów

Konieczności, z których wynikała konieczność wykonania robót dodatkowych, zamiennych i

uzupełniających w stosunku do zakresu prac wynikających z dokumentacji projektowej.

Jednocześnie, w związku z koniecznością wykonania robót dodatkowych, uzupełniających

Odwołujący i Zamawiający Poznań zawarli dwie umowy na roboty dodatkowe i uzupełniające.

Dalej Odwołujący wskazał, że w dniu 28 grudnia 2015r., po przeprowadzeniu negocjacji

dotyczących treści zmian do umowy Odwołujący i Zamawiający (Poznań) zawarli aneks do

umowy, zwiększając zakres rzeczowy inwestycji wynikający z konieczności wykonania robót

zamiennych, określonych w Protokołach Konieczności zidentyfikowanych do dnia 16 listopada

2015 r. oraz wydłużając okres realizacji przedmiotu umowy do 31 marca 2016 r. Z uwagi na

przyjęte w dokumentacji projektowej reżimy technologiczne oraz konieczność wykonywania

robót w określonych warunkach atmosferycznych, (roboty nie mogły być prowadzone w

obniżonych temperaturach oraz w trakcie lub po występowaniu opadów atmosferycznych) oraz

okoliczność, iż wykonanie robót budowlanych w wydłużonym okresie realizacji przypadało na

okres zimowy (okres obniżonych temperatur oraz wzmożonych opadów atmosferycznych). W

związku z powyższym, strony uzgodniły w treści aneksu do umowy, że w przypadku

wystąpienia warunków atmosferycznych uniemożliwiających prowadzenie robót budowlanych

strony zweryfikują bezpośredni wpływ na odpowiednie fronty robót, których wykonanie było

niemożliwe, a w przypadku udokumentowanego i uzasadnionego wpływu warunków

atmosferycznych na front robót, strony określają ilość dni opóźnienia związanych z brakiem

możliwości wykonywania robót i ich wpływem na termin realizacji. Jednocześnie w takich

okolicznościach przesunięcie terminu zakończenia inwestycji uznane będzie za powstałe z

przyczyn nieleżących po stronie Odwołującego.

Odwołujący wskazał, że w okresie od dnia 16 listopada 2015 r. do 18 maja 2016 r. zostały

zidentyfikowane kolejne błędy dokumentacji projektowej, o których Odwołujący na bieżąco

informował Zamawiającego (Poznań), a w efekcie powyższego Inżynier Koordynator,

24

procedował kolejne 23 Protokoły Konieczności, z których wynikała konieczność wykonania

robót dodatkowych, uzupełniających i zamiennych, co w istoty sposób wpływało na czas

realizacji projektu.

Odwołujący wskazał, że w jego ocenie wykonanie robót dodatkowych, uzupełniających lub

zamiennych, a więc nieprzewidzianych w pierwotnej dokumentacji projektowej, w sposób

istotny wpływa na przedłużenie czasu realizacji inwestycji, z przyczyn niezależnych od

wykonawcy robót. Z uwagi na konieczność wykonania dodatkowego zakresu prac czas

realizacji inwestycji wydłuża się o okres potrzebny do przygotowania przez projektanta,

działającego na zlecenie Zamawiającego (Poznań), zamiennych rozwiązań projektowych oraz

czas potrzebny na przeprowadzenie przez projektanta i Zamawiającego (Poznań) konsultacji

i uzgodnień z gestorami infrastruktury miejskiej oraz zatwierdzenia nowych rozwiązań

projektowych. Dodatkowo, czas realizacji inwestycji zostaje wydłużony o okres potrzebny

wykonawcy na wycenę nowego lub zamienionego zakresu robót, przeprowadzenie negocjacji

cenowych z inwestorem oraz w końcu czas potrzebny na wykonanie przez wykonawcę robót

budowlanych, które nie były przewidziane w pierwotnej dokumentacji projektowej, lub

zastosowanie nowych rozwiązań projektowych przygotowanych przez projektanta.

Odwołujący wskazał, że roboty budowlane dotyczące inwestycji liniowych prowadzone są

„potokowo", co oznacza, iż wykonanie określonego asortymentu robót jest uzależnione od

wykonania i zakończenia innego zakresu robót, Powyższe powoduje, że oczekiwanie na

dostarczenie przez inwestora — Zamawiającego (Poznań) nowych lub zamiennych rozwiązań

projektowych, a następnie wykonanie nowego zakresu robót wstrzymuje możliwość wykonania

pozostałego zakresu prac. Powyższe, jest tym bardziej utrudnione, że inwestycja prowadzona

jest w warunkach utrzymania ruchu, a Odwołujący musiał zapewnić przejezdność określonych

odcinków ulic.

W dniu 28 czerwca 2016 r. Odwołującemu zostało doręczone oświadczenia Zamawiającego

(Poznań) o odstąpieniu od umowy oraz dwóch umów na roboty dodatkowe i uzupełniające.

Jednocześnie Zamawiający (Poznań) obciążył Odwołującego karą umowną za odstąpienie od

umowy z winy Odwołującego. Jako powód odstąpienia Zamawiający (Poznań) wskazał

znaczące opóźnienie Odwołującego w realizacji inwestycji, które rzekomo wystąpiło z winy

Odwołującego. Dodatkowo, w odstąpieniu od umowy wskazano, że fakt, iż Wykonawca

bezzasadnie zaprzestał wykonywania robót budowlanych i samowolnie opuścił plac budowy

oraz mimo pisemnego wezwania nie podjął ich w wyznaczonym przez Zamawiającego

terminie, powoduje, iż nie ma możliwości stwierdzenia, czy i kiedy inwestycja będzie mogła

zostać wykonana. W związku z powyższym, tym bardziej nie ma możliwości ukończenia

25

Przedmiotu Umowy” Dowód: Pismo Odwołującego — odpowiedź na oświadczenie o

odstąpieniu (Załącznik nr 5 do pisma Odwołującego z 10 maja 2019 r. — w aktach

Postępowania).

Pismem z 29 czerwca 2016 r. Odwołujący zakwestionował w całości skuteczność i zasadność

odstąpienia Zamawiającego (Poznań) od umowy. W dniu 1 lipca 2016 r, Odwołujący doręczył

Zamawiającemu (Poznań) oświadczenie o odstąpieniu z przyczyn leżących po stronie

Zamawiającego (Poznań). Dowód: Pisma Odwołującego — odstąpienie od umowy

(Załącznik nr 6 do pisma Odwołującego z 10 maja 2019 r, — w aktach Postępowania).

W ocenie Odwołującego, oświadczenie Zamawiającego (Poznań) o odstąpieniu od umowy z

przyczyn rzekomo leżących po stronie Odwołującego było bezzasadne, a tym samym nie

wywołała żadnych skutków prawnych. O powyższym świadczą okoliczności realizacji

inwestycji przywołane na wstępie niniejszego pkt. 6 jak również następujące obiektywne i

niezależne od Odwołującego okoliczności:

1) w okresie od dnia 17 marca 2015 r. (data zawarcia umowy) do dnia 23 czerwca 2016

r. Inżynier Kontraktu sporządził łącznie 33 (!) Protokoły Konieczności, z których

wynikała konieczność wykonania robót zamiennych, dodatkowych lub

uzupełniających. Powyższe obrazuje skalę wadliwości dokumentacji projektowej, za

której przygotowanie i dostarczenie odpowiedzialność ponosił Zamawiający (Poznań).

W ocenie Odwołującego nie sposób przypisać wykonawcy odpowiedzialność, a tym

bardziej winę za błędy i wady dokumentacji projektowej, w przypadku gdy wykonawca

nie jest autorem takiego projektu, a odpowiedzialny jest wyłącznie za wykonanie robót

budowlanych. Obowiązkiem wykonawcy jest w takiej sytuacji, zgodnie z art. 651 KC

zgłaszanie inwestorowi wykrytych błędów i wad dokumentacji projektowej, lecz nie

można czynić wykonawcy zarzutu, gdy wykonawca prawidłowo wypełnia swoje

obowiązki i dokładnie weryfikuje adekwatność rozwiązań projektowych do warunków

faktycznych występujących na placu budowy, których nie da się ustalić inaczej niż

prowadząc roboty na placu budowy. Co więcej, konieczność wykonania robót

dodatkowych, uzupełniających i zamiennych, jako nieprzewidzianych w pierwotnej

dokumentacji projektowej, zgodnie z postanowieniami umowy stanowiła przesłankę do

dokonania zmiany umowy w zakresie terminów realizacji jak i wynagrodzenia

należnego Odwołującemu. Jest bowiem oczywistym, że skoro wykonanie robót

dodatkowych lub uzupełniających lub zamiennych wykracza poza zakres robót

określonych w ramach umowy podstawowej (zamówienia podstawowego) to

26

wykonanie takich robót wpłynie na całkowity czas potrzebny na wykonanie inwestycji.

Zamawiający (Poznań) uchylał się jednak od zawarcia stosownych umów;

2) pomimo sukcesywnego wykonywania wszystkich robót roszczenia i wnioski kierowane

w toku realizacji inwestycji przez Odwołującego do Zamawiającego (Poznań)

Zamawiający (Poznań) bezzasadnie odmawiał zawarcia aneksu do umowy

zmieniającego ostateczny termin realizacji inwestycji, pomimo wystąpienia

okoliczności uzasadniających zawarcie takiego aneksu tj. wykonywania robót

dodatkowych, zamiennych i uzupełniających które zwiększały zakres rzeczowy

inwestycji lub wpływały na czas realizacji związany m.in. z oczekiwaniem na

dostarczenie zamiennych rozwiązań projektowych procedowanych przez projektanta;

Zamawiający (Poznań) nie tylko negował, nie przedstawiając żadnego merytorycznego

uzasadnienia, prawo Odwołującego do przedłużenia terminu realizacji inwestycji, ale

również nie ustosunkował się do wniosków Odwołującego o zawarcie umów na roboty

dodatkowe nieobjęte zamówieniem podstawowym, wynikające z Protokołów

Konieczności. W ocenie Odwołującego, obstrukcja Zamawiającego (Poznań) wynikała

z faktu, iż zawarcie umów na roboty (zamówienia) dodatkowe po pierwsze,

potwierdzałoby zasadność roszczeń Odwołującego o przedłużenie czasu realizacji i

zawarcie aneksu do umowy, a po drugie stanowiłoby formalne potwierdzenie błędów

w dokumentacji projektowej dostarczonej przez Zamawiającego (Poznań);

3) zważywszy, że w przedłużonym czasie realizacji inwestycji (od stycznia 2016 r.) okres

wykonywania robót przypadał okres obniżonych temperatur oraz wzmożonych opadów

atmosferycznych, zgodnie z uzgodnieniami poczynionymi przez Odwołującego i

Zamawiającego (Poznań), Odwołujący nie mógł prowadzić robót w warunkach, które

były niezgodne z wymaganiami wynikającymi z dokumentacji projektowej (reżimy

technologiczne wykonywania robót związane z wymaganą temperaturą lub brakiem

opadów określone w STWiORB). Pomimo udokumentowania przez Odwołującego

okresów występowania niekorzystnych warunków atmosferycznych (raporty Instytutu

Meteorologii i Gospodarki Wodnej), które uniemożliwiały prowadzenie robót,

Zamawiający (Poznań) bezzasadnie odmówił wydłużenia czasu realizacji inwestycji o

okres opóźnień, które wystąpiły z przyczyn niezależnych od Odwołującego, czym

naruszył uzgodnienia wynikające z treści aneksu do umowy dotyczące wydłużenia

okresu realizacji inwestycji i uznania ewentualnych opóźnień za nieleżące po stronie

Odwołującego w przypadku udokumentowanego i uzasadnionego wpływu warunków

atmosferycznych na front robót;

4) pomimo zakwalifikowania robót objętych Protokołami Konieczności jako robót

(zamówień) dodatkowych przez Inżyniera Koordynatora jako przedstawiciela inwestora

Zamawiający (Poznań) kwestionował kwalifikację prawną z uwagi na to, iż kwalifikacja

27

danego typu robót jako zamówień dodatkowych, a więc nieprzewidzianych w

dokumentacji projektowej, potwierdzałaby wadliwość takiej dokumentacji, której

przygotowanie leżało po stronie Zamawiającego, a dodatkowo, zgodnie z umową

konieczność wykonania danego asortymentu robót jako zamówień dodatkowych

stanowiła przesłankę do przedłużenia terminu realizacji inwestycji.

Odwołujący wskazał, iż zgodnie z Zawiadomieniem jedyną okolicznością stanowiącą — w

ocenie Zamawiającego - poważne naruszenie obowiązków zawodowych przez Odwołującego

— w ramach Umowy Poznań — było niezasadne wstrzymanie robót przez Kierownika

Budowy, a tym samym zaprzestanie wykonywania inwestycji i samowolne opuszczenie placu

budowy. Odwołujący zaprzeczył jakoby okoliczności powołane przez Zamawiającego

stanowiły poważne i zawinione naruszenie obowiązków zawodowych. Wręcz przeciwnie,

działanie Odwołującego świadczyło o dochowaniu najwyższej staranności podczas

prowadzenia robót budowlanych oraz wypełnieniu obowiązków wynikających nie tylko z

umowy, ale również nałożonych przez przepisy prawa (art. 651 KC, zgodnie z którym

wykonawca jest zobowiązany niezwłocznie powiadomić inwestora o wadach dokumentacji

projektowej lub okolicznościach mających wpływ na realizowane roboty budowlane).

Okoliczności, które zmusiły Odwołującego do wstrzymania robót budowlanych dotyczyły

zidentyfikowana rozbieżność pomiędzy faktycznymi warunkami gruntowymi występującymi na

placu budowy (występowanie gruntów niebudowlanych) a warunkami gruntowymi opisanymi

w dokumentacji projektowej. Podstawę do stwierdzenia powyższych rozbieżności stanowiły

badania przeprowadzone przez Inżyniera Koordynatora (przedstawiciela Zamawiającego

(Poznań), których wyniki zostały potwierdzone również badaniami zleconymi przez

Odwołującego. Odwołujący wskazał, że pomimo wystąpienia przez Odwołującego do

Zamawiającego (Poznań) o przedstawienie rozwiązań projektowych, adekwatnych do

występujących warunków gruntowych oraz potwierdzenia przez Zamawiającego (Poznań)

adekwatności zastosowanych rozwiązań projektowych do występujących warunków

gruntowych w części dotyczącej zrealizowanych robót Zamawiający zignorował wnioski

Odwołującego, pomimo że to Zamawiający (Poznań) ponosił, zgodnie z art. 647 KC,

odpowiedzialność za zapewnienie dokumentacji projektowej, która umożliwia prowadzenie

robót budowlanych, a określenie kategorii geotechnicznej całego obiektu budowlanego lub

jego poszczególnych części należy do wyłącznych uprawnień projektanta obiektu

budowlanego, który działał na zlecenie Zamawiającego (Poznań).

Z uwagi na wykryte przez Odwołującego rozbieżności pomiędzy faktycznymi warunkami

gruntowymi a stanem opisanym w dokumentacji geotechnicznej Odwołujący wystąpił do

28

Zamawiającego (Poznań) o: (a) przedstawienie pełnej dokumentacji projektowej w zakresie

dokumentacji geologicznej i geotechnicznej wraz z uzupełnieniem aktualnych badań oraz

rozwiązań projektowych, adekwatnych do występujących warunków gruntowych na terenie,

na którym prowadzone są prace (węzeł część wschodnia), oraz (b) potwierdzenie przez

Zamawiającego (Poznań) adekwatności zastosowanych rozwiązań projektowych do

występujących warunków gruntowych w części dotyczącej już zrealizowanych robót.

Odwołujący wskazał, że zgodnie z przepisami § 4 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania

geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz.U. 2012, poz. 643),

określenie kategorii geotechnicznej całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych

części należy do wyłącznych uprawnień projektanta obiektu budowlanego (w tym przypadku

działającego na zlecenie Zamawiającego (Poznań). Jednocześnie, po stwierdzeniu innych od

przyjętych w badaniach warunków geotechnicznych gruntu, to wyłącznie projektant obiektu

budowlanego ma prawo zmiany kategorii geotechnicznej gruntu. Tym samym, również

wyłącznie projektant ma prawo i obowiązek dokonania takich zmian w dokumentacji

projektowej, które zapewnią adekwatność rozwiązań projektowych do faktycznych warunków

gruntowych. Z powyższego względu Odwołujący nie tylko nie miał obowiązku, ale nawet prawa

dokonać zmiany kwalifikacji gruntu i rozwiązań projektowych, ponieważ takie działania

należały do wyłącznej kompetencji projektanta. W celu wykazania prawidłowości

prezentowanego stanowiska Odwołujący przekazał dodatkowo Zamawiającemu (Poznań)

wyniki przeprowadzonych badań gruntowych, które potwierdzały istotne rozbieżności

pomiędzy faktycznymi warunkami gruntowymi a stanem wynikającym z dokumentacji

projektowej. Jednocześnie Odwołujący powiadomił Zamawiającego (Poznań), iż brak

dokonania weryfikacji dokumentacji projektowej oraz przedstawienia zamiennych rozwiązań

projektowych dla pozostałej części obszaru prowadzenia inwestycji będzie nieść za sobą

niekorzystne konsekwencje na etapie eksploatacji inwestycji, ponieważ występowanie

gruntów niebudowlanych, przy jednoczesnej nieadekwatności rozwiązań projektowych,

powoduje znaczące ryzyko obniżenia trwałości wykonanych robót, co z kolei przekłada się na

ryzyko ponoszenia przez inwestora dodatkowych kosztów związanych z ewentualnymi

remontami i wydatkowaniem środków publicznych. W skrajnych przypadkach, z uwagi na

charakter inwestycji, powyższe może również doprowadzić do wystąpienia zdarzeń

drogowych, spowodowanych niedostosowaniem i nieadekwatnością rozwiązań projektowych

do występujących warunków gruntowych.

W związku z brakiem reakcji Zamawiającego (Poznań) na wniosek o zweryfikowanie

dokumentacji projektowej i przedstawienie zamiennych rozwiązań projektowych wynikających

29

z występowania gruntów niebudowlanych Odwołujący w dniu 21 czerwca 2016 r. powiadomił

Zamawiającego (Poznań) oraz Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego i Wojewódzki

Inspektorat Nadzoru Budowlanego o wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie art. 22 pkt

4) ustawy Prawo budowlane z uwagi na niezgodność dokumentacji projektowej z faktycznym

stanem występującym na placu budowy.

W ocenie Odwołującego mając na uwadze powyższe, uznać należy, że opóźnienie w realizacji

inwestycji nie było zawinione przez wykonawcę, a wynikało z okoliczności, za które

odpowiedzialność ponosił Zamawiający (Poznań), w tym, w szczególności, z wadliwości

dokumentacji projektowej, braku współdziałania Zamawiającego (Poznań) polegającym na

niezawarciu umów na roboty dodatkowe, uzupełniające i zamienne, odmowie wypełnienia

zobowiązań stron wynikających z aneksu do umowy, poprzez przedłużenie czasu realizacji

inwestycji o czas, w którym prowadzenie robót budowlanych nie było możliwe z uwagi na

niekorzystne warunki atmosferyczne oraz brak współdziałania w przekazaniu zamiennych

rozwiązań projektowych dotyczących warunków gruntowych. Okoliczności związane z

powstaniem opóźnień w realizacją inwestycji oraz fakt, iż zdarzenia które negatywnie wpłynęły

na czas realizacji inwestycji z przyczyn niezależnych od Wykonawcy zostały potwierdzone w

opinii niezależnego eksperta. Dowód: Opinia w przedmiocie zasadności żądania przedłużenia

czasu realizacji umowy (Załącznik nr 7 do pisma Odwołującego z 10 maja 2019 r. — w aktach

Postępowania).

Odwołujący podkreślił, iż z punktu widzenia oceny zastosowania przestanek wykluczenia

opisanych w art. 24 ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy Pzp, w związku ze sporem co do zasadności i

skuteczności odstąpienia przez Zamawiającego (Poznań) od umowy oraz nałożeniem na

Odwołującego bezzasadnej kary umownej z tytułu odstąpienia Odwołujący wniósł do Sądu

Okręgowego w Poznaniu dwa powództwa o zapłatę przeciwko Zamawiającemu (Poznań),

które obejmują wszelkie roszczenia Odwołującego wobec Zamawiającego związane z

bezzasadnym odstąpieniem od umowy, nałożeniem kary umownej którą Zamawiający

zaspokoił z gwarancji bankowej należytego wykonania umowy oraz potrąceń z wynagrodzenia

należnego Odwołującemu z tytułu wykonanych robót budowlanych. W ramach obydwu

powództw Odwołujący kwestionuje zasadność i skuteczność samego odstąpienia od umowy

przez Zamawiającego (Poznań), co do okoliczności faktycznych które stanowiły podstawę

odstąpienia, oraz w konsekwencji skutkowało bezzasadnym obciążeniem Odwołującego karą

umowną (sprawy o sygnaturze: IX GC 1145/16/3 oraz IX GC 1058/18/6), przy czym w toku

postępowania strony prowadziły rozmowy mediacyjne, które jednak nie pozwoliły na

polubowne zakończenie sporu. Sporne okoliczności, które legły u podstaw odstąpienia od

umowy przez Zamawiającego (Poznań), w tym zasadność i skuteczność odstąpienia od

30

umowy przez Zamawiającego (Poznań) oraz ustalenie, czy doszło do niewykonania lub

nienależytego wykonania umowy z przyczyn leżących rzekomo po stronie Odwołującego

będzie zatem przedmiotem rozstrzygnięcia sądu powszechnego. Oba postępowania sądowe

są obecnie w toku na etapie postępowania dowodowego i nie zostały zakończone. Dowód:

Pozew o zapłatę z dnia 5 września 2016 r. (IX GC 1145/16/3) (Załącznik nr 7 do pisma

Odwołującego z 10 maja 2019 r. — w aktach Postępowania); Pismo procesowe powoda z 17

listopada 2016 r. — replika na sprzeciw od nakazu zapłaty (IX GC 1145/16/3) (Załącznik nr 8

do pisma Odwołującego z 10 maja 2019 r. — w aktach Postępowania); Pozew o zapłatę z dnia

17 października 2017 r. IX GC 1058/18/6 (Załącznik nr 9 do pisma Odwołującego z 10 maja

2019 r. — w aktach Postępowania).

Odnosząc się do wpływu opisanych powyżej okoliczności faktycznych i prawnych w kontekście

stosowania podstawy wykluczenia opisanej wart. 24 ust. 5 pkt 2 oraz 4 ustawy Pzp Odwołujący

podtrzymał w całość przedstawioną powyżej argumentację. W ocenie Odwołującego opisane

okoliczności potwierdzają, iż podstawa prawna wykluczenia nie znajduje zastosowania w

niniejszym Postępowaniu ponieważ nie zostały wypełnione przestanki określone w przepisie

art. 24 ust. 5 pkt 2 oraz 4 ustawy Pzp, a Odwołujący w całości kwestionuje, na podstawie

okoliczności faktycznych i prawnych opisanych powyżej, ważność, skuteczność i zasadność

odstąpienia Zamawiającego (Poznań) od umowy.

Izba ustaliła co następuje:

Izba postanowiła dopuścić w poczet materiału dowodowego następujące dokumenty: (i)

specyfikację istotnych warunków zamówienia (dalej „SIWZ”) na okoliczność ustalenia

przedmiotu zamówienia; (ii) protokół otwarcia ofert na okoliczność ustalenia ofert złożonych w

postępowaniu; (iii) ofertę Odwołującego na okoliczność ustalenia jej treści; (iv) wezwanie

Zamawiającego z dnia 7 maja 2019 r. oraz wyjaśnienia złożone przez Odwołującego z dnia

10 maja 2019 r. na okoliczność ustalenia treści wezwania oraz złożonych wyjaśnień; (v) pismo

Zamawiającego z dnia 20 maja 2019 r. wraz z załącznikami na okoliczność ustalenia przyczyn

wykluczenia Odwołującego z postępowania; (vi) korespondencję e- mailową z dnia 6 czerwca

2019 r. pomiędzy Poznańskimi Inwestycjami Miejskimi a wykonawcą Budimex dotyczącą

zastrzegania informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa na okoliczność wykazania, iż w toku

realizacji inwestycji oraz w trakcie postępowania sądowego Odwołujący nie zastrzegał

żadnych informacji jako tajemnica przedsiębiorstwa; (vii) opinię z dnia 6 czerwca 2019 r.

(objętą klauzulą poufności) przygotowaną w postępowaniu mediacyjnym toczącym się

pomiędzy Odwołującym, a Gminą Wrocław na okoliczność wykazania, iż pomiędzy stronami

31

toczy się spór co do zasadności odstąpienia od umowy przez Zamawiającego Wrocław z

przyczyn leżących po stronie Odwołującego; (viii) opinię w przedmiocie zasadności żądania

przedłużenia czasu realizacji umowy z dnia 27 kwietnia 2018 r. na okoliczność wykazania, iż

nie wystąpiły przesłanki do odstąpienia do realizacji Inwestycji w Poznaniu; (ix) umowę z dnia

17 marca 2015 r. zawarta pomiędzy Odwołującym a Miastem Poznań wraz z aneksami,

umowę z dnia 25 sierpnia 2017 r. zawartą pomiędzy Odwołującym a Zamawiajacym we

Wrocławiu, pismo PIM z dnia 21 czerwca 2016 r. porozumienia zwarte pomiędzy

podwykonawcami Odwołującego a PIM oraz potwierdzenia dokonania płatności, wezwanie do

zapłaty środków z gwarancji bankowej z dnia 11 sierpnia 2016 r., korespondencję z

podwykonawcami Odwołującego oraz PIM - dokumenty na okoliczność wykazania, iż

zachodzą przesłanki do wykluczenia Odwołującego z postępowania; (x) korespondencję e-

mailowa z dnia 11 czerwca 2019 r. pomiędzy wykonawcą Budimex a Gminą Wrocław na

okoliczność wykazania, że Odwołujący nie zgłaszał zamawiającemu podwykonawców oraz

dalszych podwykonawców co stanowiło naruszenie obowiązków zawodowych; (xi) wniosek o

wszczęcie postępowania dyscyplinarnego z dnia 6 grudnia 2018 r. wobec osoby pełniącej

funkcję kierownika budowy podczas realizacji inwestycji w Poznaniu oraz Decyzję nr 1/17 na

okoliczność wykazania, że kierownik budowy nie naruszył żadnych obowiązków zawodowych

podczas realizacji inwestycji w Poznaniu; (xii) pismo Odwołującego z dnia 11 grudnia 2018 r.

oraz z dnia 19 lutego 2019 r. skierowane do Zamawiającego we Wrocławiu na okoliczność

ustalenia stanowiska wykonawcy wobec odstąpienia przez zamawiającego od realizacji

umowy oraz przyczyn odstąpienia od umowy przez Odwołującego; (xiii) pismo z dnia 28

czerwca 2016 r. skierowane przez Odwołującego do Zamawiającego Poznań oraz pismo z

dnia 1 lipca 2016 r. na okoliczność ustalenia przyczyn odstąpienia od realizacji umowy przez

Odwołującego; (xiv) pismo z dnia 5 grudnia 2018 r. oraz pismo z dnia 11 i 18 grudnia 2018 r.

na okoliczność ustalenia przyczyn odstąpienia od umowy przez Zamawiającego oraz

Odwołującego, odpowiednio.

Na podstawie powyższych dokumentów Izba ustaliła, że Zamawiający prowadzi postępowanie

w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Budowa torowiska do nowej pętli tramwajowej

Mierzyn (przy CH Ster) w Szczecinie”, numer sprawy BZP/126/18, ogłoszenie o zamówieniu

opublikowane w Dz.U. UE z 16.10.2018 nr 2018/S 199-449793 (dalej „Postępowanie”)

Kryteria oceny ofert w Postępowaniu stanowią: cena (60%); okres rękojmi i gwarancji (20%)

oraz wysokość kary umownej za każdy dzień opóźnienia w wykonaniu przedmiotu umowy

(20%). Izba ustaliła do upływu terminu składania ofert w Postępowaniu zostało złożonych 6

ofert. Wszyscy wykonawcy zaoferowali identyczne warunki w kryteriach pozacenowych, oferta

Odwołującego zwierała najniższą cenę.

32

Izba ustaliła, że w SIWZ w Rozdziale V „Postawy wykluczenia Zamawiający dopuścił

możliwość wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy Pzp.

W dniu 7 maja 2019 r. Zamawiający wezwał Odwołującego z uzupełnienia dokumentów, w tym

poinformował, iż posiada wiedzę o dwóch umowach których stroną był Odwołujący tj.: (i)

„Przebudowa trasy tramwajowej w ul. Dąbrowskiego od ul. Botanicznej do ul. Żeromskiego

wraz z węzłem" - umowa zawarta ze spółką Poznańskie Inwestycje Miejskie sp. z o.o. (dalej

„Inwestycja Poznań”); (ii) „Budowa trasy tramwajowej w ul. Hubskiej na odcinku od uf.

Glinianej do ul. Dyrekcyjnej we Wrocławiu" - umowa zawarta ze spółką Inwestycje

Wrocławskie sp. z o.o. (dalej „Inwestycja Wrocław”) od których zamawiający odstąpili z

przyczyn leżących po stronie Odwołującego. Zamawiający wskazał w treści pisma, że w jego

ocenie wobec Odwołującego mogą zachodzić przesłanki wykluczenia określone w art. 24 ust.

5 pkt 2 i pkt 4 ustawy Pzp, a wykonawca może skorzystać z procedury opisanej w art. 24 ust.

8 ustawy Pzp (self-cleaning).

Izba ustaliła, że Odwołujący pismem z dnia 10 maja 2019 r. przedstawił obszerne wyjaśnienia

oraz opisał zarówno okoliczności związane z realizacją Inwestycji w Poznaniu oraz Inwestycji

we Wrocławiu oraz wyjaśnił, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 24 ust. 5 pkt. 2 i 4

ustawy Pzp, a tym samym nie ma również podstaw do przeprowadzenia procedury self-

cleaning. Treść wyjaśnień została zastrzeżona jako dokument zawierające informacje

stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa.

Izba ustaliła, że pismem z 20 maja 2019 r. („Zawiadomienie") Zamawiający poinformował

Odwołującego o wykluczeniu z Postępowania oraz o odrzuceniu jego oferty, ponieważ w

ocenie Zamawiającego, wobec Odwołującego zachodzą przesłanki wykluczenia z art. 24 ust.

5 pkt 2 i pkt 4 ustawy Pzp, a w konsekwencji oferta Odwołującego podlega odrzuceniu na

podstawie art. 24 ust. 4 ustawy Pzp oraz 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp.

Izba ustaliła, że Odwołujący na zlecenie spółki Poznańskie Inwestycje Miejskie sp. z o.o.

działającej w imieniu i na rzecz Miasta Poznań („Zamawiający Poznań") na podstawie umowy

z dnia 17 marca 2015 r., realizował Inwestycję Poznań. Inwestycja była realizowana w formule

„buduj”.

Izba ustaliła, że w okresie od dnia 17 marca 2015 r. (data zawarcia umowy) do dnia 23 czerwca

2016 r. Inżynier Kontraktu sporządził łącznie 33 Protokoły Konieczności, z których wynikała

konieczność wykonania robót zamiennych, dodatkowych lub uzupełniających. Treść

protokołów oraz ich wpływu na termin realizacji zamówienia jest szczegółowo omówiona w

33

Opinii z dnia 27 kwietnia 2019 r. złożonej przez Odwołującego wraz z pismem z dnia 10 maja

2019 r.

W dniu 28 grudnia 2015 r., po przeprowadzeniu negocjacji dotyczących treści zmian do umowy

Odwołujący i Zamawiający Poznań zawarli aneks do umowy, zwiększając zakres rzeczowy

inwestycji wynikający z konieczności wykonania robót zamiennych, określonych w Protokołach

Konieczności zidentyfikowanych do dnia 16 listopada 2015 r. oraz wydłużając okres realizacji

przedmiotu umowy do 31 marca 2016 r. Strony zawarły również dwie umowy z dnia 18 grudnia

2015 r. oraz z dnia 28 grudnia 2018 r. na wykonanie robót dodatkowych i uzupełniających.

Izba ustaliła, że w dniu 21 czerwca 2016 r. Odwołujący powiadomił Zamawiającego Poznań

oraz Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego i Wojewódzki Inspektorat Nadzoru

Budowlanego o wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie art. 22 pkt 4) ustawy Prawo

budowlane z uwagi na niezgodność dokumentacji projektowej z faktycznym stanem

występującym na placu budowy.

Izba ustaliła, że w dniu 28 czerwca 2016 r. Odwołującemu zostało doręczone oświadczenia

Zamawiającego Poznań o odstąpieniu od umowy oraz dwóch umów na roboty dodatkowe i

uzupełniające. Jednocześnie Zamawiający Poznań obciążył Odwołującego karą umowną za

odstąpienie od umowy z winy Odwołującego. Jako powód odstąpienia Zamawiający Poznań

wskazał znaczące opóźnienie Odwołującego w realizacji inwestycji, które miało wystąpić z

winy Odwołującego. Dodatkowo, w odstąpieniu od umowy wskazano, że fakt, iż wykonawca

bezzasadnie zaprzestał wykonywania robót budowlanych i samowolnie opuścił plac budowy

oraz mimo pisemnego wezwania nie podjął ich w wyznaczonym przez Zamawiającego

terminie, powoduje, iż nie ma możliwości stwierdzenia, czy i kiedy inwestycja będzie mogła

zostać wykonana. W związku z powyższym, tym bardziej nie ma możliwości ukończenia

umowy.

Izba ustaliła, że pismem z 29 czerwca 2016 r. Odwołujący zakwestionował w całości

skuteczność i zasadność odstąpienia Zamawiającego Poznań od umowy. W dniu 1 lipca 2016

r, Odwołujący doręczył Zamawiającemu Poznań oświadczenie o odstąpieniu z przyczyn

leżących po stronie Zamawiającego Poznań.

Ponadto Izba ustaliła, że Odwołujący na zlecenie spółki Wrocławskie Inwestycje sp. z o.o.,

działającej w imieniu i na rzecz Gminy Wrocław oraz Miejskiego Przedsiębiorstwa

Wodociągów i Kanalizacji SA z siedzibą we Wrocławiu („Zamawiający Wrocław") na

34

podstawie umowy z dnia 25 sierpnia 2017 r., realizował Inwestycję we Wrocławiu. Inwestycja

była realizowana w formule „buduj”.

Izba ustaliła, że w toku realizacji umowy strony zawarły w dniu 13 sierpnia 2018 r. Aneks nr 3

na wykonanie robót dodatkowych, Aneks nr 4 z dnia 10 października 2018 r. na wykonanie

robót dodatkowych, Aneks nr 5 z dnia 11 października 2018 r. na wykonanie robót

dodatkowych. Jak wynika ze złożonej do akt sprawy opinii z dnia 6 czerwca 2019 r. Odwołujący

wielokrotnie występował z roszczeniami terminowymi i kosztowymi do zamawiającego.

Odwołujący wystąpił z ponad 300 wystąpieniami do inżyniera kontraktu dotyczących

oczekiwanego sposobu realizacji robót budowalnych, w tym 43 wystąpienia roszczeniowe ze

zgłoszeniem konieczności zapłaty dodatkowego wynagrodzenia i/lub przełożenia czasu

realizacji inwestycji.

Izba ustaliła, że w dniu 5 grudnia 2018 r. Zamawiający Wrocław złożył oświadczenie o

odstąpieniu od umowy z przyczyn leżących po stronie wykonawcy. W oświadczeniu o

odstąpieniu Zamawiający wskazał, że: (1) działania Odwołującego i zła organizacja robót miała

prowadziło do zwłoki w wykonaniu robót; (2) Odwołujący nie wykonywał swoich zobowiązań

kontraktowych, które doprowadziły m.in. do konieczności zlecenia przez Zamawiającego

wykonania zastępczego opracowania projektów organizacji ruchu zastępczego, co miało się

przełożyć na opóźnienie w rozpoczęciu robót oraz dodatkowe koszty po stronie

zamawiającego oraz (3) Odwołujący miał nie wykonał założeń planu naprawczego.

Dnia 11 grudnia 2018 r. Odwołujący przedłożył Zamawiającemu Wrocław swoje stanowisko

odnośnie oświadczenia o odstąpieniu od umowy, w którym uznał oświadczenie

Zamawiającego o odstąpieniu od umowy za nieważne, nieskuteczne ze względów formalnych

jak też i całkowicie bezzasadne.

W dniu 19 lutego 2019 r. Odwołujący przedłożył Zamawiającemu Wrocław odstąpienie od

umowy, w którym szczegółowo odniósł się do okoliczności, które miały istotny wpływ na

przebieg realizacji inwestycji, a za które nie wynikały z przyczyn leżących po stronie

Odwołującego.

Izba ustaliła, że w przypadku Inwestycji w Poznaniu okoliczności, które legły u podstaw

odstąpienia od umowy przez Zamawiającego Poznań są kwestionowane w ramach sporów

sądowych toczących się przed Sądem Okręgowym w Poznaniu z powództwa Odwołującego o

zapłatę (sprawa o sygnaturze: IX GC 1145/16/3 oraz IX GC 1058/18/6). W ramach obydwu

powództw Odwołujący dochodzi roszczeń pieniężnych, kwestionując zasadność nałożonej na

35

Odwołującego kary umownej za rzekome odstąpienie od umowy przez Zamawiającego

Poznań oraz potrącenia dokonane przez Zamawiającego Poznań na poczet kary umownej. W

przypadku Inwestycji we Wrocławiu Odwołujący kwestionuje zasadność i skuteczność

odstąpienia Zamawiającego Wrocław od umowy, przy czym strony poddały spór pod

rozstrzygnięcie mediatora w ramach postępowania mediacyjnego.

Izba zważyła co następuje:

Izba ustaliła, że Odwołujący spełnia określone w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp przesłanki

korzystania ze środków ochrony prawnej, tj. ma interes w uzyskaniu zamówienia, a naruszenie

przez Zamawiającego przepisów ustawy Pzp może spowodować poniesienie przez niego

szkody, polegającej na nieuzyskaniu zamówienia. W przypadku zasadności podniesionych w

odwołaniu zarzutów mogłoby dojść do wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej.

Izba uznała, że odwołane zasługuje na uwzględnienie. Potwierdziły się zarzuty naruszenia

przez Zamawiającego art. 24 ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy Pzp, w konsekwencji zarzut naruszenia

art. 24 ust. 4 ustawy Pzp oraz 89 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp.

Zarzut naruszenia art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp

Na wstępie wskazać należy, że art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp stanowi, że wykluczeniu z

udziału w postępowaniu podlega wykonawca, jeżeli w sposób zawiniony poważnie naruszył

obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy wykonawca w wyniku

zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał

zamówienie, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych środków

dowodowych. Wykluczenie wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp może

nastąpić w przypadku łącznego spełnienia przesłanek określonych przez ustawodawcę w tym

przepisie, tj. konieczne jest stwierdzenie, iż dany wykonawca naruszył obowiązki zawodowe,

nastąpiło to z jego winy, ma charakter poważny i w konsekwencji podważa jego uczciwość.

Jak wskazał ustawodawca w treści ww. unormowania, w szczególności ma to miejsce w

przypadku, gdy wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie

wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie. Stwierdzenie powyższego zamawiający musi

być w stanie wykazać za pomocą stosownych środków dowodowych. Przepis art. 24 ust. 5 pkt

2 stanowi transpozycję do porządku krajowego regulacji art. 57 ust. 4 akapit pierwszy lit. c)

dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie

zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE. Zgodnie z tą regulacją „Instytucje

zamawiające mogą wykluczyć lub zostać zobowiązane przez państwa członkowskie do

36

wykluczenia z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia każdego wykonawcy

znajdującego się w którejkolwiek z poniższych sytuacji, jeżeli instytucja zamawiająca może

wykazać za pomocą stosownych środków, że wykonawca jest winny poważnego wykroczenia

zawodowego, które podaje w wątpliwość jego uczciwość”. Przepis ten stanowi w znacznym

zakresie odpowiednik art. 45 ust. 2 akapit pierwszy lit. d) dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu

Europejskiego i Rady z 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień

publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, zgodnie z którym „Z udziału w zamówieniu

można wykluczyć każdego wykonawcę, który jest winny poważnego wykroczenia

zawodowego, udowodnionego dowolnymi środkami przez instytucje zamawiające”.

Odnosząc się do przesłanki poważnego naruszenia obowiązków zawodowych, należy

powołać się na stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przedstawione w

odniesieniu do pojęcia „poważnego wykroczenia” zawartego w art. 45 ust. 2 akapit pierwszy

lit. d) dyrektywy 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień

publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi, które ze względu na podobieństwo ww.

regulacji zawartych w dyrektywie 2014/24/UE oraz 2004/18/WE może znaleźć zastosowanie

w obecnym stanie prawnym. W wyroku z dnia 13 grudnia 2012 roku o sygn. C - 465/11

(Forposta). Trybunał orzekł że, pojęcie to „należy rozumieć w ten sposób, że odnosi się ono

zwykle do zachowania danego wykonawcy wykazującego zamiar uchybienia lub stosunkowo

poważne niedbalstwo z jego strony. Tym samym jakiekolwiek nieprawidłowe, niedokładne lub

niskie jakościowo wykonanie umowy lub jej części może ewentualnie wykazać niższe

kompetencje zawodowe danego wykonawcy, lecz nie jest automatycznie równoważne z

poważnym wykroczeniem. Ponadto stwierdzenie istnienia poważnego wykroczenia wymaga

co do zasady przeprowadzenia konkretnej i zindywidualizowanej oceny postawy danego

wykonawcy. W tym względzie pojęcia „poważnego wykroczenia” nie można zastępować

pojęciem „okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność” dany wykonawca”.

W przepisie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp ustawodawca wskazał, iż z przypadkiem

poważnego naruszenia obowiązków zawodowych, które podważa uczciwość wykonawcy,

mamy do czynienia w szczególności w sytuacji, gdy wykonawca w wyniku zamierzonego

działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie.

Odwołując się do poglądów prezentowanych przez doktrynę na gruncie przepisu art. 471

Kodeksu cywilnego regulującym odpowiedzialność kontraktową dłużnika z tytułu

niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania należy wskazać, iż „pojęcie

wykonania zobowiązania oznacza zachowanie dłużnika, polegające na spełnieniu wszystkich

obowiązków spoczywających na nim, a wynikających z treści łączącego strony stosunku

prawnego. „Skoro powstał - bez względu na źródło (ustawa, czynność prawna jedno- i dwu-

37

stronna, bezpodstawne wzbogacenie i inne) - stosunek zobowiązaniowy, to wierzyciel ma

prawo oczekiwać, że dłużnik spełni obciążające go świadczenie, a więc, iż ten zachowa się

zgodnie z treścią zobowiązania, zaspokajając jednocześnie określony w jego treści interes

wierzyciela. Jeżeli to nastąpi, zobowiązanie zostaje wykonane i jako takie wygasa. Brak

spełnienia świadczenia oznacza niewykonanie zobowiązania. Przy nienależytym wykonaniu

zobowiązania świadczenie jest wprawdzie spełnione, lecz nie jest ono prawidłowe, gdyż

odbiega w większym lub mniejszym stopniu od świadczenia wymaganego. Określenie

„nienależyte wykonanie zamówienia” jest tak ogólne, a zarazem pojemne, że nie sposób

wyczerpująco wskazać wszystkich sytuacji, w których takie wykonanie ma miejsce. Może

bowiem być ich tyle, ile zachodzi rodzajów indywidualnych świadczeń. Najogólniej rzecz

ujmując, o nienależytym spełnieniu świadczenia można mówić w aspekcie zachowania

terminu, miejsca i sposobu, czy też jakości w szerokim rozumieniu tego słowa (...)” (G. B., H.

C., S. D., J. G., K. Które składa do akt sprawy, M. S., T. W., C. Ż., Komentarz do Kodeksu

cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania tom I. Warszawa, 2011).

W świetle dyspozycji art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp - za wyrokiem SO w Krakowie z 23.06.2017

r., sygn. akt: XII Ga 219/17 - nienależytego wykonania zobowiązania nie można automatycznie

traktować jako przesłanki wykluczenia, koniecznym pozostaje wykazanie, że jest ono skutkiem

zawinionego działania wykonawcy, w szczególności zamierzonego działania lub rażącego

niedbalstwa oraz, że ma charakter poważnego naruszenia. W konsekwencji, to na

Zamawiającym spoczywał ciężar udowodnienia, że niewykonanie umowy w terminie winno

zostać zakwalifikowane, jako poważne i zawinione naruszenie obowiązków zawodowych

przez wykonawcę, przy czym niewystarczające jest wykazanie, że doszło do naruszenia więzi

obligacyjnej, koniecznym pozostaje wykazanie kwalifikowanej postaci tego naruszenia. To

samo zdarzenie (nienależyte wykonanie zobowiązania) może wywołać skutki na gruncie

prawa cywilnego i jednocześnie nie stanowić przesłanki wykluczenia w reżimie prawa

zamówień publicznych. Wszak uchybienie terminowi wykonania zobowiązania skutkujące

odpowiedzialnością kontraktową, czy naliczeniem kary umownej, nie może być automatycznie

uznane za nienależyte wykonanie zobowiązania będące skutkiem zamierzonego działania lub

rażącego niedbalstwa, przez które należy rozumieć sytuację, w której dłużnik działa z

zamiarem naruszenia obowiązków zawodowych, bądź dopuszcza się naruszenia

elementarnych reguł prawidłowego zachowania, względnie nie przestrzega podstawowych

zasad ostrożności. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 marca 2004 r. (IV CK 151/03) stwierdził,

iż "Przypisanie określonej osobie niedbalstwa uznaje się za uzasadnione wtedy, gdy osoba ta

zachowała się w określonym miejscu i czasie w sposób odbiegający od właściwego dla niej

miernika należytej staranności. Przez rażące niedbalstwo rozumie się natomiast

niezachowanie minimalnych (elementarnych) zasad prawidłowego zachowania się w danej

38

sytuacji". Rażące niedbalstwo jest zatem kwalifikowaną postacią winy nieumyślnej, oznacza

wyższy jej stopień niż w przypadku zwykłego niedbalstwa, leżący już bardzo blisko winy

umyślnej. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 września 2002 r. (I CKN 969/00) wskazał, że

wykładnia pojęcia rażącego niedbalstwa powinna uwzględniać kwalifikowaną postać braku

zwykłej staranności w przewidywaniu skutków. Rażące niedbalstwo nie może być traktowane

jako równoznaczne z niedochowaniem należytej staranności, o której mowa w art. 355 § 2 KC.

Rażące niedbalstwo to kwalifikowana postać braku podwyższonej staranności, to zachowanie

graniczące z umyślnością.

Przy czym zaznaczyć należy, że wzorzec należytej staranności ma charakter obiektywny. Jego

zastosowanie w praktyce polega najpierw na dokonaniu wyboru modelu, ustalającego

optymalny w danych warunkach sposób postępowania, odpowiednio skonkretyzowanego i

aprobowanego społecznie, a następnie na porównaniu zachowania się dłużnika z takim

wzorcem postępowania. O tym, czy na tle konkretnych okoliczności można osobie

zobowiązanej postawić zarzut braku należytej staranności w dopełnieniu obowiązków,

decyduje nie tylko niezgodność jego postępowania z modelem, lecz także uwarunkowana

doświadczeniem życiowym możliwość i powinność przewidywania odpowiednich następstw

zachowania. Miernik postępowania dłużnika, którego istota tkwi w zaniechaniu dołożenia

staranności, nie może być formułowany na poziomie obowiązków niedających się

wyegzekwować, oderwanych od doświadczeń i konkretnych okoliczności.

W stanie faktycznym, do którego odnosi się rozpoznane przez Izbę odwołanie, Zamawiający

dokonał wykluczenia Odwołującego z postępowania m.in. na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2

ustawy Pzp. W uzasadnieniu swojej decyzji, Zamawiający przywołał brzmienie art. 24 ust. 5

pkt 2 ustawy Pzp, wskazując, że Odwołujący świadomie wykonywał przedmiot umowy przez

niezgłoszonych zamawiającemu podwykonawców, a także pomimo otrzymania częściowego

wynagrodzenia nie dokonał płatności należnej podwykonawcom. Z treści pisma wywieść

należy, że powyższy zakres zarzutu dotyczy Inwestycji we Wrocławiu. W odniesieniu do

Inwestycji w Poznaniu Zamawiający wskazał zaś, że Odwołujący dopuścił się poważanego

naruszenia obowiązków zawodowych w postaci niezasadnego wstrzymania robót przez

Kierownika Budowy, a tym samym zaprzestania wykonywania inwestycji i samowolnego

opuszczenia placu budowy. Na potwierdzenie powyższych okoliczności Zamawiający załączył

oświadczenie o odstąpienia od kontraktu we Wrocławiu oraz w Poznaniu oraz pismo

Zamawiającego Poznań z dnia 15 kwietnia 2019 r.

W ocenie Izby Zamawiający nie dokonał żadnej samodzielnej analizy i badania okoliczności

uzasadniających zastosowanie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp, pomimo ciążącego na nim

39

obowiązku wykazania kumulatywnego spełnienia wszystkich przesłanek zawartych ww.

przepisie. Nie dokonał zindywidualizowanej oceny zachowania wykonawcy podczas realizacji

Inwestycji we Wrocławiu oraz w Poznaniu. Postępowanie dowodowego Zamawiającego

ograniczyło się bowiem do przytoczenia w treści uzasadnienia części argumentów zawartych

w oświadczeniach o odstąpieniu oraz załączeniu pism do Zawiadomienia (tj. pisma z dnia 15

grudnia 2018 r. na podstawie którego Zamawiający Wrocław odstąpił od realizacji umowy oraz

pisma z dnia 28 czerwca 2016 r. na podstawie, którego Zamawiający Poznań odstąpił od

realizacji umowy). Wskazać jednakże należy, że pisma te (de facto stanowiące jednostronną

ocenę sytuacji związanej z realizacją danego zamówienia publicznego dokonaną przez

zamawiającego) nie są wystarczającym dowodem na wykazanie, iż zachodzą podstawy do

wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp. Ocena zasadności

przesłanek wykluczenia nie może opierać się wyłącznie na subiektywnej ocenie sytuacji

dokonanej przez inny podmiot zamawiający. Podkreślić bowiem należy, że interes

zamawiającego nie zawsze jest tożsamy z interesami wykonawców realizujących zamówienia.

Choć co do zasady dążą oni do realizacji jednego celu tj. wykonania zamówienia publicznego,

to jednak, jak w każdym zobowiązaniu kontraktowym, pojawić się mogą spory co do

interpretacji zapisów umownych czy dokumentacji stanowiącej podstawę realizacji umowy.

Strony mogą dokonywać odmiennej oceny zaistniałych okoliczności faktycznych czy

prawnych, to skutkować może sporami w trakcie realizacji umowy. Obiektywna zaś ocena

danej sytuacji, to próba podjęcia analizy stanowisk obu stron sporu, analiza materiału

dowodowego i ocena mocy dowodowej poszczególnych dokumentów jak i stanowisk stron.

W świetle zatem art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp obowiązkiem Zamawiającego było dokonanie

obiektywnej oceny naruszeń obowiązków zawodowych przez Odwołującego, w tym wykazanie

winy poprzez rzetelną analizę okoliczności związanych z realizacją zamówień. Analiza zaś

Zamawiającego ograniczyła się do przytoczenia stanowisk zamawiających z innych

postępowań. Wskazać należy, że w zakresie Inwestycji we Wrocławiu do pisma o odstąpieniu

od umowy nie zostały załączone żadne dokumenty źródłowe stanowiące potwierdzenie

okoliczności na jakie powołuje się zamawiający. Opisowe podanie przez Zamawiającego

Wrocław przyczyn uzasadniających odstąpienie od umowy z winy wykonawcy nie może być

uznane za wystarczający dowodów w niniejszej sprawie. W treści decyzji o wykluczeniu

Odwołującego z postępowania Zamawiający nie wskazał jakie dokumenty źródłowe analizował

przed podjęciem decyzji. Podczas rozprawy Zamawiający złożył w poczet materiału

dowodowego Porozumienia w sprawie płatności z podwykonawcami, potwierdzenia

dokonania płatności na rzecz określonych podmiotów, korespondencję z wykonawcami, którzy

uczestniczyli w realizacji Inwestycji we Wrocławiu, jednakże dokumenty te nie zostały

wskazane w treści uzasadnienia o wykluczeniu Odwołującego z postępowania. Skoro

40

Zamawiający powołuje się na naruszenie obowiązków zawodowych z powodu braku

dokonania płatności na rzecz podwykonawców, to winien w treści swojej decyzji wskazać w

szczególności dowody na jakich opera swoje twierdzenia, w tym wezwania do zapłaty

skierowane do zamawiającego we Wrocławiu, ustalenia co do ewentualnych zastrzeżeń

wniesionych przez Odwołującego co do dokonania zapłaty bezpośrednio przez

zamawiającego, wartości dokonanych wpłat, przyczyn braku ewentualnej zapłaty przez

Odwołującego. Dokumenty te winny być przywołane w piśmie Zamawiającego, tak aby

wykonawca mógł się do nich ustosunkować w sytuacji skorzystania w procedury self –

cleaningu, zaś ustalenia przyczyn braku zapłaty stanowi nieodzowny element wykazania

zawinienia wykonawcy. Podobnie w zakresie naruszenia obowiązku zawodowego w postaci

braku zgłoszenia podwykonawców przez Odwołującego. Również w tym zakresie brak jest

jakiejkolwiek analizy ze strony Zamawiającego. W załączonym piśmie o odstąpieniu od umowy

Wrocławskie Inwestycje również nie wskazały na jakich okolicznościach opierają swoje

zarzuty, jakie dokumenty potwierdzają brak zgłoszenia podwykonawców, jaka była skala

uchybienia i czy Odwołujący uzasadnił czy też kwestionował zarzut postawiony przez

Zamawiającego Wrocław.

Nie ulega wątpliwości, że wykonawca zobowiązany jest dokonywać terminowej płatności na

rzecz swoich podwykonawców. Niewykonanie takiego zobowiązania może stanowić poważne

naruszenie obowiązków, jednakże zaistnienia takiego faktu musi być wykazane przez

Zamawiającego. Z uzasadnienia Zamawiającego winno wynikać na jakich dokumentach oparł

swoje twierdzenia, jakie kwoty zostały niezapłacone i czy ewentualnie wykonawca kwestionuje

dokonane zapłaty przez zamawiającego. Takich okoliczności Zamawiający w analizowanej

sprawie nie zawarł w treści uzasadnienia. Podkreślić należy, że nie są to czynności proste i

łatwe do realizacji. Wymagają zaangażowania Zamawiającego, wiedzy i niejednokrotnie

konieczności analizy wielowątkowych i skomplikowanych aspektów danego zamówienia. Z

uwagi jednak na daleko idące konsekwencje wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 24

ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp, takie działania, są w ocenie Izby, konieczne. Tylko bowiem obiektywna

ocena zdarzeń przez Zamawiającego, odzwierciedlona i uzasadniona w treści jego decyzji

może stanowić podstawę do wykluczenia wykonawcy.

Podkreślić w końcu należy, że wbrew twierdzeniom Zamawiającego, w treści decyzji o

wykluczeniu Odwołującego z postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp w

zakresie zarzutu naruszenia obowiązków zawodowych podczas realizacji inwestycji we

Wrocławiu Zamawiający ograniczył się wyłącznie do wskazania braku dokonania płatności na

rzecz podwykonawców oraz wykonywania przedmiotu umowy przez niezgłoszonych

podwykonawców. Domyślanie się z treści pisma z dnia 5 grudnia 2018 r., które inne zarzucane

41

uchybienia przez Zamawiającego we Wrocławiu stanowią, w ocenie Zamawiającego, poważne

zawinione naruszenie obowiązków zawodowych nie jest obowiązkiem Odwołującego, a tym

bardziej Izby. Zamawiający winien w sposób precyzyjny wskazać jakie obowiązki zostały

naruszone, źródło danego obowiązku, stopień naruszeń oraz winę wykonawcy. W ocenie Izby,

w decyzji o wykluczeniu Odwołującego takie okoliczności nie zostały wskazane. Załączenie

pisma do Zawiadomienia nie zwalnia Zamawiającego z nałożonego ciężaru wykazania

przesłanek z art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp.

Dalej wskazać należy, że w zakresie Inwestycji w Poznaniu, Zamawiający upatrywał

poważnego naruszenia obowiązków zawodowych w niezasadnym wstrzymaniu robót przez

Kierownika Budowy. Takie uzasadnienie nie może być uznane za wystarczające do

wykluczenia wykonawcy. Zamawiający nie odniósł się z żaden sposób do okoliczności

faktycznych wstrzymania robót oraz do stanowiska wykonawcy. Oparcie się wyłącznie na

jednostronnej wypowiedzi Zamawiającego Poznań nie jest obiektywną analizą okoliczności

związanych z poważnym naruszeniem obowiązków zawodowych. Z treści Powiadomienia w

żaden sposób nie można ustalić jaką postać winy Zamawiający przypisał działaniom

wykonawcy i z czego wywodzi swoje twierdzenia, na jakich dowodach się oparł i dlaczego nie

dał wiary twierdzeniom Odwołującego.

Podkreślić należy, że stwierdzenie naruszenia art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp ma doniosłe

znaczenie dla wykonawcy, ponieważ może znacznie ograniczyć jego udział na rynku usług

objętych danym zamówieniem lub nawet go z niego wykluczyć. W związku z tym zamawiający

powinni dochowywać szczególnej staranności przy sporządzaniu uzasadnienia na okoliczność

wykluczenia wykonawcy na tej podstawie. W analizowanym stanie faktycznym uzasadnienie

Zamawiającego było lakoniczne, nie odnosiło się do żadnych samodzielnych ustaleń, a tym

bardziej do dowodów na podstawie, których stwierdzono spełnienia przesłanek z art. 24 ust. 5

pkt 2 ustawy Pzp. Załączenie pism innych zamawiających, które również w sposób dość

ogólny odnoszą się do przyczyn odstąpienia i w sposób jednostronny opisują uchybienia

wykonawcy nie może być uznane za rzetelną analizę okoliczności związanych z realizacją

inwestycji. Ani w treści decyzji o wykluczeniu wykonawcy ani podczas rozprawy Zamawiający

nie wskazał czy zapoznał się ze stanowiskiem Odwołującego złożonym do obu zamawiających

w odpowiedzi na odstąpienie od umowy. Nie wyjaśnił dlaczego dał wiarę twierdzeniom

Poznańskich Inwestycji Miejskich oraz Wrocławskich Inwestycji, a pominął twierdzenia

Odwołującego. Działanie w zaufaniu do instytucji publicznych nie może zwalniać

Zamawiającego od samodzielnej obiektywnej analizy, zwłaszcza w sytuacji, w której w treści

pism od odstąpieniu nie ma analizy ani szczegółowego odniesienia się do stanowiska

Odwołującego.

42

Mając na uwadze powyższe, Izba uznała, że Zamawiający nie wykazał, iż ziściły się przesłanki

do wykluczenia Odwołującego na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp.

Zarzut naruszenia art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp

Wskazać należy na wstępie, że zgodnie z treścią art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp z

postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który z

przyczyn leżących po jego stronie, nie wykonał albo nienależycie wykonał w istotnym stopniu

wcześniejszą umowę w sprawie zamówienia publicznego lub umowę koncesji, zawartą z

zamawiającym, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-4, co doprowadziło do rozwiązania umowy

lub zasądzenia odszkodowania. Powyższa podstawa wykluczenia ma charakter fakultatywny,

co oznacza, że jeżeli Zamawiający przewiduje wykluczenie wykonawcy na tej podstawie, to

musi ją wskazać w ogłoszeniu o zamówieniu, SIWZ lub zaproszeniu do negocjacji (art. 24 ust.

6 ustawy Pzp). Aby jednak dopuszczalne było wykluczenie wykonawcy z postępowania na tej

podstawie wszystkie określone w art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy pzp przesłanki muszą zaistnieć

łącznie. Przesłankami tymi są: niewykonanie lub nienależyte wykonanie wcześniejszej umowy

w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, zawartej z zamawiającym, o którym

mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-4, które nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, istotny

stopień niewykonania lub nienależytego wykonania tej umowy, a także będące tego skutkiem

rozwiązanie umowy lub zasądzenie odszkodowania. Stosując art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp

należy mieć na uwadze, iż przepis ten stanowi implementację do polskiego porządku

prawnego art. 57 ust. 4 lit. g Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia

26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE w

którym wskazano, że instytucja zamawiająca może wykluczyć wykonawcę, jeżeli wykonawca

wykazywał znaczące lub uporczywe niedociągnięcia w spełnieniu istotnego wymogu w ramach

wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego, wcześniejszej umowy z podmiotem

zamawiającym lub wcześniejszą umową w sprawie koncesji, które doprowadziły do

wcześniejszego rozwiązania tej umowy, odszkodowań lub innych porównywalnych sankcji.

Mieć należy także na względzie wskazówki przedstawione w preambule do Dyrektywy

klasycznej (motyw 101), gdzie wyjaśniono, iż instytucje zamawiające powinny mieć możliwość

wykluczenia tych oferentów, którzy przy wykonywaniu wcześniejszych zamówień publicznych

wykazali poważne braki w odniesieniu do spełnienia istotnych wymogów, jak również

zaznaczono, że drobne nieprawidłowości mogą prowadzić do wykluczenia wykonawcy jedynie

w wyjątkowych okolicznościach. Wskazano także, że stosując fakultatywne podstawy

wykluczenia, instytucje zamawiające powinny zwracać szczególną uwagę na zasadę

proporcjonalności.

43

W ocenie Izby wykluczenie wykonawcy z postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 4

ustawy Pzp jest dopuszczalne jedynie w przypadku kumulatywnego spełnienia wszystkich

określonych w tym przepisie przesłanek, a przesłanki te nie mogą być rozumiane dowolnie.

Wykluczając wykonawcę zamawiający nie może zatem opierać się wyłącznie na fakcie, że

doszło do rozwiązania wcześniejszej umowy zawartej z wykonawcą. Zamawiający musi

ponadto wykazać, że do rozwiązania umowy (zasądzenia odszkodowania) doszło z powodu

niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez wykonawcę, a zatem musi wykazać,

czego konkretnie wykonawca nie zrobił lub jakiego obowiązku wynikającego z wcześniejszej

umowy nie wykonał. Aby to uczynić zamawiający musi się odwołać do konkretnych

postanowień zawartej umowy, do których wykonawca się do nie dostosował. Ponadto

zobowiązany jest wykazać, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie miało miejsce w

istotnym stopniu, co oznacza, że Zamawiający zobligowany jest wykazać, iż wykonawca albo

nie wykonał umowy w ogóle albo wykonał ją nienależycie w stopniu znaczącym lub nienależyte

wykonywanie miało charakter uporczywy, nawet jeśli niedociągnięcia nie były znaczące. Treść

art. 57 ust. 4 lit. g Dyrektywy klasycznej, którego implementację stanowi art. 24 ust. 5 pkt 4

ustawy Pzp przesądza, że chodzi tu nie tylko o istotny wartościowo lub rzeczowo zakres

nienależytego lub niewykonania świadczenia wykonawcy w stosunku do zakresu

przewidzianego umową, ale również o niespełnienie przez wykonawcę świadczenia, w sposób

odpowiadający istotnym dla Zamawiającego wymogom wynikającym z tej umowy.

Ponadto niezależnie od wykazania istotności zachowania wykonawcy, zamawiający musi

jeszcze wykazać, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy w ogóle nastąpiło z

przyczyn leżących po stronie wykonawcy. Należy bowiem podkreślić, że powody, dla których

wykonawca nie wykonuje lub nienależycie wykonuje umowę, mogą wynikać z różnych

okoliczności, w tym również okoliczności leżących po stronie zamawiającego, z którym była

zawarta wcześniejsza umowa lub okoliczności niezależnych od żadnej ze stron tej umowy.

Skład orzekający Izby w pełni podziela pogląd przedstawiony w wyroku KIO z dnia 8 stycznia

2018 r. sygn. akt KIO 2711/17, iż to rolą Zamawiającego jest zebranie dowodów świadczących

o wystąpieniu wszystkich, określonych w art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp, przesłanek łącznie i

uzasadnienie zaistnienia każdej z nich. Jest to istotne dla zachowania zasady

proporcjonalności i przejrzystości postępowania oraz zachowania uczciwej konkurencji (art. 7

ust. 1 ustawy Pzp), a także dla możliwości skorzystania przez wykonawcę z procedury tzw.

samooczyszczenia, o której mowa w art. 24 ust. 8 ustawy Pzp, lub skorzystania przez niego

ze środków ochrony prawnej. Podkreślić bowiem należy, że stwierdzenie naruszenia art. 24

ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp ma doniosłe znaczenie dla wykonawcy wobec którego zostało

stwierdzone ponieważ może znacznie ograniczyć jego udział na rynku usług objętych danym

44

zamówieniem lub nawet go z niego wykluczyć. W związku z tym zamawiający powinni

dochowywać szczególnej staranności przy sporządzaniu uzasadnienia na okoliczność

wykluczenia wykonawcy na tej podstawie.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Izby Zamawiający wykluczając Odwołującego z

postępowania nie wykazał, że ziściły się wszystkie przesłanki z art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp.

Decyzja o wykluczeniu Odwołującego została oparta o treść pism Zamawiającego we

Wrocławiu oraz Zamawiającego w Poznaniu, zawierających oświadczenia o odstąpieniu od

umów z winy Odwołującego z powodu niewykonania umowy. Podkreślić jednakże należy, że

samo odstąpienie od umowy jest jednym z elementów konstrukcji tego przepisu i to elementem

wtórnym oraz wynikowym. Najistotniejsze i konieczne do wykazania przez Zamawiającego jest

niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy w cywilistycznym rozumieniu tych pojęć oraz

jednoczesne wykazanie, że odnosi się ono do istotnej części umowy i, że odpowiedzialność

za taki stan rzeczy ponosi wykonawca. Choć odstąpienie od umowy jest oświadczeniem woli

o charakterze prawno-kształtującym nie oznacza, że nie może ono być wadliwe lub

bezskuteczne. Jak każde oświadczenie woli, którego skuteczność zależy od spełnienia

określonych warunków przede wszystkim kontraktowych, może być skutecznie

kwestionowane przez jego adresata. Z punktu widzenia art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp oparcie

się wyłącznie na jednostronnych oświadczeniach zamawiających, wskazujących na przyczyny

odstąpienia od umów, bez analizy stanowiska drugiej strony umowy, analizy dowodów

składanych przez wykonawcę nie może być uznane za wyczerpującą i wszechstronną ocenę

powodów odstąpienia przez instytucję zamawiającą od realizacji umowy. Gdyby bowiem

przyznać prymat oświadczeniom składanym przez instytucje zamawiające o przyczynach

odstąpienia od umów i tylko na takiej podstawie decydować o wykluczeniu wykonawców z

postępowania, to prowadziłoby to do nieuprawnionego uprzywilejowania instytucji

zamawiających na rynku zamówień publicznych, a w konsekwencji częstokroć do

eliminowanie z rynku wykonawców, których stanowiska czy argumentacja zostaje

bezzasadnie pominięta.

W przedmiotowej sprawie Zamawiający w żaden sposób nie odniósł się do stanowiska

Odwołującego dotyczącego przyczyn opóźnień w realizacji Inwestycji w Poznaniu oraz

Inwestycji we Wrocławiu. Decyzja o wykluczeniu wykonawcy została oparta wyłącznie o treść

pism Zamawiającego we Wrocławiu oraz w Poznaniu. Nie ma żadnych informacji w treści

Zawiadomienia z dnia 20 maja 2019 r. czy Zamawiający analizował argumenty Odwołującego

dotyczące przyczyn opóźnień związanych z realizacją umów, przywoływanych wad

dokumentacji projektowej, zmian na rynku budowalnym. Nie ma również żadnego

uzasadnienia dlaczego dał wiarę wyłącznie twierdzeniom innych zamawiających, a pominął

45

twierdzenia Odwołującego, przedłożonego przez niego dowody w tym m.in. opinię z dnia 27

kwietnia 2018 r. dotyczącą zasadności żądania przedłużenia czasu realizacji umowy.

Wykazanie zasadności zastosowania art. 24 ust. 5 pkt 4 ustawy Pzp jest niejednokrotnie

skomplikowanym i czasochłonnym procesem, zwłaszcza w sytuacji, gdy dotyczy

długoterminowych umów na roboty budowlane. Spory związane z realizacją takich umów mają

niejednokrotnie wielopłaszczyznowe uwarunkowania, które muszą być w pierwszej kolejności

zidentyfikowane, a następnie ewentualnie przypisane wykonawcy. Jak Izba wskazała powyżej,

pisma załączone do decyzji o wykluczeniu wykonawcy są wyłącznie jednostronną oceną

zdarzeń jakie miały miejsce w trakcie realizacji Inwestycji w Poznaniu i we Wrocławiu.

Stanowią subiektywną ocenę sytuacji i działań wykonawcy przez zamawiających i nie mogą

być uznane przez Izbę za jedyne właściwe źródło informacji o przyczynach odstąpienia od

realizacji umów. Analiza pism złożonych przez Odwołującego w odpowiedzi na odstąpienia,

jak również analiza pism Odwołującego o odstąpieniu od realizacji Inwestycji we Wrocławiu

oraz Poznaniu, opinie złożone do akt sprawy wskazuje na wieloaspektowość przyczyn

opóźnienia realizacji ww. inwestycji, do których Zamawiający w żaden sposób się nie odniósł.

Podkreślić również należy, że w piśmie z dnia 5 grudnia 2018 r. Inwestycje Wrocławskie złożyły

oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej z Odwołującym. Przyczyny odstąpienia

zawierają wiele ocennych elementów dotyczących sposobu organizacji pracy, posiadanym

doświadczeniu czy sposobie wykonywania umowy. Tezy te są subiektywną oceną sytuacji

przez zamawiającego i nie sposób uznać, iż jest to jedyny słuszny dowód w sprawie

świadczący o zawinionym niewykonaniu umowy przez Odwołującego. Podobna w przypadku

pisma z dnia 28 czerwca 2016 r. wystosowanym przez Zamawiającego w Poznaniu. Pismo to

zawiera jednostronną ocenę wybranych zachowań i działań Odwołującego. Ponadto wskazać

należy, że z treści pisma z dnia 15 kwietnia 2019 r. Zamawiający Poznań wskazał, że obecnie

toczy się postępowanie dotyczące żądania zapłaty przez Odwołującego. Zamawiający w

przedmiotowym postępowaniu nie odniósł się do tych okoliczności. Nie wskazał czy analizował

stanowisko Odwołującego w tym zakresie i dlaczego uznał je za niezasadne.

Reasumując Izba uznała, że Zamawiający dokonując czynności wykluczenia Odwołującego z

postępowania nie sprostał obowiązkom wynikającym z treści art. 92 ust. 1 ustawy Pzp, który

w przypadku wykluczenia wykonawcy obliguje podmiot zamawiający do podania uzasadnienia

prawnego oraz faktycznego. Powyższe wynika w szczególności powiązania tego przepisu z

treścią normy prawnej ujętej w 2 i 4 ustawy Pzp, która w swojej hipotezie sankcję w postaci

wykluczenia wiąże przede wszystkim z koniecznością wykazania przez Zamawiającego, iż

zostały spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki konieczne do zastosowania ww.

przepisów.

46

Odnosząc się do art. 24 ust. 8 ustawy Pzp to zgodzić się należy z Odwołującym że procedura

„samooczyszczenia" (self-cleaning) winna dotyczyć wyłącznie wykonawców w przypadku

których jednoznacznie oraz ponad wszelką wątpliwość stwierdzono, iż rozwiązanie umowy o

zamówienie publiczne wynikało z przyczyn leżących po stronie wykonawcy lub wykonawców,

którzy nie kwestionują swojej winy związanej z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem

umowy. Ponieważ, w przedmiotowej sprawie Zamawiający nie wykazał, że Odwołujący

dopuścił się on poważnego i zawinionego naruszenia obowiązków zawodowych (jest winny

poważnego wykroczenia zawodowego) oraz że realizowane przez niego umowy o zamówienie

publiczne, w tym umowy dotyczące Inwestycji w Poznaniu i Inwestycji we Wrocławiu zostały

rozwiązane z przyczyn leżących po stronie Odwołującego, w JEDZ wykonawca złożył

oświadczenie, iż taka sytuacja w jego przypadku nie zachodzi. W konsekwencji powyższego

Odwołujący nie był również uprawniony lub zobowiązany do przeprowadzenia

samooczyszczenia (self-cleaning), a wykluczenie Odwołującego jest bezzasadne.

Izba natomiast nie podziela stanowiska Odwołującego, że skoro istniejące pomiędzy stronami

spory co do zasadności i skuteczności złożonych oświadczeń o odstąpieniu od umów oraz

podstaw faktycznych i prawnych odstąpienia (a tym samym zakwestionowania niewykonania

bądź nienależytego wykonania umów, z przyczyn zależnych od Odwołującego) zostały

poddane pod rozstrzygnięcie sądu powszechnego (Inwestycja w Poznaniu) oraz mediacji, to

Zamawiający w toku Postępowania nie ma uprawnień do rozstrzygania o winie Odwołującego

i niejako „wyręczania” organów i instytucji posiadających kompetencje do zbadania

okoliczności faktycznych i prawnych, które legły u podstaw sporu. Gdyby bowiem przyjąć takie

stanowisko za prawidłowe możliwość zastosowania art. 24 ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy Pzp

zostałoby w sposób nieuprawniony ograniczona. Ustawodawca nie wprowadził w ww.

przepisach ograniczeń, na które powołuje się Odwołujący i nie ma żadnych racjonalnych

przesłanek do przyjęcia tak wąskiej interpretacji art. 24 ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy Pzp.

Ustawodawca nałożył na zamawiających obowiązek obiektywnej i zindywidualizowanej oceny

zachowań wykonawców połączony z obowiązkiem wykazania ziszczenia się przesłanek

koniecznych do wykluczenia wykonawcy z postępowania. Zamawiający decydując się na

skorzystanie z przywołanych przepisów muszą mieć świadomość, iż powierzchowna i

jednostronna ocena zachowań wykonawcy w toku realizacji inwestycji nie czyni zadość

powyższym wymaganiom. Badanie naruszenia konkretnych obowiązków zawodowych przez

wykonawcę czy niewykonania umowy wymaga wszechstronnej analizy okoliczności

związanych z naruszeniem, przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego z wykonawcą i

dokonania obiektywnej oceny w ramach konkretnego postępowania przetargowego. Takie

działania gwarantują bowiem zachowanie zasady proporcjonalności i minimalizuje ryzyko

47

wykluczenia wykonawcy z postępowania, w sytuacji braku obiektywnego spełnienia warunków

określonych w art. 24 ust. 5 pkt 2 i 4 ustawy Pzp.

Mając na uwadze powyższe, Izba orzekła jak w sentencji.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie

art. 192 ust. 9 i 10 ustawy Pzp w związku z § 3 pkt 1 i 2 i § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania

wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich

rozliczania (Dz. U. z 2018 poz. 972).

.

Przewodniczący: ………………….………..

Podobne

UZP/ZO/0-3212/05

Sygn. akt UZP/ZO/0-3212/05 WYROK Zespołu Arbitrów z dnia 7 listopada 2005 r. Zespół Arbitrów w składzie: Przewodniczący Zespołu Arbitrów Katarzyna Teresa Setkowicz Arbitrzy: Ryszard Leszek Dąbrowski Grażyna Opalińska Protokolant Rafał Oksiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu...

UZP/ZO/0-520/06

Sygn. akt UZP/ZO/0-520/06 WYROK Zespołu Arbitrów z dnia 27 lutego 2006 r. Zespół Arbitrów w składzie: Przewodniczący Zespołu Arbitrów Agata Janina Mikołajczyk Arbitrzy: Krzysztof Błachut Leszek Jan Klepacki Protokolant Magdalena Pazura po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27.02.2006 r. w...

KIO 855/13

Sygn. akt KIO 855/13   1 WYROK z dnia 25 kwietnia 2013 r.   Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski   Protokolant: Paweł Nowosielski   po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby...

KIO 1713/12

  1   Sygn. akt: KIO 1713/12     WYROK z dnia 27 sierpnia 2012 r.     Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:     Przewodniczący: Ewa Rzońca   Protokolant: Paulina Nowicka     po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2012 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa...

KIO 1529/16

1 Sygn. akt: KIO 1529/16 WYROK z dnia 30 sierpnia 2016 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ewa Kisiel Protokolant: Krzysztof Wasilewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2016 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby...
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Zamknij